ਸੁਣੋ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਰੋਹਿਤਾ ਦੀ ਮਹਾਂਕਥਾ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉਤਥਾਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਇਹ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਾਗਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਕੁਲ, ਜੋ ਤਾਪ ਤੋਂ ਉਪਜੇ, ਗਾਯਤਰੀ ਨੂੰ ਵਿਛੋਲਾ ਬਣਾਕੇ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ। ਉਹ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਦਾ ਬਛੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੈ, ਹਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ। ਉਹ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਲਵਾਨ ਬਲਦ, ਜੋ ਹਰੇਕ ਜਨਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਘੀ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਅਰਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਅਸੁਰੱਖਤ ਨਾ ਛੱਡੀ, ਨਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਧਨ-ਧਾਨ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਪੋਸ਼ਣੀ ਬਖ਼ਸ਼। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਯਜਨਾ ਦਾ ਉਤਪੰਨ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੋਲ, ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਭਜਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਵੇ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਲਈ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈਆਂ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨਾਭੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬ੍ਰਿਹਤੀ ਅਤੇ ਪੰਗਤੀ ਛੰਦ, ਚਮਕਦੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਆ ਗਏ ਹਨ। ਉਸ਼ਣਿਕ ਛੰਦ, 'ਵਸ਼ਟ' ਦਾ ਅੱਖਰ, ਅਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਵੀ ਬੀਜ ਸਮੇਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹੀ ਵਿਆਕੁਲ ਹੈ ਧਰਤੀ ਦਾ ਅੰਕੁਰ, ਇਹੀ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਧਾਰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਧਨਾ ਦੇ ਆਸਨ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਵਾਣੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਧਰਤੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਵੇ, ਗਰਭ ਅਤੇ ਵਿਛੌਣਾ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ। ਸਾਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ; ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਵੇ। ਵਾਣੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪੰਜ ਰੁੱਤਾਂ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੁਆਰਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ, ਮਿਲ ਕੇ ਆਈਆਂ ਹਨ—ਸਾਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ; ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਵੇ। ਵਾਣੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਨੂੰ ਆਨੰਦਮਈ ਮਨ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਦੇ; ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਾਂ, ਗਰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰ। ਸਾਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ; ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਤੈਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਵੇ। ਦਿਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਅਗਨਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾ ਤੈਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਵੈਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਆ, ਇਹ ਰਾਜ ਚੰਗੀ ਵਾਣੀ ਨਾਲ ਸਥਾਪਤ ਕਰ। ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ-ਚਿੱਟਾ ਵਾਹਨ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਰੋਹਿਣੀ, ਜੋ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹੈ, ਚਮਕਦੀ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਨ ਜਿੱਤ ਲਈਏ, ਉਸ ਨਾਲ ਹਰੇਕ ਜੰਗ ਜਿੱਤ ਲਈਏ। ਇਹ ਰੋਹਿਣੀ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਚਿੱਟਾ-ਚਿੱਟਾ ਵਾਹਨ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਅਮਰ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਰਥ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾ, ਘੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਉੱਗ ਆਇਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਘੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਾ ਛੁਹੇ। ਇੰਦਰ ਸੋਮ ਪੀਵੇ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ; ਅਗਨਿ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਅਗਨਿ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੱਕੜ ਨਾਲ, ਘੀ ਨਾਲ ਪਲਿਆ, ਘੀ ਨਾਲ ਹੀ ਅਰਪਿਤ। ਅਗਨਿ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹਨ, ਜਲਾਏ; ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਅਗਨਿ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਂਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰ; ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਹੇਠਾਂ ਦਬਾ ਦੇ; ਜੋ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚੋਂ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦ ਕੇ ਅਸਹਾਇ ਕਰ ਦੇਣ। ਹੇ ਸੁਰੀਆ ਦੇਵਤਾ, ਉੱਠ ਕੇ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ; ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਣ। ਚਮਕਦਾ ਬਛੜਾ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲਦ, ਚਮਕਦੇ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਉਹ ਘੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ-ਬਛੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਣ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨਾਲ ਪਾਲਦੇ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਰਾਜ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਧਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ। ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਅਮਰਤਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹ; ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਛੂਹ। ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਰਾਜ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਰੋਹਿਤਾ, ਸਾਂਝੀਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਰਾਜ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ। ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਯਜਨ ਹਨ, ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ, ਸਾਗਰ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ। ਰੋਹਿਤਾ ਉੱਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਧਨ ਵਿਚ ਜਿੱਤ, ਗਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤ, ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਥਾਪਤ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮ ਹਨ, ਸੱਤ ਵੀ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨਾਭੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ। ਧਰਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਅਦਿਤੀ, ਮੈਂ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਰਹਾਂ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ। ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਇੱਥੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਇਕੱਠ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਇੱਥੋਂ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੁਰੀਆ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਾ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈਂ। ਉਹੀ ਅਗਨਿ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਗਾਂ, ਬਛੜਾ ਲੈ ਕੇ, ਇੱਕ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਉੱਤੇ, ਇੱਕ ਹੇਠਾਂ ਖੜੀ ਸੀ। ਉਹ ਪੀਲੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ, ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ; ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ, ਉਹ ਇਸ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਇੱਕ ਪੈਰੀ, ਦੋ ਪੈਰੀ, ਚਾਰ ਪੈਰੀ, ਅੱਠ ਪੈਰੀ, ਨੌਂ ਪੈਰੀ ਹੋ ਗਈ। ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਰੀ ਲਕੀਰ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ। ਅਮਰ, ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਅੱਗੇ ਵਧੀ। ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਯਜਨ ਹਨ, ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਘੋੜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰਾ ਕਦਮ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਆਸਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਿੱਥੇ ਹੈ। ਸੂਰੀਆ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਸੂਰੀਆ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਸੂਰੀਆ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਸੂਰੀਆ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਇੱਕ ਅੱਖ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਵਿਸ਼ਾਲ ਘੇਰੇ ਬਣਾਏ ਗਏ, ਯਜਨ ਦਾ ਆਲਤਾਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਅਗਨਿ ਨੇ ਬਰਫ਼ ਅਤੇ ਪਾਲਾ, ਅਤੇ ਰੋਹਿਤਾ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ। ਬਰਫ਼ ਅਤੇ ਪਾਲਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਲੰਮੇ ਸਥੰਭ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਬਣਾਏ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਘੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਜਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਰੋਹਿਤਾ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਰੋਹਿਤਾ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਪਾਲਾ ਆਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਰਫ਼ ਆਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਯਜਨ ਜਨਮਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਰੋਹਿਤਾ ਦੀ ਕਥਾ, ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨਾ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।