ਇਹ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਕ ਗੁੱਛੇ ਵਾਂਗ ਬਣੀ ਆਈ ਹੈ। ਮਹੇੰਦਰ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਨੌ ਜਹਾਜ਼ ਹਨ, ਨੌ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤ ਹੋਏ ਆਧਾਰ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ—ਉਹ ਇਕੋ ਇਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਢੋਣ ਵਾਲਾ, ਅਦਵਿੱਤੀਯ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸਭ ਦਾ ਧਾਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਮਹਿਮਾ, ਪਾਣੀਆਂ, ਅਕਾਸ਼, ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀ ਜੋਤੀ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਜੋ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਸਭ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਇਕੋ ਧਾਰੀ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣ ਲਵੇ ਕਿ ਨਾ ਕੋਈ ਦੂਜਾ, ਨਾ ਤੀਜਾ, ਨਾ ਚੌਥਾ ਕਦੇ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾ ਪੰਜਵਾਂ, ਨਾ ਛੇਵਾਂ, ਨਾ ਸੱਤਵਾਂ, ਨਾ ਅੱਠਵਾਂ, ਨਾ ਨੌਵਾਂ, ਨਾ ਦਸਵਾਂ ਕਦੇ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਉੱਤੇ ਨਿਗਰਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਕੋ ਇਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਢੋਣ ਵਾਲਾ, ਅਦਵਿੱਤੀਯ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮ, ਤਪ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਮਹਿਮਾ, ਪਾਣੀਆਂ, ਅਕਾਸ਼, ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀ ਜੋਤੀ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਜੋ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਮਾਏ ਹੋਏ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਆਨੰਦ, ਸਵਰਗ, ਹੋਮ—ਇਹ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਇਕੋ ਧਾਰੀ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਾਣ ਲਵੇ ਕਿ ਉਹ ਮੌਤ ਵੀ ਹੈ, ਅਮਰਤਾ ਵੀ, ਖੱਡ ਵੀ, ਅਤੇ ਦੈਤ ਆਤਮਾ ਵੀ। ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ "ਵਸ਼ਟ" ਦੇ ਉਚਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ। ਉਹ ਦਿਨ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਦਿਨ ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ। ਉਹ ਰਾਤ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮੀ। ਉਹ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ। ਉਹ ਹਵਾ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮੀ। ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ। ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮੀਆਂ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮੀ। ਉਹ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮੀ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮੀਆਂ। ਉਹ ਰਿਗਵੈਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮੇ। ਉਹ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਉਸ ਤੋਂ ਜੰਮੀ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਯਜਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਉਸ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦਾ ਸਿਰ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਗਰਜਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪੱਥਰ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਭਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੈਤ ਲਈ—ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਬੂਟਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾਈ ਲਈ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ—ਹੇ ਮਘਵਨ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇਰੀਆਂ ਸੌਆਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਬੰਨ੍ਹ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਹੋਵੇਂ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਹੋਵੇਂ। ਤੂੰ ਵੈਰ ਤੋਂ ਵਧਕੇ ਹੋ, ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਤੂੰ ਇੰਦਰ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਸਭ ਸਮਰਥ ਹੈਂ—ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।