ਸੂਰਜ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾ-ਗਠਣਾਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਇਕੱਠਾਂ ਵੱਲ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਨੇਤਰ ਨਾਲ, ਜਗਮਗਾ ਰਹੇ ਸੂਰਜ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਹਰਦਾ ਹੈ; ਵਰੁਣਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਵਿਆਪਕ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈਂ, ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲੈ ਕੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਰਥ ਨੂੰ ਸੱਤ ਹਰੇ ਘੋੜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਜਟਾਵਾਂ ਹਨ, ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ, ਦਿਵ੍ਯ ਸੂਰਜ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਗੋੜੀਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਜੋੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਤਪਸਵੀ ਬਣ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਉਹ ਗਰਭ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਹਥਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ, ਸਵੈ-ਸਮਰੱਥ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਛੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਪੈਰ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਥੱਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਜਦ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਝੰਡਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉੱਭਰਦਾ, ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਸੂਰਜ, ਮਹਾਨ ਆਦਿਤਯ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਮਹਾਨ ਹੈ; ਆਦਿਤਯ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਮਧ੍ਯ-ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ, ਧਰਤੀ ਤੇ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ; ਦੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਬਲਵਾਨ ਸਾਂਡ, ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈਂ। ਦੂਰ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ, ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰਦਾ, ਤੇਜ਼, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ; ਵਿਸ਼ਨੁ, ਅਨੇਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਖੜਾ, ਆਪਣੇ ਝੰਡੇ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਬਲਵਾਨ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਮਧ੍ਯ-ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰ-ਕਰਮ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਖਾ, ਚਮਕਦਾ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਢੱਕਦਾ, ਅਪਹੰਚਣਯ, ਉਹ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਦਾਰ, ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਲਵਾਨ, ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਝੰਡਾ ਅਜਬ ਹੈ, ਚਿਹਰਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਉਭਰਦਾ ਹੈ; ਦਿਨ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਸ਼ਾਨਦਾਰਤਾ ਵਿਚ ਵੱਧ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਹਨੇਰੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਅਜਬ ਚਿਹਰਾ ਉਭਰਿਆ, ਮਿੱਤਰ, ਵਰੁਣਾ, ਤੇ ਅਗਨੀ ਦੀ ਅੱਖ; ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਮਧ੍ਯ-ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਵਿਤਰ, ਉੱਚਾ ਉੱਡਦੇ, ਲਾਲ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਰੋਸ਼ਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਨੇ ਲੱਭੀ। ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਦੌੜਦਾ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਸੂਰਜ, ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲ, ਅਸੀਂ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਈਏ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿਚ ਰਹੀਏ। ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਹੰਸ ਦੇ ਪੰਖ, ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਡਦੇ; ਉਹ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਕਾਲ ਬਣ ਗਿਆ, ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ; ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬਣ ਗਿਆ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਢੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਲੋਕ ਬਣ ਗਿਆ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆ; ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਕਾਸ਼, ਸਮੁੰਦਰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਭਰਦਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਹਾਨ, ਥੱਕਣ-ਰਹਿਤ, ਚਮਕਦਾ, ਦੋ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਜਬ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਬਲਵਾਨ, ਹਵਾ-ਵਾਹਕ, ਜਿੰਨੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਵਿੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਘੇਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਢਕਿਆ ਜਾਂਦਾ; ਸਾਂਡ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ। ਅਸੀਂ, ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ, ਜੋ ਰਸਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਸਾਂਡ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਪਿੱਛੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਠੱਗੀ ਨਹੀਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਰਾਹ-ਦਿਖਾਈ ਵਾਲਾ, ਯਜਨ-ਯੋਗ—ਉਹ ਸੁਣੇ ਜੋ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਮਧ੍ਯ-ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਰਾਹ-ਦਿਖਾਈ ਵਾਲਾ, ਯਜਨ-ਯੋਗ—ਉਹ ਸੁਣੇ ਜੋ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਗ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਤੇਜ਼-ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਉੱਠ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਏ; ਕਿਰਨਾਵਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵੱਲ ਵਗ ਗਈਆਂ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਖੇਤਰ ਬਣਾਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿਚ ਛੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਦੋ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਹੈ: ਜੋ ਅਜਾਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਹਵਾ ਸਮੇਂ ਤੇ ਵਗਦੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਪਰ ਆ ਜਾਂਦੇ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਦੋ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਹੈ: ਜੋ ਅਜਾਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਉਹ, ਜੋ ਮਰਨ ਕਰਾਉਂਦਾ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਦੋ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਹੈ: ਜੋ ਅਜਾਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਉਹ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਾਹ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਸਾਹ ਨਾਲ ਭਰਦਾ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਦੋ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਹੈ: ਜੋ ਅਜਾਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਵਿਰਾਜ, ਪਰਮੇਸ਼ਠਿਨ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਅਗਨੀ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਪੰਕਤੀ ਸਮੇਤ, ਸਥਾਪਤ ਹਨ; ਜੋ ਦੂਜੇ ਦਾ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ, ਦੂਜੇ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈਂਦਾ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਦੋ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਹੈ: ਜੋ ਅਜਾਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਛੇ ਵਿਆਪਕ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਪੰਜ ਖੇਤਰ, ਚਾਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਯਜਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰ ਸਥਾਪਤ ਹਨ; ਜੋ ਰੁੱਸ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਦੋ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਹੈ: ਜੋ ਅਜਾਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਉਹ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਦਾ ਭੋਗੀ, ਭੋਜਨ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਬੋਲ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਦੋ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਹੈ: ਜੋ ਅਜਾਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰਵੀਂ ਮਹੀਨਾ, ਤੀਹ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਦੋ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਹੈ: ਜੋ ਅਜਾਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਕਾਲੀ ਜਾਂਦੀ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੰਛੀਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਢੱਕੀਆਂ, ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਡਦੀਆਂ; ਉਹ ਸੱਚ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈਆਂ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਦੋ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਹੈ: ਜੋ ਅਜਾਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਕਸ਼ਯਪ, ਤੇਰਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ, ਪੂਰਾ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸੱਤ ਸੂਰਜ ਇਕੱਠੇ ਹਨ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਦੋ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਹੈ: ਜੋ ਅਜਾਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਬ੍ਰਿਹਤ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦਾ, ਰਥੰਤਰਾ ਪਿੱਛੇ ਲੈਂਦਾ; ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿਚ ਢੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਢਿੱਲ-ਨਹੀਂ-ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਦੋ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਹੈ: ਜੋ ਅਜਾਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਬ੍ਰਿਹਤ ਇੱਕ ਪੰਖ ਸੀ, ਰਥੰਤਰਾ ਦੂਜਾ, ਦੋਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ; ਉਹ ਰੋਹਿਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਦੋ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਹੈ: ਜੋ ਅਜਾਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਉਹ ਵਰੁਣਾ ਬਣਦਾ, ਅਗਨੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ; ਮਿੱਤਰ ਬਣਦਾ ਉਸ਼ਾ ਉਭਰਦੇ; ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਬਣ ਕੇ ਮਧ੍ਯ-ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਰਦਾ; ਇੰਦ੍ਰ ਬਣ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ—ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਦੋ ਰੁੱਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਦੋਸ਼ ਹੈ: ਜੋ ਅਜਾਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੋਹਿਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਦੇ ਬੰਧਨ ਹਟਾ, ਦੂਰ ਕਰ, ਘਟਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਵਾਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰੂਪਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ, ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਤਾ, ਤੇ ਯਜਨ-ਯੋਗ ਹੈ।