ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਿੱਥੇ ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ, ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ, ਇਸ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਅਪਣੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਤੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ, "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਝੰਡੇ ਲੈ ਕੇ ਉੱਠੋ, ਸੱਪ, ਹੋਰ ਜੀਵ, ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਧੋ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰੋ।" ਇਸ ਯੁੱਧ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ, ਜਿਸਦੇ ਲਾਲ ਝੰਡੇ ਸਵੇਰੇ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਤੇ ਰਾਜ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਹਨ—ਉਹ ਸਭ ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਨੂੰ ਦਿਲ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮਾੜੀ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਦੇ ਫੌਜੀ ਹਥਿਆਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਲੋਹੇ ਵਾਲੇ, ਸੂਈ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਕਾਂਟਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਦੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਣ। ਜਾਤਵੇਦਸ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਭੀੜ ਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਦੀ ਫੌਜ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਰਹੇ। ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦੈਵੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਉੱਠਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪਿਆਰੀ ਹਵਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋਏ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ, ਜਾਦੂ-ਟੋਨੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਧੂੰਏਂ ਵਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਉੱਡਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਕੰਨ ਵਾਲਾ ਚੀਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੱਤੂ ਫੌਜ ਦੇ ਲਾਲ ਝੰਡੇ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪੰਛੀ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਥੱਲੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਮੱਖੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਿਦੜ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਜੁੜਤ ਨਾਲ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਮੈਂ ਇਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਥੇ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲੈਣ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਦੀ ਵਜਰ, ਜੋ ਦੈਤੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ, ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਜਰ ਨਾਲ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹਨ; ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਵੰਡਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਦੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। "ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਇਹ ਫੌਜ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ।" ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰਨ ਵਾਲੀ ਆਹੁਤੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇਸ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਜਿੱਤ ਲੈਣ। ਉਹ ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਆਹੁਤੀ ਲੈਣ, ਅਤੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਜੁੜਤ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੈਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਵਾ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਵਾਪਸ ਮੁੜਾ ਦੇਵੇ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਤੋੜ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਨਾ ਲਾ ਸਕਣ; ਆਦਿਤਿਆ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਚੰਦ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਐਸੇ ਰਸਤੇ ਲੈ ਜਾਵੇ ਜਿਥੋਂ ਵਾਪਸੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜੇਕਰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਚਾਵ ਦੀ ਢਾਲ ਬਣਾਈ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਗਏ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਸਰਹੀਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਪਿੱਛੇ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਯੱਜਮਾਨ ਬਣਾਕੇ, ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ, ਤੂੰ ਅੰਨ੍ਹੇਰੇ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈ; ਜਿਹੜੇ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆ ਸਕੇ। ਤੇਜ਼ ਪੈਰ ਵਾਲੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਉੱਤੇ ਝਪਟੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਭਰਮ ਪਾ ਦੇਵੇ; ਅੱਜ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਅੰਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿਚ ਭੁੱਲ ਜਾਣ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਭੁੱਲ-ਭੁੱਲ ਕੇ ਅੰਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਜਾਣ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ; ਇਸ ਫੌਜ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ। ਚਾਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਪੈਦਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀਆਂ ਫ਼ੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਹਾਰੇ ਪਏ ਰਹਿਣ। ਜਿਹੜੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ, ਅਧ-ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਅੰਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਧੇ ਜਾਣ। ਜਿਹੜੇ ਰਥਾਂ ਤੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਜਾਂ ਪੈਦਲ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਗਿਦੜਾਂ, ਬਾਜਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਧੇ ਜਾਣ। ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰੀ ਗਈ, ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਪਈ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਸਿਆਰਾਂ ਵਲੋਂ ਚੀਰ-ਚੀਰ ਕੇ ਖਾਧੀ ਜਾਵੇ। ਜਿਹੜੇ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹਨ, ਚੀਕਦੇ ਹਨ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਮਰੇ ਪਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਧੇ ਜਾਣ; ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜੋ ਸਾਡੀ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਹੁਤੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—ਇੰਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਤ੍ਰਿਕੋਣੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਮਾਰੇ। ਹੁਣ ਧਰਤੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸੱਚ, ਮਹਾਨਤਾ, ਕ੍ਰਮ, ਸ਼ਕਤੀ, ਦীক্ষਾ, ਤਪ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਯਜ੍ਯ—all ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਬਣਾਏ। ਧਰਤੀ, ਜਿਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ, ਜਿਸਦੇ ਢਲਾਣ ਅਤੇ ਖੱਡੀਆਂ ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਅਤੇ ਲੋਕ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਚੱਲਦਾ ਤੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ। ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਹਨ—ਉਹ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਖੁਰਾਕ ਵਿਚ ਰੱਖੇ। ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਧਨ, ਤਾਕਤ, ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਈ ਦੇਵੇ। ਸਭ ਦੀ ਸਮਰਥਕ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਧਾਰ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸੀਟ, ਵਿਸ਼ਵ ਅੱਗ ਨੂੰ ਝਲਣ ਵਾਲੀ—ਇਹ ਧਰਤੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵਢੇ ਸਾਂਡ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਅਨਿਦਰੇ ਦੇਵਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ—ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰਾ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪਾਲੇ। ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਪਾਣੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਟਿਕੀਆਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਲੱਭਦੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਲ ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਸੱਚ ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ—ਉਹ ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਉੱਚੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਵੇ। ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ, ਧਾਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਨੂੰ ਭਰਵਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪਾਲੇ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਨੇ ਮਾਪਿਆ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਰੱਖੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਅਜਿੱਤ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਮਾਂ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪਲਾਏ। ਤੇਰੇ ਪਹਾੜ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਤੇਰੇ ਬਰਫ਼ੀਲੇ ਪਹਾੜ ਤੇਰੇ ਜੰਗਲ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਵੇ। ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ, ਕਾਲੀ, ਲਾਲ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਅਟੱਲ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਰਾਖੀ ਗਈ, ਅਜਿੱਤ, ਅਟੁੱਟ, ਅਨਹੋਣੀ—ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਨਾਭੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਉੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖ, ਸਾਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈ; ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ; ਪਰਜਨ੍ਯਾ ਪਿਤਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਭਰ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੁੱਧ ਦੀ ਜਿੱਤ, ਤ੍ਰਿਸੰਧੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ, ਧਨ ਤੇ ਚਮਕ ਦਾ ਵਚਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।