ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੇ ਕੁਟੰਬ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ, “ਹੇ ਰਾਮ! ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਦੈਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ। ਹੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਮੁੱਢਲੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਜੋ ਆਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹਾਨੀ ਵਿਚ ਨਾ ਪੈਣ।” ਫਿਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਹੇ ਖੀਰ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਹਨ। ਅੱਗ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਮਰੁਤਗਣ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਉਹ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।” ਯਜਨਾ ਸਦਾ ਦਾਤੀ, ਸਦਾ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ, ਵਧੀਆ ਬਲਦ, ਗਾਂ, ਅਤੇ ਧਨ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈ। “ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ, ਅਮਰਤਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਮਿਲੇ।” “ਤੂੰ ਬਲਦ ਵਰਗਾ ਹੈਂ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਹੈਂ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਕੋਲ ਜਾ। ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਨੂੰ ਵਸਾ ਦੇ।” ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਇਕਠੇ ਹੋਵੋ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧੋ। ਹੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਤਿਆਰ ਕਰ। ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੀਏ, ਉਥੇ ਜਿੱਥੇ ਸੱਤ ਰੇਖਾ ਵਾਲਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।” ਜਿਸ ਰਸਤੇ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹੇ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਖੀਰ ਪਕਾਈ, ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਾਵਾ ਅਤੇ ਸਰਵਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, “ਹੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਹੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਹਾਨੀ ਨਾਲ ਨਾ ਆਓ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ। ਜਦ ਤੀਰ ਚਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਛੁੱਟੇ ਨਾ; ਸਾਡੀ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੋਟ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ।” “ਕੁੱਤੇ, ਗਿੱਦੜ, ਚੁਤਕਾਰੇ, ਗਿੱਧ, ਕਾਲੇ ਮਾਸਖੋਰ ਪੰਛੀਆਂ, ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਹੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੱਖੀਆਂ ਤੇਰੇ ਪੰਛੀ ਹਨ; ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਭਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ।” “ਤੇਰੇ ਨਾਲ਼, ਤੇਰੀ ਸਾਹ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਮਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।” ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ, ਥੱਲੇ, ਉੱਤੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇਰੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ, ਅੱਖਾਂ, ਚਮੜੀ, ਰੂਪ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ, ਪੇਟ, ਜੀਭ, ਮੂੰਹ, ਦੰਦ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨੀਲੇ ਚੋਟ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰੀਏ। ਭਾਵਾ ਸਾਨੂੰ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਘੇਰ ਲਏ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਕਦੇ ਹਮਲਾ ਨਾ ਕਰੇ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰੀਏ। ਚਾਰ ਵਾਰੀ, ਅੱਠ ਵਾਰੀ, ਦਸ ਵਾਰੀ ਭਾਵਾ ਨੂੰ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੇਰੇ ਪੰਜ ਜੀਵ: ਗਾਂ, ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖ, ਬੱਕਰੀਆਂ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਤੇਰੀਆਂ ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਤੇਰਾ ਅਕਾਸ਼, ਤੇਰੀ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਪਾਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਦੂਰ ਦੇ ਚੀਕਣ ਵਾਲੇ, ਭੌਂਕਣ ਵਾਲੇ, ਦੌੜਣ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਵਾਲੇ ਦੂਰ ਰਹਿਣ। ਤੂੰ ਹਰਾ ਧਨੁਖ, ਸੁਨਹਿਰੀ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੋਟ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਤੀਰ, ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਜਿਸ ਪਾਸੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾਇਆ, ਨਮਸਕਾਰ। ਜੇ ਕੋਈ ਤੈਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਆਵੇ, ਰੁਦ੍ਰ, ਜਾਂ ਤੈਨੂੰ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਆਵੇ, ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਵਣ, ਜਿਵੇਂ ਘਾਇਲ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ। ਭਾਵਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਇਕੱਠੇ, ਸਮਝਦਾਰ, ਦੋਵੇਂ ਤੀਬਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ, ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਹਟਦਾ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰੁਦ੍ਰ, ਖੜ੍ਹਾ ਅਤੇ ਬੈਠਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ, ਦਿਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਭਾਵਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਵਾ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਰਸਤੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ। ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਉਸਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੇ। ਕਾਲਾ ਘੋੜਾ, ਕਾਲਾ, ਜਿੱਦ ਨਾਹ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਰਥ, ਲੰਮੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਕੁਚਲਣ ਵਾਲਾ; ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਤੇਰਾ ਗੁੱਸਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਆਪਣਾ ਆਕਾਸ਼ੀ ਡੰਡਾ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਕਰ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ, ਸਾਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈ, ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਾ ਆਈਏ। ਪਸ਼ੂਆਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਚਾਹ, ਨਾ ਹੀ ਬੱਕਰੀਆਂ ਜਾਂ ਭੇੜਾਂ ਵਿੱਚ। ਤੀਬਰ, ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਮੋੜ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਜਿਸ ਦੀ ਬੁਖਾਰ, ਖੰਘ, ਹਥਿਆਰ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਹਿਨਕਾਰ ਵਾਂਗ ਚੀਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਹ ਜੋ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਵਿਚ ਖੜਾ, ਡਿੱਗਿਆ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਭੋਗ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ—ਉਸਨੂੰ ਦਸ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਜਾਨਵਰ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂ, ਹੰਸ, ਗਿੱਧ, ਪੰਛੀ, ਉਡਣ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ, ਹੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦਿਵਿਆ ਜਲਾਂ ਤੇਰੇ ਵਾਧੇ ਲਈ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਡਾਲਫਿਨ, ਅਜਗਰ, ਕਵਚ ਵਾਲੇ, ਮੱਛੀਆਂ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਧੂੜ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਥਾਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ, ਪੂਰਬੀ ਤੋਂ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ। ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਬੁਖਾਰ, ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਅਸਮਾਨੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੀਂ। ਆਪਣੀ ਬਿਜਲੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੁੱਟ। ਤੂੰ ਭਾਵਾ ਹੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈਂ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿਧਰ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਭਾਵਾ, ਰਾਜਾ, ਯਜਮਾਨ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਤੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ 'ਦੇਵਤਾ ਹਨ', ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ, ਬੱਚੇ, ਗਰਭਵਤੀ ਜਾਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ, ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੀਂ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਨੂੰ ਗਲਤ ਨਾ ਕਰ। ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਚੀਕਣ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਕਥਿਤ ਸੂਕਤਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ, ਵੱਡੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਕੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਚੀਕਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਲੰਮੇ ਵਾਲਿਆਂ, ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ, ਇਕੱਠੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦਿਵਿਆ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਯਜਨਾ ਦੀ ਖੀਰ ਬਾਰੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਹੈ, ਮੂੰਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ। ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸਦੀ ਸਾਹ ਤੇ ਨਿਕਾਸ ਹਨ। ਓਖਲੀ ਉਸਦੀ ਅੱਖ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਉਸਦੀ ਮਸਾਣੀ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਭਾਵਾ, ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਧਨ, ਆਯੁ ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।