ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ, ਪૃਸ਼ਣੀਪਰਨੀ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਔਸ਼ਧੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਹ ਔਸ਼ਧੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਬੁਰੇ ਨਾਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪੰਛੀ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪૃਸ਼ਣੀਪਰਨੀ, ਤੂੰ ਵੈਰੀ, ਖੂਨ ਵਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸੋਜ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਕਣਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤੂੰ ਮਜਬੂਤ ਹੋ ਕੇ ਮਿਟਾ ਦੇ। ਹੇ ਪૃਸ਼ਣੀਪਰਨੀ ਦੇਵੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਣਵਾਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇ ਜਿੱਥੇ ਹਨੇਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜਿਹੜੀਆਂ ਗਾਂ ਚਲੇ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਆ ਜਾਣ। ਹਵਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ। ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪਤਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਵਿਤਾṛ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ। ਮੈਂ ਚਾਹਿਆ ਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਗਾਂ ਇਸ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਆਵੇ। ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਅਨੁਮਤੀ, ਜੋ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਲੋਕ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਅਨਾਜ ਦਾ ਵਾਫਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਘੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਰੋਤ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਵੀਰ, ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਿੜਕੇ ਗਏ ਹਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ; ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਥਿਰ ਹਨ। ਮੈਂ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਨਾਜ ਦਾ ਸਰੋਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਵੀਰ, ਜੋ ਲਿਆਉਣੇ ਗਏ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਹਨ; ਇਸ ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਇਸ ਘਰ ਦੀ ਮਥੇ ਤੇ ਹੈ। ਇਸ ਸਭ ਵਿੱਚ, ਵੈਰੀ ਕਦੇ ਵੀ ਲੁੱਕਮ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ। ਤੂੰ, ਔਸ਼ਧੀ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਸਹਿਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਦੀ ਲੁੱਕਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਉਸ ਦੇ ਰਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਤੈਨੂੰ ਉਕਾਬ ਨੇ ਲੱਭਿਆ, ਸੂਰ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਖੋਦਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਪਾਟਾ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਖਾਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਔਸ਼ਧੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਸਾਲਾਵ੍ਰਿਕਾ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਜਲ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਨੀਲੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਸ ਔਸ਼ਧੀ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੀ ਲੁੱਕਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਲੁੱਕਮ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਉੱਤਮ ਬਣਾ। ਮੈਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੇਵਲ ਬੁੱਢਾਪਾ ਆਵੇ, ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵੇ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਦੂਤ ਹਨ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿੱਤਰ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਨਾ ਕਿ ਵੈਰੀ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਦਾ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਬੁੱਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਪੈਦਾ ਕਰਨ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵਾਂ, ਜਨਮੇ ਤੇ ਰਚਨਹਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਮੇਰੀ ਸਾਂਸ ਰਹੇ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਣ-ਵਾਯੂ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਮਿੱਤਰ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੇ, ਨਾਹ ਵੈਰੀ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇਰਾ ਪਿਓ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਮਾਂ; ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬੁੱਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਪੈਦਾ ਕਰਨ। ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸਾਂਸ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਵੇ। ਅਗਨੀ, ਇਸ ਪਿਆਰੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਈ ਅੱਗੇ ਲੈ ਚਲ; ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਰਾਜਾ, ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਅਦਿਤੀ ਵਾਂਗ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿਓ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇਹ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਬੁੱਢਾਪੇ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਤੋਂ, ਭਾਗਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ, ਅਗਨੀ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤੇ ਚਮਕ ਦਿਓ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਇਸਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦਿਓ; ਤਵਸ਼ਟਰ, ਇਸਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦਿਓ। ਸਵਿਤਾṛ, ਇਸਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿਓ; ਇਹ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਵੇ। ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ, ਗਿਆਨ, ਧਨ ਤੇ ਸਮਝ ਦਿਓ। ਇੰਦ੍ਰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖੇਤਰ ਜਿੱਤ, ਹੋਰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਧੀਨ ਕਰ। ਇੰਦ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ, ਵਰੁਣ ਵੱਲੋਂ ਸਿਖਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਮਾਰੁਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਭੁੱਖਾ ਜਾਂ ਤਰਸਿਆ ਨਾ ਰਹੇ। ਹੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੇ, ਪੋਸ਼ਣ ਦਿਓ; ਹੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦੁੱਧ ਦਿਓ। ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਾਰੁਤ ਤੇ ਜਲ, ਪੋਸ਼ਣ ਦਿਓ। ਸ਼ੁਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦਿਲ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਹੇ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰੋ, ਇਹ ਮਥਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਨ ਪੀਓ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਲ ਨਾਲ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੋਸ਼ਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬੁੱਢਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਪਤਝੜਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇ; ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੈਦ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਏ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘਾਹ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਦੇ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਓ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਚੰਗੇ ਭਾਗ ਆਉਣ, ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਵਚਨ ਇਕ ਹੋ ਜਾਣ। ਜਿੱਥੇ ਪੰਛੀ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਮੇਰਾ ਪ੍ਰੇਮ ਉਥੇ ਜਾਵੇ, ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਥਾਂ ਤੇ ਵੱਜੇ। ਅੰਦਰ ਜੋ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਹਰ ਹੈ, ਬਾਹਰ ਜੋ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਦਰ ਹੈ। ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਮੈਂ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕੁਆਰੀ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਇਸਤਰੀ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਘੋੜੇ ਦੀ ਹਿੰਨਕਾਰ ਵਾਂਗ, ਭਾਗ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੱਥਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੀੜਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੀਸਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਓਟੇ ਨਾਲ ਅਨਾਜ ਪੀਸਦੇ ਹਨ। ਦਿੱਖ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਦਿੱਖ ਵਾਲੇ, ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਕੁਰੂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ—ਸਾਰੇ ਰੇਂਗਣ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਰੇਂਗਣ ਵਾਲੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਰੋਤ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਜੋ ਰਹਿ ਗਏ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਰਹੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਨ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਕੀੜਾ ਨਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇ। ਆਂਤਾਂ, ਸਿਰ ਤੇ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੀੜੇ ਹਨ, ਮਲ ਵਿੱਚ, ਰੋਗ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਨ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੀੜੇ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਪੌਦਿਆਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ, ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਲੀਣ, ਮੈਂ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ; ਜਦ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ—ਉਹ ਕੀੜੇ ਜੋ ਗਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹਨ। ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ, ਚਿੱਟਾ-ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਕੀੜਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਚੀਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਸਿਰ ਵੀ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਤਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਪੋਸ਼ਣ, ਪ੍ਰੇਮ, ਅਤੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ।