ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਵਿਅਧੀ ਫੈਲ ਗਈ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਇਹ ਰਾਜਸੀ ਰੋਗ ਸੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਰੋਗ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲਦੀ ਮੈਲ, ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਬਣ ਕੇ, ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਰੋਗ ਆਪਣੇ ਆਸਥਾਨ 'ਤੇ ਆ ਜਾਂਦੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਥੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਰੋਗ ਨੂੰ ਬਾਣ ਵਾਂਗ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਵੀ ਇਸ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਜਦੋ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰੋਗ, ਸਾਹਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਟੀ ਦੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਵੈਰੀਤਾ, ਰੂਪ ਬਦਲ ਕੇ, ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਵੰਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਦੈਵੀ ਅਸਤਰ ਲੈ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਠੋਰਤਾ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਹਿਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੁਖਾਰ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਦ, ਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਪੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉਖਾੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਲਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੁਗੰਧ ਲੈ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਵੀ ਕੱਢ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨੁਕਸਾਨ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਾਰ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਰਵ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਮਾਸ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਖਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਪ ਵੀ ਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਪਤਨੀ, ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਜਾਦੂ-ਟੋਨੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਮੇਨੀਰਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣਿਆਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਮਾਸ-ਭੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਪਤਨੀ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ, ਜੋੜ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤ੍ਰਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਤ੍ਰਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਪਤਨੀ, ਸ਼ਤ੍ਰਿਯ ਵਲੋਂ ਵਾਪਸ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਬੇਘਰ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬਿਨਾ ਆਸਰੇ ਦੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰਿਯ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਗਾਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਹਾਲ ਇਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਲਦੀ ਹੀ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ 'ਤੇ ਗਿਧ ਲਾਸ਼ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਲਦੀ ਹੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਾੜਨ 'ਤੇ ਵਾਲੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਚਾਤੀ 'ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੰਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੱਟਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਵਾਸ 'ਚ ਵੀ, ਭੇੜੀਏ ਲਾਸ਼ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਹ ਕਿ ਉਹ? ਫਿਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਸ਼ਬਦ: "ਕੱਟੋ, ਕੱਟੋ, ਕੱਟੋ, ਨਾਸ਼ ਕਰੋ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ਼ ਕਰੋ।" ਅੰਗੀਰਸਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕੋ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਵਾਲੇ ਕਰੋ। ਤੈਨੂੰ ਵੈਸ਼ਵਦੇਵੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਜੁਪਵੀਤ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜੋ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸਾੜਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਵਜਰ ਹੈ। ਮੌਤ ਬਣ ਜਾ, ਤਿੱਖੀ ਧਾਰ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਦੌੜ ਪੈਂ। ਤੂੰ ਜਿੱਤ, ਜੋਤ, ਇੱਛਿਤ ਹਵਨ, ਪੂਰੀਆਂ ਮੁਰਾਦਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤਾ, ਰਸਤੇ ਬਣ ਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਦੂਰ। ਤੀਰਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣ, ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣ। ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ, ਪਾਪੀ, ਦੇਵ-ਦੁਸ਼ਮਣ, ਦੁਸ਼ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦੇ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਬੁਰਾ ਕਰਮ ਤੈਥੋਂ ਕੁਚਲਿਆ ਤੇ ਰੌਂਦਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ।