ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੀ ਗਊਵਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਘਰ ਪਰਤ ਆਵੇ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਵੈਰੀ ਰਾਹ ਜਾਂ ਜਾਦੂ ਉਸ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰੇ। ਉੱਥੇ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਕਸਾਈ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਮਿਤਰ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਆਗਾਜ਼ੀ ਥਾਂ ਤੇ ਖੀਰ ਦਾ ਚੌਕ ਥਾਪਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੱਡੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਚੁਣਿਆ, ਖੀਰ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਬਣੇ। ਇੱਕ ਖਾਸ ਕਰਛੀ, ਜੋ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਦੂਜਾ ਹੱਥ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਇਹ ਕਰਛੀ ਖੀਰ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚਮਚੀ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਚੌਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੀਰ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਪੱਕੀ ਹੋਈ ਖੀਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਫਿਰ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਜੋ ਇਸ ਖੀਰ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਨੇੜੇ ਆਵੇ। ਯਜਮਾਨ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦੀ ਖੀਰ ਵਾਂਗਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ੁੱਧ, ਯੋਗ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇਹ ਲੇਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ। ਯਜਮਾਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਇਹ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਅਮਰਤਾ, ਸੋਨਾ, ਪੱਕਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਖੇਤ ਦੀ ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਊ ਹੈ। ਇਹ ਧਨ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗ ਮਾਰਗ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੋਲੇ ਦੇ ਛਿਲਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇ, ਤੇ ਬਾਹਰੀ ਚੋਲਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਸਮਝ ਆ ਗਿਆ। ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਰਸੋਈਏ ਤੇ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਸਤਾ ਜਾਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ। ਜਿਸ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ ਕੋਈ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਧਵਰਯੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਰੇ ਦੀ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਉਹ ਘਿਉ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਾਵੇ। ਘਿਉ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਲਪੇਟ; ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਵਰਗ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਵਰਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਵੇ; ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਨੇੜੇ ਆਵੇ। ਪਹਿਲੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਪਿਤਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਜੋ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਯਜਮਾਨ ਖੀਰ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਉੱਥੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਯਜਨਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਣ ਵਾਲੀ, ਬਲਦ, ਗਊ, ਧਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ, ਅਮਰਤਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨ, ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ। ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਬਲਦ ਹੈਂ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਕੋਲ ਜਾ। ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉੱਥੇ ਸਾਡੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਵਸਾ। ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਚੱਲੋ; ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਤਿਆਰ ਕਰ। ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ ਦੇ ਮਗਰ ਲੱਗੀਏ, ਉੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਸੱਤ ਰੇਖਾ ਵਾਲਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਰਸਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ, ਖੀਰ ਪਕਾ ਕੇ, ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਅਸੀਂ ਵੀ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੀਏ। ਫਿਰ, ਭਵ ਅਤੇ ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਿਹਰਵਾਨ ਹੋਣ, ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗਊਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਹਾਡਾ ਤੀਰ, ਜੇ ਛੱਡਿਆ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਛੁਟੇ; ਨਾ ਹੀ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚੇ। ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਗਿੱਦੜਾਂ, ਚੁਹੜਾਂ, ਗਿੱਧਾਂ ਜਾਂ ਕਾਲੀਆਂ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚਿੜੀਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਗਊਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੱਖੀਆਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਚਿੜੀਆਂ ਹਨ; ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਲੱਭਣ। ਤੁਹਾਡੇ ਚੀਕ, ਸਾਹ ਤੇ ਲਗਾਈਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਮਰ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰਬ, ਉੱਤਰ, ਹੇਠਾਂ, ਉੱਤੇ, ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਾਡੇ ਮੂੰਹ, ਭਵ ਦੇ ਅੱਖਾਂ, ਚਮੜੀ, ਰੂਪ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਾਡੇ ਅੰਗ, ਪੇਟ, ਜੀਭ, ਮੂੰਹ, ਦੰਦ ਤੇ ਸੁਗੰਧ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਨੀਲੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰੀਏ। ਭਵ ਸਾਨੂੰ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਘੇਰ ਲਵੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਨਾ ਕਰੇ; ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਏ। ਚਾਰ ਵਾਰੀ, ਅੱਠ ਵਾਰੀ, ਦੱਸ ਵਾਰੀ ਭਵ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਹਾਡੇ ਪੰਜ ਜੀਵ: ਗਊ, ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖ, ਬੱਕਰੀਆਂ। ਤੁਾਡੀਆਂ ਚਾਰ ਦਿਸਾਵਾਂ, ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼, ਸਭ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਾਡੀ ਵੱਡੀ ਪਾਤੀ ਧਰਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰ ਦੇ, ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੀਏ। ਦੂਰ ਦੇ ਚੀਕਣ ਵਾਲੇ, ਭੌਂਕਣ ਵਾਲੇ, ਦੌੜਦੇ, ਜਟਾ ਵਾਲੇ ਦੂਰ ਰਹਿਣ। ਤੁਸੀਂ ਹਰਾ ਕਮਾਨ, ਸੋਨੇ ਦਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਘਾਇਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਤੀਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹਥਿਆਰ, ਜਿਸ ਪਾਸੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾਇਆ, ਉੱਥੇ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਆਉਂਦੇ, ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘਾਇਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਪਿੱਛੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਘਾਇਲ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ। ਭਵ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਦੋਵੇਂ ਮਿਲੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਭਿਆਨਕ, ਤਾਕਤ ਲਈ ਚੱਲਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਦਿਸਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ, ਪਿੱਛੇ ਹਟਦੇ ਹੋ, ਖੜ੍ਹੇ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ, ਰੁਦ੍ਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ, ਦਿਨ ਨੂੰ, ਭਵ ਤੇ ਸ਼ਰਵ, ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਗਿਆਨੀ। ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਉਸਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੇ। ਕਾਲਾ ਘੋੜਾ, ਕਾਲਾ, ਅਡੋਲ, ਭਿਆਨਕ ਰਥ, ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਰੌਂਦਣ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਦੇਵੀ ਹਥਿਆਰ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾ ਆਵੇ। ਆਪਣੀ ਦਿਵਿਆ ਟਾਹਣੀ ਹੋਰ ਵੱਲ ਕਰ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲੋ, ਸਾਨੂੰ ਘੇਰੋ, ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰੋ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰੀਏ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਗਊਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਬੱਕਰੀਆਂ ਜਾਂ ਭੇੜਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਚਾਹੋ। ਭਿਆਨਕ, ਹੋਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰੋ; ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੋ। ਜਿਸ ਦੀ ਜੁਕਾਮ, ਖੰਘ ਤੇ ਹਥਿਆਰ, ਘੋੜੇ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਵਾਂਗ, ਉੱਚਾ ਬੋਲਦਾ—ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਯਜਨਾ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ—ਉਸਨੂੰ ਦੱਸ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਜਾਨਵਰ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂ, ਹੰਸ, ਗਿੱਧ, ਚਿੜੀਆਂ ਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਭ ਤੁਹਾਡੇ ਹਨ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਡੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ, ਦਿਵਿਆ ਜਲਾਂ, ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਵਾਧੇ ਲਈ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ, ਰਿਸ਼ੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਗਊਆਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ, ਭਵ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਜਨਾ ਪੂਰਨ ਹੋਵੇ, ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਅਮਰਤਾ ਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਭ ਪਾਸੋਂ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲੇ।