ਜੋ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਜਾਂ ਮੰਦ ਕਰਤਬ ਅਸੀਂ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੰਦਗੀਆਂ ਤੋਂ, ਸਾਫ ਕਰ ਦੇਣ। ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਉੱਭਰ ਕੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਜੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵ ਮਾਰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਸਾਂਡ-ਸਮਾਨ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ, ਪੁਰਾਤਨ ਨਦੀਆਂ ਨਵੀਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਗੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: "ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਸ ਦੇਵouring ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ; ਯਜਨਾ ਦੇ ਭੋਗ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ।" ਇਹ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਬਾਘ ਬਣਾਕੇ, ਇੱਕ ਮੰਦ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਘੇਰਾ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਹੱਦ ਬਾਹਰ; ਅਗਨੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਦੀ ਅੱਗ, ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੀ ਹੈ। "ਹੇ ਅਗਨੀ, ਜੀਵਤ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਪਿਤਰ-ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦੇ; ਹੇ ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਅੱਗ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਮਾਰਗ ਦੇ।" "ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਤਿਦੰਦੀ ਸਹਿ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਧਨ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਰੱਖ।" "ਇਹ ਇੰਦਰ-ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਕੜ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਹਾਨੀ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈਵੇ; ਇਸ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੀਰ ਡਿੱਗਣ ਵਾਲਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ।" "ਇਹ ਸਾਂਡ, ਇਹ ਬੇੜੀ ਨੂੰ ਪਕੜ; ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਹਾਨੀ ਅਤੇ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਬੋਟ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ—ਛੇ ਵੱਡੇ ਮਾਰਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਈਏ।" ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਖੋਜਦਾ ਹੈ, ਘਰ ਨੂੰ ਢੋ ਕੇ, ਪੁਲ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜਾ ਹੈ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ; ਸਿਹਤਮੰਦ, ਖੁਸ਼ ਮੰਜਾ ਢੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜੂਗ ਵਾਂਗ ਸੁਗੰਧਿਤ ਹੋ ਜਾ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ, ਪਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ; ਅਗਨੀ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਨੇੜੇ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰੀਡਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ-ਰਹਿਤ, ਧਨ-ਲੋਭੀ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਨੂੰ ਭਰਦੇ ਹਨ। ਮਨ ਕਈ ਵਾਰ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨੀ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਕਾਲੀ ਭੇੜ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਸੀਸਾ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਿਸੇ ਹੋਏ ਬੀਨ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ—ਇਹ ਹੋਮ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਰੀਡਾਂ, ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਛਿਲਕਿਆਂ, ਲੱਕੜੀ, ਰੀਡ ਦੀ ਗੱਡੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਗਨੀ ਦੀ ਜਵਾਲਾ ਬਣਾਈ, ਅਤੇ ਯਮ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਮਾਰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਂਸਾਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਣੀ, ਇੱਥੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਚਮੜੀਆਂ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੈ; ਇੱਥੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ ਜੋ ਤੇਰੀ ਲਈ ਉੱਦਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਨੇ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਤੁਾਡੀ ਨਜ਼ਰ, ਤਾਕਤ, ਚਮਕ, ਊਰਜਾ ਉਤਨੀ ਹੀ ਹੋਵੇ; ਅਗਨੀ ਜਦੋਂ ਜਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਜੋੜਾ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਭੋਜਨ ਪਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ, ਦੇਵ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ, ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਮਿਲੋ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰੋ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬੀਜ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਇਕੱਠੇ ਆਓ, ਇਸ ਜੀਵਤ ਨੂੰ ਘੇਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਅਮਰ ਭੋਜਨ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ, ਜੋ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਕਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਭੋਜਨ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਅਤੇ ਮਾਂ ਵੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਕਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਬੋਲ ਚੁਕ ਤੋਂ; ਉਹ ਭੋਜਨ, ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਆਕਾਸ਼, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕ, ਉਹ ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਜਕ ਨੇ ਜਿੱਤਿਆ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਧੁਰ ਪਹਿਲਾ; ਉਸ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਬੁਜ਼ੁਰਗੀ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਵੋ। ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪਕੜੋ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗੇ ਵਧੋ; ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹਨ, ਉਹ ਇਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਭੋਜਨ ਪਕਾਇਆ ਤੇ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਆਸਰਾ ਲਵੋ। ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੁੜੋ, ਘੁੰਮੋ, ਇਸ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੋ। ਉੱਥੇ, ਯਮ, ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਪਕਿਆ ਭੋਜਨ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਫ਼ਰ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਮਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਵੋ, ਨੇਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੋ; ਉੱਥੇ, ਜੋੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਪਕਿਆ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਓ। ਉੱਤਰੀ ਲੋਕ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ; ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਸਾਡਾ ਆਰੰਭ ਕਰੇ। ਪੰਕਤੀ ਛੰਦ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਗਿਆ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਸਮੇਤ; ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾਈਏ। ਇਹ ਵੀਰਾਜ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ ਅਦਿਤੀ, ਸਭ ਚੋਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਪਕਿਆ ਭੋਜਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਗਈਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਚਰਵਾਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦਾ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਜਾ; ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਰਦੂਲ ਹਵਾ ਵਹੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਯਮ ਦਾ ਭੋਜਨ ਪਕਾਉਂਦੀ, ਉਹ ਗਰਮੀ ਤੇ ਸਚਾਈ ਸਾਡੀ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਕਾਲਾ ਪੰਛੀ ਇੱਥੇ ਆਇਆ, ਘੁੰਮਦਾ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਛੇਕ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲੱਭਿਆ; ਜਾਂ ਜੋ ਗਿੱਲੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੀ ਦਾਸੀ ਨੇ ਛੂਹਿਆ, ਜਾਂ ਪਿਸਣ ਵਾਲੀ ਥਾਲੀ ਸਾਫ ਕੀਤੀ— ਇਹ ਚੌੜੀ ਆਧਾਰ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਛਣਨ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਭੂਤ-ਪਰੇਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਵੱਡੀ ਰਾਖੀ ਦੇ; ਜੋੜਾ ਪੋਤਿਆਂ ਦੀ ਨਸ਼ਟਤਾ ਨਾ ਪਾਏ। ਜੰਗਲ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਇਆ, ਭੂਤ-ਪਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਈਏ। ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੇ ਸੱਤ ਯਜਨ-ਸਥਲ ਘੇਰ ਲਏ, ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਘਸੀਟਣ ਵਾਲੇ ਦੋਹਾਂ; ਤੈਂਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਵਰਗ-ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਸਾਨੂੰ ਸਵਰਗ-ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਅਸੀਂ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਸਮੇਤ ਰਹੀਏ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਫੜਦਾ ਹਾਂ; ਅਸਮਤ, ਨਸ਼ਟਤਾ, ਵੈਰ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਅਸੀਂ ਲਾਲਚੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਲੱਕੜੀ ਦਾ ਯੰਤਰ, ਉੱਠਿਆ ਹੋਇਆ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਚਾਵਲ ਨਾ ਵਿਖੇਰ। ਤੂੰ ਜੋ ਸਭ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਘੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾ, ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਹੋਈ ਛਲਣੀ ਲੈ, ਛਿਲਕਾ ਅਤੇ ਦਾਣਾ ਵੱਖ ਕਰ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮਾਪ ਲਿਆ: ਇਹ ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਧ ਕੇ ਮੁੜ ਛਲਣੀ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵਨ। ਤੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਆਕਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਪੂਰਨਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੂਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲਾਲ ਚਮੜੀ ਦੂਰ ਕਰ; ਪੱਥਰ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋ ਕੇ ਸਾਫ ਕਰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਧੋਣ ਵਾਲਾ ਕਪੜਾ ਧੋਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਧਰਤੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਸਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਰੀਰ ਉਹੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ। ਜੋ ਉਪਰ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੁਆਰਾ ਮੈਂ ਉਹ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਧਰਤੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਭੱਟੀ, ਭਾਂਡਾ, ਯਜਨ-ਸਥਾਨ—ਕੰਪ ਨਾ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਯੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ। ਅਗਨੀ, ਪਕਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ; ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਰਾਖੀ ਕਰੇ; ਵਰੁਣ ਪੱਛਮ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੇ; ਸੋਮਾ ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਮਿਲਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਯਜਨਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ, ਜੋੜਾ, ਵੰਸ਼, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਾਖੀ, ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਦਾ ਲਈ ਸ਼ੁਭਤਾ, ਆਸਰਾ, ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇ।