ਧਰਤੀ ਦੀ ਨੀਂਹ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਥਾਮ ਕੇ ਰੱਖੋ, ਇਸ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਕਦੇ ਕੰਪ ਨਾ ਪਾਵੇ। ਉਹ ਧਰਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦੇ ਮیاں-ਬੀਵੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਉਂਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅੱਗ ਦੇ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਰਹੇ। ਸਭ ਸੰਸਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਹੋ। ਹੁਣ, ਚਮਚ ਤੇ ਕਰਛੀ, ਇੱਕ ਹੀ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਉਸਨੂੰ ਉਚਾ ਚੁੱਕੋ। ਇਹ ਭਾਂਡਾ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਖੁਲ੍ਹਾ ਬਣਾਓ, ਇਸ ਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ, ਅਤੇ ਇਹ ਭਾਂਡਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰ ਜਾਵੇ। ਇਕ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਛੜੇ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਛਾਤੀ ਵਲ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਉਣ। ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਛੌਣਾ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਸਾਰ ਫੈਲਾਏ, ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕ ਅਣਮੁੱਲ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸਥਾਰ ਪਾਵਣ; ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ-ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਭੈਂਸ ਆਰਾਮ ਕਰੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਸੌਂਪੋ। ਜੇ ਪਤਨੀ ਕੁਝ ਪਕਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਪਤੀ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ, ਤਾਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਭੋਗ ਛੱਡੋ, ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ; ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਇੱਕੋ ਸੰਸਾਰ ਹਾਸਲ ਕਰੋ। ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਸਾਡੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਸ ਭਾਂਡੇ ਵਲ ਬੁਲਾਓ; ਨਾਭੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਬੱਚੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ। ਧਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਜੋ ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਅਮਰਤਾ ਦੀਆਂ ਨਾਭੀਆਂ, ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਠੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਘੇਰ ਲੈਣ। ਇਹ ਰਖਵਾਲੇ ਇਸ ਨਿਧੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਣ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰ ਅਸਮਰਥ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਰਹਿਣ। ਜੋ ਅਸੀਂ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕ ਤਿੰਨ ਗੱਠਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨਾਂ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਅਗਨੀ, ਭੂਤ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੈ; ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰੇਤ, ਇੱਥੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਬਾਹਰ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਣ। ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਹਦ-ਮਿਲਿਆ ਘਿਉ-ਭੋਗ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ, ਅਣਚੋਟੇ, ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਅਸਮਾਨੀ ਭਾਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗੰਢ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ ਹੈ, ਉਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਸਰਵੋਚ ਆ ਗਿਆ। ਘਿਉ ਵਗਾਓ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ; ਇਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਸਚਾਈ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਿਧੀ, ਇਹ ਚੰਗੀ ਸੰਭਾਲੀ ਹੋਈ ਨਿਧੀ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਨ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਹੋਵੇ, ਨ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ; ਕਦੇ ਵੀ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਨਾ ਗੁਆਵਾਂ। ਮੈਂ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਹੈ; ਪਤਨੀ ਦਇਆ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ। ਨਵਾਂ ਸੰਸਾਰ, ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਵਧਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਸੰਭਾਲੋ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਘਾਟ ਨਹੀਂ; ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਕੁਝ ਤੋਲ ਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਭਾਂਡਾ ਘਾਟੀ ਨਹੀਂ; ਪਕਾਇਆ ਵਾਪਸ ਰਸੋਈਏ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਅਸੀਂ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਲਈ ਬਣਾਈਏ; ਜੋ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਗਾਂ, ਜੋ ਰੱਸੀ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਬੱਛੜੇ ਨਾਲ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਇਸ ਮਰਦਾਨੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਅੱਗਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ; ਜਿੰਨੇ ਦੇਵਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਸੋਨਾ, ਰੌਸ਼ਨੀ, ਉਹ ਸਭ ਪਕ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ, ਜੋ ਨਾ ਸੜੇ। ਰਾਜਸੀਅਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਢੱਕ; ਇਹ ਪਹਿਰਾਵਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਤੂੰ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ, ਜਾਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਝੂਠ ਲਾਭ ਲਈ ਬੋਲਦਾ—ਇਕੋ ਧਾਗੇ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਮੈਲ ਵੱਸ ਜਾਵੇ। ਮੀਂਹ ਸਹਿਣ ਕਰ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਵੀ ਚਲਾ ਜਾ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮੜੀ, ਧੂੰਆਂ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਪਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਕੇ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਤੂੰ ਹੋਵੇਂ; ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਲੈ ਕੇ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ। ਅਸਮਾਨ ਨੇ ਇਹ ਸਰੀਰ ਅਨੇਕ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਲੇ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਮੁੜ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਕੁਝ ਲਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪੂਰਬੀ ਦਿਸਾ ਨੂੰ, ਅੱਗ ਨੂੰ, ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਕਾਲੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਦਿਤਿਆ ਨੂੰ, ਤੀਰ-ਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਡੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰੇ। ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ ਬੁਢਾਪੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੁਢਾਪਾ ਜਾਂ ਮੌਤ ਨਾ ਲਿਆਵੇ; ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ, ਅਸੀਂ ਪੱਕੇ ਪਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀਏ। ਦੱਖਣੀ ਦਿਸਾ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਆੜੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਯਮ ਨੂੰ, ਤੀਰ-ਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਇਹ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਡੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰੇ। ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ ਬੁਢਾਪੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੁਢਾਪਾ ਜਾਂ ਮੌਤ ਨਾ ਲਿਆਵੇ; ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ, ਅਸੀਂ ਪੱਕੇ ਪਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀਏ। ਪੱਛਮੀ ਦਿਸਾ ਨੂੰ, ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਵੰਡਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਖੁਰਾਕ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਤੀਰ-ਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਇਹ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਡੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰੇ। ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ ਬੁਢਾਪੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੁਢਾਪਾ ਜਾਂ ਮੌਤ ਨਾ ਲਿਆਵੇ; ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ, ਅਸੀਂ ਪੱਕੇ ਪਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀਏ। ਉੱਤਰੀ ਦਿਸਾ ਨੂੰ, ਸੋਮਾ ਨੂੰ, ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਸਵੈ-ਪੈਦਾ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਤੀਰ-ਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਇਹ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਡੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰੇ। ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ ਬੁਢਾਪੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੁਢਾਪਾ ਜਾਂ ਮੌਤ ਨਾ ਲਿਆਵੇ; ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ, ਅਸੀਂ ਪੱਕੇ ਪਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀਏ। ਸਥਿਰ ਦਿਸਾ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਕਾਲੀ ਗਰਦਨ ਵਾਲੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ, ਤੀਰ-ਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਇਹ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਡੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰੇ। ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ ਬੁਢਾਪੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੁਢਾਪਾ ਜਾਂ ਮੌਤ ਨਾ ਲਿਆਵੇ; ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ, ਅਸੀਂ ਪੱਕੇ ਪਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀਏ। ਉੱਤੇ ਵਾਲੀ ਦਿਸਾ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੂੰ, ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਚਿੱਟੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਮੀਂਹ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰ-ਧਾਰੀ ਨੂੰ, ਇਹ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਡੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰੇ। ਜਿਹੜਾ ਇੱਥੇ ਬੁਢਾਪੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੁਢਾਪਾ ਜਾਂ ਮੌਤ ਨਾ ਲਿਆਵੇ; ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ, ਅਸੀਂ ਪੱਕੇ ਪਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਕਹੇ, "ਮੈਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ," ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਭੋਗ ਲਏ। ਗਾਂ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਫਲਦਾਇਕ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਗਾਂ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਖਰੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਦੇਵੇਗਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗਾਂ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿੰਗਾਂ ਹਥੌੜੇ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਪੂੰਛ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਚੀਜ਼ ਅੰਨ੍ਹਾ ਦੇ ਕੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਆਪਣੀ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਰਖਵਾਲਾ ਲੱਭਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਗਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਪਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ "ਵਿਕਲਿੰਦੁ" ਨਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸੁੰਘਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਨਾਮ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਛੇਦਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਵਾਂ," ਪਰ ਨੌਜਵਾਨ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ, ਉਸਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਧਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੱਛੜੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਭੇੜੀਆ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉੱਲੂ ਉਸਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੇ ਵਾਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁੰਡੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਨਾਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਉਸਦਾ ਗੋਬਰ ਚੱਖਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਵਿਗੜਿਆ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਗਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਉਹ ਆਪਣਿਆਂ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਹੈ।" ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਗਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗਾਂ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਉਸਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਖਜ਼ਾਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਂ ਵੀ; ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।