ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਅੰਗਿਰਸਾ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਹੰਤਾ ਨੂੰ ਉਠਾਏ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅੱਗੇ ਸੌਂਪ ਦੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰੂਪ ‘ਵੈਸ਼ਵਦੇਵੀ’ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਰਸਮੀ ਡੋਰੀ ਨਾਲ ਬੰਨੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਾੜਦੀ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀ ਵਜਰ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, "ਤੂੰ ਮੌਤ ਬਣ ਜਾ, ਤਿੱਖੀ ਧਾਰ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਦੌੜ ਪੈ।" ਇਹ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵੀ ਜਿੱਤ, ਚਮਕ, ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਈਆਂ ਭੇਟਾਂ ਅਤੇ ਮਨ ਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਿੱਤ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਾਪ ਰਹਿਤਾ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪੰਡਿਤ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਰਾਹ ਬਣ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣ ਜਾਵੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਹੰਤਾ, ਪਾਪੀ, ਦੇਵ-ਦੁਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਿਰ ਉਡਾ ਦੇ। ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੋ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਕੁਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ। ਫਿਰ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ, "ਕੱਟ, ਕੱਟ, ਇਕੱਠੇ ਕੱਟ; ਸਾੜ, ਸਾੜ, ਇਕੱਠੇ ਸਾੜ।" ਵੈਸ਼ਵਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਹੰਤਾ ਨੂੰ ਜੜ ਤੋਂ ਸਾੜ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਯਮਲੋਕ ਤੋਂ, ਉਹ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਸ਼ਵਦੇਵੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਹੰਤਾ, ਪਾਪੀ, ਦੇਵ-ਦੁਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਲਈ ਵੀ ਕਰ। ਸੌ ਗੰਢਾਂ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਅਤੇ ਤਿੱਖੀ ਧਾਰ ਵਾਲੀ ਛੁਰੀ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਮੋਢੇ ਅਤੇ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦੇ। ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਕੱਟ ਦੇ, ਚਮੜੀ ਉਤਾਰ ਦੇ। ਮਾਸ ਕੱਟ, ਨੱਸਾਂ ਵੱਖ ਕਰ, ਹੱਡੀਆਂ ਕੁਚਲ ਦੇ, ਮੱਦ ਉਤਾਰ ਦੇ। ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਤੇ ਜੋੜ ਉਖਾੜ ਦੇ। ਫਿਰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਅੱਗ, ਉਸ ਮਾਸ-ਭੱਖੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਭੱਜਾ ਦੇ; ਵਾਯੂ, ਉਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦੇ; ਸੂਰਜ, ਉਸਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਭੱਜਾ ਦੇ, ਉਹ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਸਫਾਈ ਹੋ ਗਈ, ਤਦ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, "ਉੱਠ, ਇਸ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਜਿਸਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਿਆ, ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਦੇਵੇ।" ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, "ਬਾਹਰ ਆ, ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ। ਸੋਮਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਬੂਟੇ, ਪਸ਼ੂ, ਚੌਪਾਇਆ ਤੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵਸਾਂਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਪ੍ਰਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਮਾਰੁਤਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਦਾਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਮਾਰੁਤ, ਮਿੱਠੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਉੱਠਿਆ, ਚੜ੍ਹਿਆ; ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ; ਰਸਤਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਛੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੇ ਇੱਥੇ ਰਾਜ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਥੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜ ਲਿਆਇਆ; ਉਸਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਅਖੁੰਝ ਰਹੇ। ਉਸ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਇੱਥੇ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ; ਉੱਥੇ ਸਰਵੋਚ ਨੇ ਧਾਗਾ ਤਾਣਿਆ। ਉੱਥੇ, ਅਜੰਮੇ, ਇੱਕ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬਣਾਈ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਿਰ ਕੀਤਾ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਿਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਨਾਲ ਇਹ ਆਧਾਰ, ਅਸਮਾਨ, ਅਤੇ ਮਾਪੇ ਹੋਏ ਖੇਤਰ ਥਿਰ ਹਨ। ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਮਿਲੀ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਵਧਿਆ ਅਤੇ ਵਧਾਇਆ। ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸਦਾ ਰਾਜ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਚੜ੍ਹਾਅ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਭਰਦਾ, ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਾਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਉਹ ਕੁਲ, ਜੋ ਤਾਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਗਾਯਤਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵੱਛੇ ਵਾਂਗ ਆਏ ਹਨ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲਣ; ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਜੰਮਿਆ ਵੱਛਾ ਵਾਂਗ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ, ਹਰ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਨੌਜਵਾਨ, ਗਿਆਨੀ। ਤਿੱਖੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਤੀਜੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਂਡ, ਸਾਰੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ—ਮੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾਂ ਛੱਡਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਯਜਨਾ ਦਾ ਉਤਪਾਦਕ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਹੈ; ਉਸਨੂੰ ਮੈਂ ਬੋਲੀ, ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲੀ ਨਾਲ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਗਾਇਨ ਲਈ ਉੱਠਾ ਦੇ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸਰਵ-ਕਰਤਾ ਲਈ ਯਜਨਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਉਥੋਂ, ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈਆਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਨਾਭੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬ੍ਰਹਤੀ ਅਤੇ ਪੰਕਤੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਚੜ੍ਹ ਗਈਆਂ। ਉਸ਼ਣਿਕ ਛੰਦ, 'ਵਸ਼ਟ' ਅੱਖਰ, ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਵੀ ਬੀਜ ਸਮੇਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਬੀਜ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ, ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ, ਮੱਧ-ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ। ਇਹ, ਬ੍ਰਧਨਾ ਦੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਵਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਧਰਤੀ ਸਾਡੀ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਵੇ, ਗਰਭ ਅਤੇ ਸੌਣ ਦੀ ਥਾਂ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ। ਸਾਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਰਹੇ; ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਵੇ। ਵਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੰਜ ਰੁੱਤਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਰਵ-ਕਰਤਾ ਵਲੋਂ ਆਈਆਂ, ਜੋ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ—ਸਾਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਰਹੇ; ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਜੀਵਨ ਤੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਸ਼ਵਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲਿਆ।