ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਤੱਤ ਸੀ। ਇਹ ਲਾਲ ਤੱਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਲ ਬਣਿਆ, ਇਹੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੋਇਆ, ਇਹੀ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਮੂਹ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਇਹੀ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲਾਲ ਤੱਤ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਇਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਲਾਲ ਤੱਤ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ, ਸਮੁੰਦਰ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ, ਅਥਾਹ ਤੇ ਥੱਕਣ-ਰਹਿਤ, ਉਹ ਦੋ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਦਭੁਤ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮਹਾਬਲੀ ਤੇ ਹਵਾ ਉੱਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੇਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾਂ ਮਹਿਸ਼ (ਭੈਂਸ) ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਮਾਪੀ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ, ਉਸ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਂ ਮਹਿਸ਼, ਧਰਤੀ ਦੀ ਔਲਾਦ, ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਉਸਦੀ ਨਿਗਾਹ, ਜੋ ਕਦੇ ਭੁੱਲਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਮੱਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਜੋਗ ਹੈ—ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਸੁਣੇ। ਉਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਮੱਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਜੋਗ ਹੈ—ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਸੁਣੇ। ਅਗਨਿ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਜਗਾਉਣ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਤੇਜ਼-ਤੇਜ਼ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਤੁਰ ਪੈਂਦੇ ਹਨ; ਕਿਰਨਾਂ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵੱਲ ਵਗ ਲਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਰਚ ਕੇ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਛੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉੱਡਦਾ ਹੋਇਆ ਸੂਰਜ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਜੇ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਹਵਾ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ 'ਚ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਉਫਾਨ ਮਾਰਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਉਹ ਜੋ ਮੌਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਉਹ ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾਹ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਚਾਸ ਨਾਲ ਭਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵਿਰਾਜ, ਪਰਮੇਸ਼ਠੀਨ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਅਗਨਿ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਪੰਕਤੀ ਇਕੱਠੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਜੋ ਦੂਜੇ ਦੀ ਸਾਹ, ਦੂਜੇ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਛੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਪੰਜ ਖੇਤਰ, ਚਾਰ ਜਲ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰ ਟਿਕੇ ਹਨ; ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਉਹ ਜੋ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਭੋਜਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬੋਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਉਹ ਜਿਸ ਨੇ ਤੀਰਵੀਂ ਮਹੀਨਾ, ਤੀਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਕਾਲੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਉੱਤਮ ਪੰਛੀਆਂ, ਜੋ ਜਲ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉੱਡਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਬੈਠਕ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਹੇ ਕਸ਼ਯਪ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਗੋਲਕ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਸੂਰਜ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਬਰਿਹਤ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਥੰਤਰਾ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ, ਉਹ ਅਡੋਲਤਾ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਬਰਿਹਤ ਇੱਕ ਪੱਖੀ ਸੀ, ਰਥੰਤਰਾ ਦੂਜਾ, ਦੋਵੇਂ ਬਲ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਉਹ ਰੋਹਿਤਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਉਹ ਵਰੁਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਅਗਨਿ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਵੇਰ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ ਮਿਤ੍ਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਬਣ ਕੇ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਬਣ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਨ ਉਸ ਤੇਜ਼ ਹੰਸ ਦੇ ਪੱਖ ਹਨ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉੱਡਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਇਹੀ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਜੜਾਂ ਹਨ, ਕਰਕੜੀ ਛਾਲ ਵਾਲਾ, ਲਾਲ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰਚਿਆ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੰਤਾ ਦੇ ਫੰਦੇ ਢੀਲੇ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਸਲੇਟੀ ਘੋੜੇ ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੱਖੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇਠਾਂ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ। ਲਾਲ ਤੱਤ, ਤੂੰ ਉੱਠ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਹਰੇ-ਹਰੇ ਵਾਹਨ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਅਨੇਕਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇਕ ਰੋਸ਼ਨੀ ਜੋ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ। ਲਾਲ ਤੱਤ, ਤੂੰ ਉੱਠ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ। ਸੱਤ ਜਣੇ ਇਕ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਇਕ ਘੋੜਾ, ਸੱਤ ਨਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ। ਪਹੀਏ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਧੁਰੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਨਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਨਾਂ ਟੁੱਟਦੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ। ਲਾਲ ਤੱਤ, ਤੂੰ ਉੱਠ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ। ਉਹ ਤਿੱਖੀ ਅੱਗ, ਅੱਠ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ। ਉਹ ਮਨ ਨਾਲ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਡੋਰੀ ਮਾਪਦਾ ਹੈ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ। ਲਾਲ ਤੱਤ, ਤੂੰ ਉੱਠ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ। ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸਿੱਧੀ ਡੋਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਗਾਇਤਰੀ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ। ਲਾਲ ਤੱਤ, ਤੂੰ ਉੱਠ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ। ਤਿੰਨ ਭੋਰੇ ਥੱਲੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਖੇਤਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਹੀ ਅਸਮਾਨ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਤਿੰਨ ਜਨਮ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ; ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੂਲ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ। ਲਾਲ ਤੱਤ, ਤੂੰ ਉੱਠ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ। ਉਹ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੋਏ ਨਾਲ ਵਿਛਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ। ਲਾਲ ਤੱਤ, ਤੂੰ ਉੱਠ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ। ਤੂੰ, ਅਗਨਿ, ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਜਲਦਾ ਹੈਂ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਮਰੁਤ, ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਗਾਉਂਦੇ ਸਨ ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਲਾਲ ਤੱਤ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ? ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ। ਲਾਲ ਤੱਤ, ਤੂੰ ਉੱਠ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ। ਉਹ ਜੋ ਆਤਮਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸਭ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਦੇਵ obey ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ। ਲਾਲ ਤੱਤ, ਤੂੰ ਉੱਠ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ। ਇੱਕ ਪੈਰ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਤਿੰਨ-ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਲਕੀਰ ਨਾਪਦਾ, ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜਾ। ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਵੇ। ਲਾਲ ਤੱਤ, ਤੂੰ ਉੱਠ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ।