ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਭਵ, ਸ਼ਰਵ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ। ਫਿਰ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼, ਤਾਰੇ, ਧਰਤੀ, ਯਕਸ਼, ਪਹਾੜ, ਸਮੁੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਵਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਿਹਾਈ ਦੇਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਦਿਵ੍ਯ ਜਲਾਂ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਅਤੇ ਯਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਹਰ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ—ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ।" ਉਹ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਵਸੁਆਂ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਥਰਵਣਾਂ, ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਿ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਯਜਨਾ, ਯਜਕ, ਰਿਗਵੈਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਸਾਮਵੇਦ ਦੇ ਗੀਤ, ਦਵਾਈਆਂ, ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਤ੍ਰ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਿਹਾਈ ਦੇਣ। ਪੰਜ ਰਾਜਸੀ ਪੌਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ; ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਭੰਗ, ਜੌ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੌਦੇ—ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਿ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਿਹਾਈ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਸੱਪਾਂ, ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸੌ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਿਹਾਈ ਦੇਣ। ਉਹ ਰੁਤਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ, ਸਮੇਂ, ਸਾਲਾਂ, ਚੱਕਰਾਂ ਅਤੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਿ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ—ਦੱਖਣ, ਪੱਛਮ, ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ—ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਿਹਾਈ ਦੇਣ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵਧੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਿਹਾਈ ਦੇਣ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਸਭ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਿਹਾਈ ਦੇਣ। ਪੰਜ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਦੰਦ—ਇਹ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ। ਉਹ ਅਮਰ ਦਵਾਈ ਵੀ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਤਲੀ, ਰਥ ਦਾ ਸਾਰਥੀ, ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ; ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਲ ਉਹ ਦਵਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ, "ਅਵਸ਼ੇਸ਼" (ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ) ਵਿਚ ਨਾਮ ਅਤੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕਿਆ ਹੈ; ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਇਸ 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਭ ਜੀਵ, ਜਲ, ਸਮੁੰਦਰ, ਚੰਦ, ਹਵਾ—ਇਹ ਸਭ ਟਿਕੇ ਹਨ। ਸੱਚ ਅਤੇ ਝੂਠ, ਮੌਤ, ਤਾਕਤ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ—ਇਹ ਸਭ 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ ਹਨ; ਸੰਸਾਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਚੋਟ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਦਸ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸਥਿਰ, ਨਵੇਂ ਹਨ, 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਭ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਨਾਭੀ ਵਾਂਗ, ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ, 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਰਿਗਵੇਦ, ਸਾਮਵੇਦ, ਯਜੁਰਵੇਦ, ਉਦਗੀਥ, ਪ੍ਰਸਤੁਤ, ਸਤੁਤੀ, ਹਿੰਕਾਰ, ਸੁਰ, ਤੇ ਸਾਮਨ ਦਾ ਮੇਡੀ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਹਨ, 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ-ਅਗਨੀ, ਪਵਮਾਨ, ਮਹਾਨਾਮਨੀ, ਮਹਾ-ਵ੍ਰਤ; 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਦੇ ਅੰਗ, ਮਾਂ ਦੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਵਾਂਗ, ਹਨ। ਰਾਜਸੂਯ, ਵਾਜਪੇਯ, ਅਗਿਨਿਸ਼ਟੋਮ, ਅਰਕ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ, ਜੀਵੰਤ ਬਰਹਿਸ਼, ਸਭ ਤੋਂ ਮਦਕ—ਇਹ 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ ਹਨ। ਅੱਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਦੀਖਾ, ਛੰਦ, ਗੁੰਮ ਹੋਈਆਂ ਯਜਨਾਵਾਂ, ਸਭ 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ, ਸ਼ਰਧਾ, ਵਸ਼ਟ-ਪੁਕਾਰ, ਵ੍ਰਤ, ਤਪ, ਦੱਖਣੀ ਭੋਗ, ਪੁਣਯ ਕਰਮ—ਇਹ 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਕ-ਰਾਤ, ਦੋ-ਰਾਤ, ਤੁਰੰਤ, ਦੁਹਰਾਈਆਂ, ਉਕਥਯ ਯਜਨਾਵਾਂ; ਗੂੰਥੀਆਂ, ਰੱਖੀਆਂ, 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਦੇ ਅਣੂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਰ-ਰਾਤ, ਪੰਜ-ਰਾਤ, ਛੇ-ਰਾਤ, ਸੋਲਹ ਅਤੇ ਸੱਤ-ਰਾਤ ਯਜਨਾਵਾਂ—ਇਹ 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਪ੍ਰਤੀਹਾਰ, ਸੰਪੂਰਨਤਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਫਲਤਾ, ਆਤਿਰਾਤ੍ਰ, ਬਾਰਾਂ-ਰੋਜ਼ਾ, ਇਹ 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ। ਸਚਾਈ, ਨਮਰਤਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਭੋਗ, ਅਮਰਤਾ, ਤਾਕਤ—'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਨੌਂ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ, 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਹਨ। ਭੋਗ, ਵਿਸ਼ੁਭ, ਗੁਪਤ ਯਜਨਾਵਾਂ; ਭਾਰ ਵਾਹਕ, 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼', ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਪਿਤਾ। ਪਿਤਾ, ਰਚਨਹਾਰ, 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼', ਸਾਹ, ਪੌਤ, ਦਾਦਾ; ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਬਲਦ, ਅਜੈਯ। ਕਰਮ, ਸਚ, ਤਪ, ਰਾਜ, ਯਤਨ, ਧਰਮ, ਕਰਮ; ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼', ਉਤਸਾਹ, ਕਿਸਮਤ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ। ਪੂਰਨਤਾ, ਚਮਕ, ਇਰਾਦਾ, ਅਧਿਕਾਰ, ਰਾਜ, ਛੇ ਰੁਤਾਂ; ਸਾਲ, 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼', ਇਡਾ, ਆਗਿਆ, ਪਾਤਰ, ਭੋਗ। ਚਾਰ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਉਕਤਾਵਾ, ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਰੀਤ, ਘੋਸ਼ਣਾ; 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ, ਯਜਨਾਵਾਂ, ਪੁਰੋਹਿਤੀ ਕਾਰਜ, ਪਸ਼ੁ ਬੰਨਣ, ਇੱਛਤ ਭੋਗ। ਅੱਧ-ਮਹੀਨੇ, ਮਹੀਨੇ, ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ; 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਜਲਾਂ, ਗਰਜ, ਸੁਣਨਾ, ਧਰਤੀ। ਕੰਕਰ, ਰੇਤ, ਪੱਥਰ, ਦਵਾਈਆਂ, ਪੌਦੇ, ਘਾਸ; ਬੱਦਲ, ਬਿਜਲੀ, ਮੀਂਹ, 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹਨ। ਸਫਲਤਾ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਪੂਰਨਤਾ, ਵਿਆਪਕਤਾ, ਮਹਾਨਤਾ, ਵਾਧਾ; ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼', ਸੁਖ, ਜੋ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਜਮਾਇਆ, ਜੋ ਲਾਭਦਾਇਕ। ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਹ ਨਾਲ ਜੀਵਦਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ; ਸਭ 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਸਾਮਵੇਦ ਦੇ ਗੀਤ, ਛੰਦ, ਪੁਰਾਤਨ ਗਿਆਨ, ਯਜੁਰ; ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਦਾ ਜਨਮ 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਤੋਂ ਹੋਇਆ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਉੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸਾਹ, ਨਿਕਾਸ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸੁਣਨ, ਨਾਸਵੰਤ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸੀ; ਇਹ ਸਭ 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਉੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਸੁਖ, ਅਨੰਦ, ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ, ਸਰਵੋਤਮ ਅਨੰਦ, ਖੁਸ਼ੀ; ਇਹ ਸਭ 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਉੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ, ਪੁਰੋਹਿਤ, ਰਿਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵ, ਯਜਨਾ, ਦਵਾਈ, ਰੁਤ, ਚੰਦ, ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ—ਇਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਵਸ਼ੇਸ਼, ਅਤੇ ਕਰਮ ਦੇ ਅੰਗ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਿਹਾਈ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। 'ਅਵਸ਼ੇਸ਼' ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ।