ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਸਦਾ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਨਲੀਆਂ ਨੂੰ ਹੰਕਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੋ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਮਨ ਕਈ ਵਾਰੀ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਗਨੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਕਾਲੀ ਭੇਡ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਸੀਸਾ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੀਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਫ਼ਲੀਆਂ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ—ਇਹ ਹੀ ਹਵਨ ਕਰ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਨਲੀਆਂ, ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਛਿਲਕੇ, ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਨਲੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਇਹੀ kindling ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਜਲਾਇਆ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਕਰਕੇ, ਰਸਤਾ ਅਪਣਾਇਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਂਸਾਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਮਨੁੱਖ, ਚਮੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਦੂਜੇ ਮਨੁੱਖ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿੰਨੇ ਵਾਰੀ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਤਾਕਤ, ਚਮਕ ਤੇ ਜੋਸ਼, ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ; ਅਗਨੀ, ਜਦ ਜਲਦੀ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ, ਜਦ ਖਾਣਾ ਪੱਕਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਜੋੜੇ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ, ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲੋ। ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੀਜ ਉੱਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ, ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਘੇਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਮਰ ਖਾਣਾ ਵੰਡੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਕਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਖਾਣਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਬੋਲ ਦੀ ਗੰਦਗੀ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਲਈ—ਇਹ ਖਾਣਾ, ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨੀ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀਆਂ ਜਗ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ, ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ, ਉਹ ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕ ਜੋ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਿੱਠਾ, ਅੱਗੇ—ਉਸ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਬੁੱਢੇ ਹੋ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲਓ। ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਫੜੋ, ਸਦਾ ਅੱਗੇ ਵਧੋ; ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹਨ, ਉਹ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਪੱਕਦਾ ਤੇ ਪੇਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਓ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ। ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ, ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਓ। ਉਥੇ, ਯਮ, ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੱਕੇ ਖਾਣੇ ਲਈ ਵਾਫ਼ਰ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਮਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਓ, ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੋ; ਉਥੇ, ਜੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਖਾਣਾ ਪੱਕਣ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ। ਉੱਤਰੀ ਲੋਕ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਸਾਡੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੇ। ਪੰਕਤੀ ਛੰਦ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਬਣਿਆ; ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ। ਇਹ ਵਿਰਾਜ਼ ਸਥਿਰ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਦਿਵਿਆ ਅਦਿਤੀ, ਸਭ ਚੁਣਨ ਵਾਲੀ, ਪੱਕੇ ਖਾਣੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਗੱਛਾ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਾ; ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਇੱਥੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਾਏ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਯਮ ਦਾ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਂਦੀ ਹੋ, ਉਹ ਗਰਮੀ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ। ਕੋਈ ਕਾਲੀ ਚਿੜੀ, ਜਿਹੜੀ ਇੱਥੇ ਆਈ, ਗੱਡੀ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਗੁਲਾਮ ਔਰਤ, ਨਮੀ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਹੜੀ ਹੌਣ ਜਾਂ ਗੁੰਡਾ ਤੇ ਹਲ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਪੱਥਰ, ਵੱਡੀ ਆਧਾਰ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਛਣਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਭੂਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ, ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ; ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਪੋਤਿਆਂ ਦੀ ਦੁੱਖ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜੰਗਲ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੇ ਸੱਤ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਘੇਰੇ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ; ਤੈਂਤੀ ਦੇਵਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਅਸੀਂ ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਫੜਦਾ ਹਾਂ; ਦੁੱਖ, ਨਾਸ, ਜਾਂ ਵੈਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਵੇ। ਅਸੀਂ ਲਾਲਚੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਲੱਕੜੀ ਦੇ ਯੰਤਰ, ਉੱਠ ਕੇ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰ; ਜੋ ਚਾਵਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਉਹ ਨਾ ਵਿਖੇਰ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਘੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹੋ—ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਓ, ਵਰ੍ਹਾ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਹੋਈ ਚਣਨ ਵਾਲੀ ਟੋਕਰੀ ਲਓ, ਉਹ ਚਿਲਕਾ ਤੇ ਦਾਣਾ ਵੱਖ ਕਰੇ। ਤਿੰਨ ਸੰਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮਾਪੇ: ਇਹ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਫੜ ਕੇ, ਮੁੜ ਚਣਨ ਵਾਲੀ ਟੋਕਰੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਣ। ਤੁਸੀਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰੂਪ ਤੇ ਆਕਾਰ ਹੋ, ਪਰ ਪੂਰਨਤਾ ਵਿੱਚ ਇਕ ਰੂਪ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਲਾਲ ਚਮੜੀ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਪੱਥਰ ਇਸ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ, ਕਪੜੇ ਵਾਂਗ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਸਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਰੀਰ, ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਇੱਕੋ ਹੈ। ਜੋ ਉਪਰ ਭੇਟ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਨਾ ਵਹੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਆਰਾ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦੀ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਭੱਟੀ, ਭਾਂਡਾ, ਹਵਨ ਕੁੰਡ—ਕੰਪ ਨਾ ਹੋਵੋ, ਯਜਨ ਯੰਤਰਾਂ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ। ਅਗਨੀ, ਪਕਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਵਰੁਣ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੇ; ਸੋਮਾ ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਮਿਲਾਵੇ। ਛਣਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਬੱਦਲ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਥਾਪਿਤ—ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਚੌਂਹ ਪਾਸੇ ਅਗਨੀ ਜਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ, ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ। ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਵਣ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਾਪੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਅਮਰ ਹਨ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ, ਦੋ ਗ੍ਰਿਹਪਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਂਦੀਆਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਗਿਣੇ ਹੋਏ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ, ਸਾਹ ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਪੀਆਂ; ਨਾ ਗਿਣੀਆਂ, ਸੁਨਹਰੀ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਪਸਰੀਆਂ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੱਧ। ਉਹ ਉੱਠਦੇ, ਚਮਕਦੇ, ਗਰਮ ਹੋ ਕੇ, ਫੇਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬੂੰਦਾਂ ਉਚਾਲਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਵਧੂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਮਿਲਦੇ ਹੋ। ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਉੱਠਾਓ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੂਹੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਹੈ; ਇਹ ਮਾਪੇ ਦਾਣੇ, ਇਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ। ਕੁਹਾੜਾ ਦੇਵੋ, ਜਲਦੀ ਕਰੋ, ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ ਕੱਟੀਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਸੋਮਾ ਨੇ ਘੇਰਿਆ; ਹੋਰ ਟਾਹਣੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੋਣ। ਨਵੀਂ ਪੁੱਤੀ ਪਸਰਾਓ, ਚੜ੍ਹਾਈ ਲਈ, ਮਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੁਹਾਵਣੀ। ਉੱਤੇ, ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਆਉਣ, ਮੌਸਮਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਇਹ ਖਾਣਾ ਖਾਣ। ਹੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਸਰੀ ਪੁੱਤੀ 'ਤੇ ਬੈਠੋ, ਅਗਨੀ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਮਾਪੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ। ਤਵਸ਼ਟਰ ਵਾਂਗ, ਚੰਗੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਆਕ੍ਰਿਤੀ, ਇੱਥੇ ਆਓ; ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖੀਏ। ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸੱਠ ਤੀਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੰਗਾ ਪੱਕਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣ। ਉਸ 'ਤੇ, ਜੀਵਦੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹਨੂੰ ਅਗਨੀ ਦੇ ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕ 'ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ, ਪਾਣੀ, ਅਗਨੀ, ਜੰਗਲ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਸਾਰੇ ਰੂਪ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਯਜਨ, ਪਰਿਵਾਰ, ਜੁੜਾਈ, ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਪਕਾ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰ, ਆਰਾਧਨਾ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਪਰਮ ਸੱਚ ਤੇ ਆਸਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।