ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਕੇ ਵਸਾਏ। ਅਕਲਮੰਦ ਧਰਤੀ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵਧੀਆ ਵੱਖਰੀ ਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਬਖ਼ਸ਼। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਲ ਦੀ ਵਾਧੂ ਵਾਧਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, “ਵਧ, ਨਲ, ਵਧ; ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸੀਸਾ ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਇਹ ਲੈ ਲੈ। ਜੋ ਗੋਸ਼ਤ-ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਬਿਮਾਰੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਚਲੇ ਜਾ।” ਫਿਰ, ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਮੰਦ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਦੋਹਾਂ ਹਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਨਕਲਵੀਂ ਹਥੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਮੌਤ, ਨਾਸ ਅਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਜਿਹੜਾ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਮਾਸ ਖਾਵੇ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਸੌਂਪਦੇ ਹਾਂ। ਜੇਕਰ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸ਼ੇਰ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਜੀਵ ਇਸ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਬੀਨਸ ਅਤੇ ਘਿਉ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਜਾ ਕੇ ਪਾਣੀਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਗਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਵੇ। ਜੇਕਰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਮੁੜ ਆਦਿਤਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੁ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਦਾਤਾ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਤੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਣ; ਸੌ ਪਤਝੜ ਤੱਕ। ਜੇਕਰ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅਗਨੀ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਲਈ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਗਨੀ ਜਗਾਏ। ਮੈਂ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅਗਨੀ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਧਾਰਾ ਯਮ, ਮਰੇ ਹੋਏਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਕੋਲ ਚਲੀ ਜਾਵੇ। ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇਵਤਾ, ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਆਹੁਤੀ ਪਹੁੰਚਾਏ। ਮੈਂ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੀ ਵਿਦਿਊਤ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਘਰ ਦੀ ਅਗਨੀ ਨਾਲ, ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਮਾਣਤਾ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਮੁੜ ਨਾ ਆਵੇ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਗੇ। ਲੋਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਗਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਲਈ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਗਾਈ ਹੋਈ ਅਗਨੀ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਮੁੜ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਅਗਨੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਉੱਚਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ; ਅਸੀਂ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਛੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹੀਏ। ਇਸ ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਧੋ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਯੋਗ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਚਮਕਦਾਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਨਾਸਕ, ਅਤੇ ਨਿਰਵਾਣੀ—ਇਹ, ਜਾਣ ਕੇ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ, ਦੂਰ, ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੀਆਂ ਘੋੜਿਆਂ, ਬਹਾਦਰਾਂ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਬਕਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੇਕਰ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ, ਗਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਲਈ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਉਸ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਚੁੰਬੜ ਕੇ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹ। ਜਗਾਈ ਹੋਈ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਨਾਂ ਜਾ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਚਮਕ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਦਿਨ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵੇਖ ਸਕੀਏ। ਸੀਸੇ ਵਿੱਚ, ਨਲ ਵਿੱਚ, ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਅਣਕੱਟੀ ਟਾਹਣੀ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਆਧਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਸਿਰ ਤੋਂ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਟਾ ਕੇ, ਸਿਰ ਦੀ ਪੱਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਕੇ, ਅਣਮਾਪ ਨਦੀ ਨਾਲ ਧੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਆਹੁਤੀ ਲਈ ਯੋਗ। ਹੇ ਮੌਤ, ਤੂੰ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾ, ਉਹ ਰਸਤਾ ਫੜ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੇਖ ਸਕਦੇ, ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹੋ—ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਹਾਦਰ ਹੋਣ। ਇਹ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ ਮਰੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ ਹਨ; ਅੱਜ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਨੱਚਣ, ਹੱਸਣ ਲਈ ਆਏ ਹਾਂ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰੀਏ। ਮੈਂ ਜੀਉਂਦੇ ਲਈ ਇਹ ਹੱਦ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਸ ਪਾਸੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਉਹ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਉਣ, ਬਹੁਤ ਹੋਣ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹਾੜ ਰੱਖਣ। ਉੱਠੋ, ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਓ; ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜੇ ਰਹੋ। ਚੰਗੇ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਏਕਤਾ ਨਾਲ ਨਿਰਮਾਤਾ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲੰਮੀ ਕਰੇ। ਜਿਵੇਂ ਦਿਨ ਲੜੀਵਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਪਿਛਲੇ ਅੱਗੇ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਣ; ਹੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਐਸੇ ਹੀ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰ। ਇਹ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰਨੀ ਹੈ—ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜੋ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣੋ, ਪਾਰ ਲੰਘੋ, ਦੋਸਤੋ। ਇੱਥੇ, ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ; ਬਿਨਾ ਬਿਮਾਰੀ, ਚੰਗਾ ਇਨਾਮ ਪਾ ਕੇ ਪਾਰ ਲੰਘੀਏ। ਉੱਠੋ, ਪਾਰ ਲੰਘੋ, ਦੋਸਤੋ; ਇਹ ਪੱਥਰੀਲੀ ਦਰਿਆ ਵਹਿ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਅਸ਼ੁਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ; ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਪਾਰ ਲੰਘੀਏ। ਸਰਬ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ ਕੇ। ਬੁਰਾਈਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਸੌ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਜੇਤੂ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ। ਉੱਤਰੀ ਰਸਤੇ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਹੋਰ ਰਸਤੇ ਛੱਡ ਕੇ—ਸੱਤ-ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇੱਕਠੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ, ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰੀਏ। ਇਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਬਟਣ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਛੂਹਣ; ਬਿਨਾ ਅੰਸੂ, ਬਿਨਾ ਰੋਗ, ਧਨ-ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਨਮ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾਣ। ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਆਹੁਤੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਘਟਣ ਨਾ ਦੇਂਦਾ; ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਅਗਨੀ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ, ਮੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ—ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਨਾ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ। ਘਰ ਦੀ ਅਗਨੀ ਤੋਂ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਹਟਾ ਕੇ, ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਜਾਓ—ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ, ਅਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਆਰਾ ਬਣਾਓ। ਦੋਹਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦਾ ਧਨ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਬਾਕੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਅਗਨੀ, ਜੇ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਨਾ ਹਟਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਜੋਤਦਾ, ਜਿੱਤਦਾ, ਜਾਂ ਧਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ—ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਰਣਹਾਰ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੇ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਨਾ ਹਟਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਯਜਨਾ ਲਈ ਅਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ, ਆਹੁਤੀ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ; ਖੇਤ ਦੀ ਫ਼ਸਲ, ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਉਹ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਜੋ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਪਿਛਾ ਕਰਦਾ। ਬਾਰ-ਬਾਰ, ਲਾਲਚੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦੁਖ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਦਾ ਪਤੀ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਘਰ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਮੁੜ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਵਿਦਿਆਵਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਏ, ਜੋ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ, ਅਗਨੀ, ਪਿਤਰ, ਅਤੇ ਸਮੂਹ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ, ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।