ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਹੋਣ ਦੀ ਆਸ਼ਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਸੂਰਜ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਕਰ ਦੇ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਆਹਵਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—"ਹੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਪ ਨਾਲ, ਉਸ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਤਪਾ; ਆਪਣੀ ਪਕੜ ਨਾਲ, ਉਸ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਜਕੜ; ਆਪਣੀ ਲਪਟ ਨਾਲ, ਉਸ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਲਪਟ; ਆਪਣੀ ਜਲਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਸਾੜ; ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਕਰ ਦੇ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ।" ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: "ਹੇ ਪਾਣੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਪ ਨਾਲ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਤਪਾ; ਆਪਣੀ ਪਕੜ ਨਾਲ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਜਕੜ; ਆਪਣੀ ਲਪਟ ਨਾਲ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਲਪਟ; ਆਪਣੀ ਜਲਣ ਨਾਲ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਸਾੜ; ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਕਰ ਦੇ।" ਫਿਰ, ਜਾਦੂਗਰੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਦुषਟ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭੇਜਣ ਲਈ, ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੇਰਭਕਾ, ਸ਼ੇਰਭਾ, ਸ਼ੇਵ੍ਰਧਕਾ, ਸ਼ੇਵ੍ਰਧਾ, ਮਰੋਕਾ, ਅਨੁਮਰੋਕਾ, ਸਰਪ, ਅਨੁਸਰਪਾ, ਜੂਰਣੀ, ਉਪਬਦੇ, ਅਤੇ ਅਰਜੁਨੀ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਓ; ਜਾਦੂਗਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਵਾਪਸ ਆਵੇ; ਜਿਸ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭੇਜਣ ਵਾਲਾ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਖਾ ਲੋ।" ਫਿਰ ਭਰੂਜੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦੁਸ਼ਟ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭੇਜੋ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਵੱਜਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਹੀ ਲਓ, ਮੇਰਾ ਨਾ ਲਓ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪ੍ਰਸ਼ਨਿਪਰਣੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਹੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਿਪਰਣੀ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ, ਬੇ-ਕਲੇਸ਼ ਅਤੇ ਬੇ-ਮੁਸੀਬਤ ਦੇ; ਕਣਵਾਂ ਦੀ ਮੰਤ੍ਰ-ਸ਼ਕਤੀ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਨਾ ਖਾ।" ਪ੍ਰਸ਼ਨਿਪਰਣੀ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਜਨਮੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦਾ ਨਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ, ਪੰਛੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਟ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਿਪਰਣੀ, ਵੈਰੀ, ਜੋ ਖੂਨ ਵਗਾਉਂਦਾ, ਸੋਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ; ਕਣਵਾਂ ਨੂੰ ਜਣਮ ਤੋਂ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ।" ਕਣਵਾਂ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ 'ਚ ਸੁੱਟ ਦੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਦੀ ਆ। "ਜਿੱਥੇ ਹਨੇਰਾ ਜਾਂਦਾ, ਉਥੇ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।" ਫਿਰ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਲਈ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: "ਜੋ ਪਸ਼ੂ ਦੂਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਉਣ; ਹਵਾ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ; ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਪਸ਼ੂ-ਪਿੰਜਰੇ 'ਚ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ।" "ਪਸ਼ੂ ਇਸ ਪਿੰਜਰੇ 'ਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਆਵੇ; ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਗਲੇ ਨੂੰ ਲੈ ਆਵੇ; ਅਨੁਮਤੀ ਆਏ ਹੋਏ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵੇ।" "ਪਸ਼ੂ, ਘੋੜੇ, ਲੋਕ—all ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ; ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਅਨਾਜ ਹੈ, ਮੈਂ ਭੇਟ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮੱਖਣ—all ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਯੋਧੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਨ, ਗਾਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ 'ਚ ਢੀਠ ਹਨ।" "ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਅਨਾਜ ਦੀ ਸਾਰ—ਇਹ ਸਭ ਲਿਆ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਯੋਧੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਹਨ; ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਅੱਗੇ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਦੁਸ਼ਟ ਭੋਜਨ (ਮੋਰਸਲ) ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ, ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਦੁਸ਼ਮਣ ਮੋਰਸਲ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਦਾ; ਤੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਢੀਠ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਜੜੀ-ਬੂਟੀ, ਵਿਰੋਧੀ ਮੋਰਸਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਰਸ ਹਟਾ।" "ਤੈਨੂੰ ਚੀਤ ਨੇ ਲੱਭਿਆ, ਸੂਰ ਨੇ ਖੋਦਿਆ; ਜੜੀ-ਬੂਟੀ, ਵਿਰੋਧੀ ਮੋਰਸਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਰਸ ਹਟਾ।" "ਇੰਦਰ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ; ਜੜੀ-ਬੂਟੀ, ਵਿਰੋਧੀ ਮੋਰਸਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਰਸ ਹਟਾ।" "ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਾਟਾ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਖਾਇਆ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ; ਜੜੀ-ਬੂਟੀ, ਵਿਰੋਧੀ ਮੋਰਸਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਰਸ ਹਟਾ।" "ਤੈਨੂੰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਾਲਾਵਰਿਕਾ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ; ਜੜੀ-ਬੂਟੀ, ਵਿਰੋਧੀ ਮੋਰਸਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਰਸ ਹਟਾ।" "ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨੀਲਾ-ਕੰਧ, ਕਰਤ-ਕਰਤ, ਜੜੀ-ਬੂਟੀ, ਵਿਰੋਧੀ ਮੋਰਸਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਰਸ ਹਟਾ।" "ਤੂੰ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੱਜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮੋਰਸਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਨਹੀਂ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਬੋਲ; ਮੋਰਸਲ, ਮੈਨੂੰ ਉੱਤਮ ਬਣਾ।" ਫਿਰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ, ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: "ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੇਵਲ ਬੁਢਾਪਾ ਵਧੇ; ਇਹ ਰੋਗ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਪਵੇ, ਉਹ ਮੌਤ-ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸੌ ਦੀ ਗਿਣਤੀ; ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦ 'ਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਦੋਸਤ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾਏ, ਵੈਰੀ ਨਾ ਬਚਾਏ।" "ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਉਸ ਲਈ ਬੁਢਾਪਾ ਅਤੇ ਮੌਤ ਬਣਾਉਣ; ਅਗਨਿ, ਪੁਜਾਰੀ, ਰੀਤੀਆਂ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਨਮੇ ਅਤੇ ਰਚਨਹਾਰ; ਮੇਰੀ ਸਾਸ ਰਹੇ, ਪ੍ਰਾਣ ਵਹੇ, ਦੋਸਤ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੇ, ਵੈਰੀ ਵੀ ਨਾ।" "ਅਸਮਾਨ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਧਰਤੀ ਤੇਰੀ ਮਾਤਾ; ਦੋਵਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬੁਢਾਪਾ ਅਤੇ ਮੌਤ ਬਣਾਉਣ; ਜਿਵੇਂ ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਗੋਦ 'ਚ ਜੀਵਣ, ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਸਾਸ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਉਹ ਸੌ ਸਰਦੀ ਦੇ ਦਿਨ ਜੀਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਪਾਣੀ, ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਤੇ ਜਾਦੂਗਰੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ, ਪਸ਼ੂ-ਧਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੇ ਨਸ਼ਟ, ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ।