ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਰੋਗਾਂ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਬ ਕੁਦਰਤ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਚੀਤਿਆਂ ਨੇ ਉਹ ਜੜੀਬੂਟੀ ਲੱਭ ਲਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੂਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਖੋਦ ਕੇ ਕੱਢਿਆ। ਇਸ ਜੜੀਬੂਟੀ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਵਧੀਆ ਉਪਚਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਿ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਪਰਭਾਵ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਜੜੀਬੂਟੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ "ਕਾਊਂਟਰ-ਮੋਰਸਲ" ਦੁਆਰਾ, ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਰਸਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਸ ਜੜੀਬੂਟੀ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੁਰਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਾਟਾ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਖਾਇਆ, ਅਸੁਰਾਂ 'ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਜਿੱਤ ਲਈ। ਜੜੀਬੂਟੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਾਲਾਵ੍ਰਿਕਾ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਜੜੀਬੂਟੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨੀਲਾ-ਕ੍ਰੈਸਟ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਕਰਤਬ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਜੜੀਬੂਟੀ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੜੀਬੂਟੀ ਉਸ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਇੰਦਰ। ਜੜੀਬੂਟੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਕੇਵਲ ਵਧਾਪਾ ਹੀ ਵਧੇ, ਬਿਮਾਰੀ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੌਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਦੋਸਤ ਮਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਰਖਿਆ ਕਰੇ, ਨਾ ਕਿ ਦੁਸ਼ਮਣ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਧਾਪਾ ਅਤੇ ਮੌਤ ਬਣਾਈ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਸਾਹ ਕਾਇਮ ਰਹੇ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਵਾਇਟਲ ਐਰ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਦੋਸਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ। ਅਸਮਾਨ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਹੈ; ਉਹ ਮਿਲ ਕੇ ਵਧਾਪਾ ਅਤੇ ਮੌਤ ਬਣਾਉਣ। ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਸਾਹ ਅਤੇ ਵਾਇਟਲ ਐਰ ਦੀ ਰਖਿਆ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸੋ ਸੌ ਜੜਾ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਪਿਆਰੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਚਮਕ ਲਈ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਦਿਤੀ ਵਾਂਗ, ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਉਚਿਤ ਵਧਾਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਰਸ ਤੋਂ, ਭਾਗਾ ਦੇ ਸ਼ਰੀਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ, ਅਗਨੀ, ਸੂਰਜ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਚਮਕ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਾਤਵੇਦਸ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਤਵਸ਼ਟਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਵੀਤਰ ਧਨ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ, ਵਧੀਆ ਸੰਤਾਨ, ਗਿਆਨ, ਧਨ, ਅਤੇ ਸਮਝ ਮਿਲੇ। ਇੰਦਰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਖੇਤਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਭੇਜੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਜਾਂ ਪਿਆਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਵੇ; ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਦੇਵੇ; ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਰੁਤ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ। ਸ਼ੁਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਖੁਸ਼, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਵੇ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਆਪਣੀ ਜਾਦੂਈ ਸ਼ਕਲ ਨਾਲ, ਇਹ ਮਥਿਆ ਹੋਇਆ ਪਦਾਰਥ ਪੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਪਦਾਰਥ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸਰਵੋਤਮ ਪੋਸ਼ਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਜਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਪਤਝੜਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ; ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਡਾਕਟਰ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘਾਹ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਦੂਰ ਜਾਂਦਾ। ਅਸ਼ਵਿਨ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉ, ਵਾਅਦੇ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਇੱਕ ਹੋਣ। ਜਿੱਥੇ ਪੰਛੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਉਡਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੇਮ ਜਾਵੇ, ਨਰਮ ਜਗਾ 'ਤੇ ਤੀਰ ਵਾਂਗ। ਜੋ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਹਰ ਹੈ; ਜੋ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਦਰ ਹੈ। ਮੈਂ ਹਰ ਰੂਪ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਮਨ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੜੀਬੂਟੀ। ਇਹ ਔਰਤ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ। ਘੋੜੇ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਂਗ, ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੀਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਹਲਵਣੀ ਨਾਲ ਅਨਾਜ ਪੀਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਖਣ ਵਾਲੇ, ਨਾ ਦਿਖਣ ਵਾਲੇ, ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਬਿਨਾ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਕੁਰੁ ਦੇ ਬਿਨਾ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ— ਸਾਰੇ ਰੰਗਦੇ ਕੀੜੇ, ਸਾਰੇ ਕੀੜੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਰੰਗਦੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਜੋ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਬਾਕੀ, ਨਾ ਬਾਕੀ, ਮੈਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਕੀੜਾ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਰਹੇ। ਆੰਤਾਂ, ਸਿਰ, ਪਾਸਿਆਂ, ਅਤੇ ਮਲ ਵਿੱਚ ਕੀੜੇ— ਜੋ ਰੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ— ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹਾਂ। ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਪੌਦਿਆਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੀੜੇ— ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਚੁੱਕੇ ਹਨ— ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸੂਰਜ ਉਗਦੇ ਹੋਏ, ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਡੁੱਬਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ— ਉਹ ਕੀੜੇ ਜੋ ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ, ਚਿੱਟਾ-ਚਿੱਟਾ ਕੀੜਾ— ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਫਾੜਦਾ ਹਾਂ, ਸਿਰ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ, ਕੰਵਾ ਅਤੇ ਮਦਾਗਨੀ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੀਸਦਾ ਹਾਂ। ਕੀੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਰ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਮਰ ਗਿਆ; ਮਾਂ ਕੀੜਾ, ਭਰਾ, ਭੈਣ ਮਰ ਗਏ। ਵਾਸੀ, ਘੇਰੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਕੀੜੇ— ਸਾਰੇ ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਸਿੰਗ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਚੁਭਦੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਥੈਲੀ, ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਨੱਕ, ਕੰਨ, ਥੋੜੀ ਹੇਠਾਂ— ਮੈਂ ਸਿਰ, ਦਿਮਾਗ, ਜੀਭ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਗਲ, ਮੋਢੇ, ਗਲ੍ਹਾ-ਹੱਡੀਆਂ, ਉਪਰਲੇ ਬਾਂਹਾਂ— ਮਾਸ, ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਦਿਲ, ਫੇਫੜੇ, ਪਾਸੇ— ਤਿਲ, ਜਿਗਰ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਆੰਤ, ਪਿੱਛਾ, ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ, ਪੇਟ— ਪਾਸਿਆਂ, ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ران, ਹੱਡੀਆਂ, ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਐੜੀਆਂ, ਪੈਰ— ਹਿਪ ਅਤੇ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਜਲਣ ਵਾਲਾ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੱਡੀਆਂ, ਮੱਤ, ਨਸਾਂ, ਰਗਾਂ— ਹੱਥ, ਉਂਗਲੀਆਂ, ਨਖਾਂ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੜੀਬੂਟੀ, ਦੇਵਤਾ, ਅਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਰੋਗਾਂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ, ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਤੋਂ ਰਖਿਆ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ, ਖੁਸ਼, ਅਤੇ ਲੰਬਾ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।