ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਅਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਉਠਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਮਰਤਾ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਜਨਮ ਲਏ। ਇਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਜਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਕਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਕਾਰਿਤ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਨਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਲ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਮਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ, ਪਾਣੀ, ਸੰਸਾਰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼, ਦੋਵੇਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਡੂੰਘੀਆਂ ਜਗ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੱਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਜੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਭਿਖਾਰੀ ਬਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਕ ਖਜਾਨਾ ਨੇੜੇ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਖਜਾਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹਨ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੋ ਅੱਗਾਂ ਹਨ: ਇੱਕ ਇੱਥੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਿਲ ਜਾਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕੜੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹਨ; ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਰੌਂਦੀਂ, ਗਰਜਦੀ, ਲਾਲ, ਚਿੱਟੇ-ਸਿਰਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਪਟਾਂ, ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਕੜ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬੀਜ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਜਾਗਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਲੱਕੜ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੁਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਘਿਉ, ਵਰਖਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਮੌਤ, ਵਰੁਣ, ਸੋਮਾ, ਬੂਟੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਹੈ; ਬੱਦਲ ਜੀਵ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਉਜਾਲੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਘਰ ਵਿੱਚ, ਗੁਰੂ ਸ਼ੁੱਧ ਘਿਉ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਵਰੁਣ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਹੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੈ; ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ, ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ, ਕੁਆਰੀ ਨੌਜਵਾਨ ਪਤੀ ਲੱਭਦੀ ਹੈ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ, ਸਾਂ ਘਾਸ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਘੋੜਾ ਚਾਰਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਭੱਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਜਾਲੇ ਵਾਲਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਬੂਟੀਆਂ, ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਦਰੱਖਤ, ਸਾਲ ਅਤੇ ਰੁਤਾਂ—ਇਹ ਸਭ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਜੀਵ, ਜੰਗਲੀ ਤੇ ਪਾਲਤੂ, ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ—ਇਹ ਸਭ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੁਆਰਾ ਭਰਪੂਰ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਪ੍ਰਾਪਤ, ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅਮਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਮੇਤ, ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਬ੍ਰਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਚਮਕਦਾ ਬ੍ਰਹਮਣ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਣ, ਉਚਵਾਸ-ਨਿਸ਼ਵਾਸ, ਵਿਖੇੜੀ ਸਾਂਸ, ਬੋਲੀ, ਮਨ, ਦਿਲ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸੁਣਨ, ਮਹਿਮਾ, ਭੋਜਨ, ਬੀਜ, ਖੂਨ ਅਤੇ ਪੇਟ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੋ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਇਹ ਸਭ ਬਣਾਕੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਲਦਾ। ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਪੀਲ-ਸੋਨੇ ਰੰਗ ਦਾ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਸੀਂ ਅੱਗ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ, ਬੂਟੀਆਂ, ਜੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਭਗਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਅੰਸ਼ਾ ਅਤੇ ਵਿਵਸਵੰਤ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਦਿਵਯ ਸਵਿਤਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਿਕਰਤਾ, ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਅਤੇ ਆਰਯਮਨ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ, ਸਾਰੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਹਵਾ, ਪਰਜਨਯਾ, ਵਾਤਾਵਰਨ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਉषਾ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ; ਸੋਮਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੰਦ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਪਸ਼ੂ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਜੀਵ, ਜੰਗਲੀ, ਪੰਛੀ ਅਤੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਭਵ, ਸ਼ਰਵ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ। ਅਸੀਂ ਅਕਾਸ਼, ਤਾਰੇ, ਧਰਤੀ, ਯਕਸ਼, ਪਹਾੜ, ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆ, ਅਤੇ ਵਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦਿਵਯ ਪਾਣੀਆਂ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਯਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ, ਵਸੁਆਂ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਥਰਵਣਾਂ, ਅੰਗਿਰਸਾਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ, ਯਜਕ, ਰਿਗ-ਵੈਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਸਾਮ-ਵੈਦ ਦੇ ਗੀਤ, ਦਵਾਈਆਂ, ਯਜੁਸ ਦੇ ਫ਼ਾਰਮੂਲੇ ਅਤੇ ਹੋਤ੍ਰ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਪੰਜ ਰਾਜਸੀ ਬੂਟੀਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਮਾ, ਦਰਭਾ ਘਾਹ, ਭੰਗ, ਜੌ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ, ਰਾਖਸ਼, ਸੱਪ, ਸਧਾਰਣ ਲੋਕਾਂ, ਪਿਤਰਾਂ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸੌ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਰੁਤਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਮੇਂ, ਸਾਲ, ਚੱਕਰ, ਮਹੀਨੇ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਇਹ ਦੇਵਤੇ ਦੱਖਣ, ਪੱਛਮ, ਪੂਰਬ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤੇ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਚਾਈ ਵਿੱਚ ਡਟੇ ਹਨ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵਧੇ ਹਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਇਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੱਦਾ ਹੈ—ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਸੰਸਾਰ, ਰੁਤਾਂ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸੱਦਾ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ।