ਇਨ੍ਹਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਬਿਨੈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡਾ ਮਨ ਯਗਨ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਨਾ ਭਟਕੇ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਨਾ ਰਹਿਣ। ਜੋ ਯਗਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਧਾਗਾ ਵਾਂਗ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੀਏ। ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਝੰਡਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਭਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ, ਦਯਾਲੁ। ਅਸੀਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਤੇਜ਼ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਲਦੀ ਉਡਦਾ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੂਰਜ ਪੂਰਬ ਤੇ ਪੱਛਮ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਨ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ। ਆਦਿਤਯਾ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਯਸ਼ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਸੱਤ ਹਰੇ, ਤੇਜ਼, ਚਮਕਦੇ, ਬਹੁਤ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤ੍ਰਿ ਨੇ ਉਸ ਬਹਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ; ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਭ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ; ਸੂਰਜ, ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਤੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈਂ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ, ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੇਰੇ ਹਰੇ ਘੋੜੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੌ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸੱਤ ਜਾਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ। ਸੂਰਜ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁਖਦਾਈ, ਵਧੀਆ ਜੋੜੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਰਾਖ; ਤੇਰੇ ਹਰੇ ਘੋੜੇ, ਚਾਹੇ ਸੌ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਸੱਤ ਹਰੇ ਘੋੜੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਜੋੜੇ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਆਕਾਰੀ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ; ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਝਾੜ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਅਸਮਾਨ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਵੱਡੀ ਝੰਡਾ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਆਇਆ, ਹਨੇਰਾ ਭਜਾ ਕੇ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੇਖੀ; ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਦੇਵ ਪੰਛੀ, ਆਦਿਤਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਠ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈਂ; ਆਪਣੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਦੋ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈਂ। ਇਹ ਦੋ ਬੱਚੇ, ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੇਡਦੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮਹੀਨੇ ਬਣਾਉਣ ਲਈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਵੱਛਾ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨਾਲ; ਇਹ ਗਿਆਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਣ ਲਿਆ ਸੀ। ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਰਾਹ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਨਵਾਂ ਦੋਨਾਂ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਨਤ ਨਾਲ ਉਹ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਮੁੜਨਾ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ। ਉਪਰ, ਕਿਰਣਾਂ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਦੇਵਤਾ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਕਿਰਣਾਂ ਰਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲਈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਵੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਤੂੰ ਤੇਜ਼, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ; ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹੈਂ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ। ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ, ਵਰਨਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਵਿਆਪਕ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈਂ, ਸੂਰਜ, ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ, ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਜਨਮ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਸੱਤ ਹਰੇ ਘੋੜੇ, ਸੂਰਜ, ਤੇਰੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ, ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਜੂੜੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ। ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਦੀਆਂ ਪੁਤਰੀਆਂ, ਜੋੜੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲਾਲ, ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਤਪਸਵੀ, ਅਸਮਾਨ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਉਹ ਗਰਭ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਬਣ ਗਿਆ। ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਮੁਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਹੱਥਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਪੰਖਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਰਚਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਛੇ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਇੱਕ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਥੱਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਜਦੋਂ ਸਾਂਵਲਾ ਸਥਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਝੰਡਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉਭਰਦਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਸਹਿੰਦਾ, ਸਾਰੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਾਹ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਹੈਂ, ਮਹਾਨ ਆਦਿਤਯਾ, ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ; ਦੋਨਾਂ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਵੱਡਾ ਬਲਦ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈਂ। ਦੂਰ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ, ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦਾ, ਤੇਜ਼, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਡਦਾ ਪੰਛੀ; ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਖੜਾ, ਝੰਡਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵੱਡਾ, ਚਮਕਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ; ਦਿਨ-ਰਾਤ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ, ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਕੰਮ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਫੈਲਾਉਂਦਾ। ਤਿੱਖਾ, ਚਮਕਦਾ, ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਢੱਕਦਾ, ਅਪਹੁੰਚ, ਉਹ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਦਾਰ, ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ, ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਝੰਡਾ, ਚਿਹਰਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਭਰਦਾ ਹੈ; ਦਿਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਚਮਕਦਾਰ ਹਨੇਰਾ ਤੇ ਦੁਖ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਅਦਭੁਤ ਚਿਹਰਾ ਉਭਰਿਆ, ਮਿਤ੍ਰਾ, ਵਰਨਾ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਅੱਖ; ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਵਿਚਕਾਰ ਭਰਿਆ, ਤੂੰ ਚਲਣ ਤੇ ਖੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਸਾਵਿਤਰ, ਉੱਚਾ ਉਡਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਲਾਲ, ਚਮਕਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਰੋਸ਼ਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਨੇ ਲੱਭੀ। ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਦੌੜਦਾ, ਚਮਕਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਦਿਤਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਸੂਰਜ, ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ, ਅਸੀਂ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਹੋਈਏ, ਤੇਰੀ ਦਯਾ ਵਿਚ ਰਹੀਏ। ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਨਾਂ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਹੰਸ ਦੇ ਪੰਖ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉਡਦੇ ਹਨ; ਉਹ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।