ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣਾ ਆਪ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਭ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਜ਼ਬਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਉੱਤੇ ਅਪਰਾਧ ਹੈ ਜਦ ਉਹ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਲਾਲ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਉਥੋ, ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਬੰਧਨਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ। ਇਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਇੱਕ ਪੈਰ ਨਾਲ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਰੇਖਾ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਕੋਈ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਤੇ ਜ਼ਬਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਉੱਤੇ ਅਪਰਾਧ ਹੈ। ਹੇ ਲਾਲ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਉਥੋ, ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ। ਸਫੈਦ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਕਾਲੀ ਰਾਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਇੱਕ ਬਛੜਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਚੜ੍ਹ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਲਾਲ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਚਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਗਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵੱਲ, ਹੇਠਾਂ ਬੋਲ ਕੇ। ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਆਰਯਮਨ ਹੈ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈ, ਉਹੀ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਗਨਿ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਉਹੀ ਮਹਾਨ ਯਮ ਹੈ। ਉਸ ਕੋਲ ਦਸ ਬਛੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਜੋਤ ਕੇ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਇਕ ਦੀ ਇੱਕ ਹੀ ਸਿਰ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਬਛੜੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਹੈ; ਇਹ ਇਕ ਗੁੱਛੇ ਵਾਂਗ ਬਣੀ ਹੋਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮਹਿੰਦ੍ਰਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਰਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨੌ ਨਾਵਾਂ ਹਨ, ਨੌ ਢੰਗ ਨਾਲ ਟਿਕਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ ਵੀ। ਇਹ ਤਾਕਤ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸਿਮਟੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਉਹ ਇੱਕ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਢੋਣ ਵਾਲਾ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਢੋਣ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਮਹਿਮਾ, ਜਲ, ਅਸਮਾਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜੋਤ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਜੋ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਢੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨਾ ਦੂਜਾ, ਨਾ ਤੀਜਾ, ਨਾ ਚੌਥਾ ਕਦੇ ਵੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾ ਪੰਜਵਾਂ, ਨਾ ਛੇਵਾਂ, ਨਾ ਸੱਤਵਾਂ, ਨਾ ਅੱਠਵਾਂ, ਨਾ ਨੌਵਾਂ, ਨਾ ਦਸਵਾਂ ਕਦੇ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ ਵੀ। ਇਹ ਤਾਕਤ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਹੈ; ਉਹ ਇੱਕ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਢੋਣ ਵਾਲਾ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਢੋਣ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ, ਤਪ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਮਹਿਮਾ, ਜਲ, ਅਸਮਾਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜੋਤ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਜੋ ਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ। ਜੋ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਆਨੰਦ, ਸਵਰਗ, ਹੋਮ — ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਢੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੌਤ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਮਰਤਾ, ਉਹੀ ਅੰਧਕਾਰ ਹੈ, ਉਹੀ ਦੈਤ ਹੈ। ਉਹੀ ਰੁਦ੍ਰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸਦੀ ਰਾਹੀਂ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਤਾਰੇ ਅਤੇ ਚੰਨ ਉਸਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਉਹ ਦਿਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਦਿਨ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਉਹ ਰਾਤ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਰਾਤ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮੀ। ਉਹ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਉਹ ਹਵਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮੀ। ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮੀ। ਉਹ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮੀ। ਉਹ ਜਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਜਲ ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਆਦਿ ਤੇ ਅੰਤ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।