ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਘਰ ਵਿਚ ਆ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸੁੱਤਿਆਂ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖ ਲੈ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਪਸ਼ੂ ਮੰਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਪਏ, ਜਾਂ ਪੰਛੀ ਦੀ ਅਸ਼ੁਭ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਰਤਨ ਉਹਨਾਂ ਬੁਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਰਣਾ ਦੀ ਤਲੀਸਮਨ ਤੈਨੂੰ ਵੈਰ, ਨਾਸ, ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ, ਅਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਵਾਅਲੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਤੋਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭਰਾ ਜਾਂ ਮੈਂ ਆਪ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਇਹ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਵਰਣਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੇ। ਜਿਹੜੇ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਜੋ ਵਰਣਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਕੰਮੇ ਧੂੜ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਜਾਣ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਚਲੇ ਜਾਣ। ਮੈਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਚੰਗਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪੂਰਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਵਰਣਾ ਦਾ ਰਤਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਵਰਣਾ, ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਹੈ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਾਸ੍ਯੂਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਇਹ ਵਰਣਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹਾਂ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ, ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਤੱਕ; ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ, ਤਾਕਤ, ਪਸ਼ੂ, ਤੇ ਬਲ ਦੇਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰੁੱਖਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਣਾ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਬਾਅਦ ਜਨਮੇ ਹਨ, ਢਾਹ ਦੇਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਤੇ ਅੱਗ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਣਾ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਹਵਾ ਨਾਲ ਢਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਣਾ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਢਹਿ ਦੇਵੇ। ਵਰਣਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਵਕਤ, ਕਿਸੇ ਭਾਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੇਰੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਉਸ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਣਾ ਦਾ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ, ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਨਾ ਖੋਵੇ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਣਾ ਦਾ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ, ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਨਾ ਖੋਵੇ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਗਾਏ ਅੱਗ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਵਾਧਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਕੁੜੀ ਵਿਚ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਵਾਧਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇਵੇ। ਸੋਮਾ ਦਬਾਉਣ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵੇਲੇ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਵਾਧਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇਵੇ। ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਤੇ ਵਸ਼ਟ-ਪੁਕਾਰ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਵਾਧਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇਵੇ। ਯਜਮਾਨ ਤੇ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਵਾਧਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇਵੇ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਵਾਧਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਅਮਰਤਾ ਤੇ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਇਹ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਚਮਕ, ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਰਥਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਆਈ। ਪਹਿਲਾ ਰਥ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ, ਤੀਜਾ ਵਰੁਣ ਦਾ; ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਰਥ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਠਹਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਰਥ ਅਰਦਾਥਾ ਦਾ ਸੀ। ਦਰਭਾ ਘਾਸ਼ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਸੀ, ਰੁੱਖ ਢੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਵਾਲ ਢੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਰਥ ਦੀ ਬਾਂਧਣ ਸੀ। ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਨਵਾਂ ਹੈ, ਢਾਹ ਦੇਵੋ; ਜਿਵੇਂ ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਕੜਕਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਲੱਕੜ ਵਾਂਗੂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਚੜ੍ਹਦਾ ਤੇ ਉਤਰਦਾ, ਮੁੜ ਬੋਲਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਕੜਕਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਲੱਕੜ ਵਾਂਗੂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਪੈਦਵਾ ਕਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਸਲੇਟੀ ਸੱਪ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਪੈਦਵਾ ਰਥ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਫਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਪੈਦਵਾ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾ ਆ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ। ਇਹ ਪੈਦਵਾ ਜਨਮਿਆ, ਇਹਦੀ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਲ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਟੁੱਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਖੁਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲਦਾ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਖੇਤ ਵਿਚ ਦੋ ਸੱਪ ਹਨ, ਮਾਦਾ ਤੇ ਨਰ, ਦੋਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ। ਇੱਥੇ ਨੇੜੇ ਤੇ ਦੂਰ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਸੱਪ ਹਨ; ਮੈਂ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਬਿਛੂ, ਸੱਪ, ਤੇ ਜੋ ਸਟਾਫ਼ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਬੁਰੇ ਸੱਪ ਲਈ ਉਪਚਾਰ ਹੈ, ਦੇਸੀ ਤੇ ਵਿਦੇਸੀ ਲਈ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਿਰਬਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪੈਦਵਾ ਨੇ ਨੁਕਸਾਨ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਸੀਂ ਪੈਦਵਾ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਅਡੋਲ ਤੇ ਢਿੱਠ ਹੈ; ਇਹ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਿੱਛੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਫੈਂਕਦਾ ਹੈ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਅਸੀਂ ਵੀ। ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੀਸੇ ਗਏ; ਕਾਲੇ ਨੂੰ ਕੱਪ ਨਾਲ, ਚਿੱਟੇ ਨੂੰ ਦਰਭਾ ਘਾਸ਼ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦੋ। ਕਿਰਾਤਾ ਕੁੜੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਖੁਰਪੀਆਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਢਲਾਨ ਤੇ ਉਪਚਾਰ ਖੋਦਦੀ ਹੈ। ਜੋਵਾਨ ਵੈਦ ਆਇਆ, ਚਿੱਟ-ਚਿੱਟਾ, ਅਜੇਤ; ਉਹ ਦੇਸੀ ਤੇ ਵਿਦੇਸੀ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਬਿਛੂਆਂ ਨੂੰ ਅਸਰਹੀਣ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰਾ, ਵਰੁਣ, ਹਵਾ ਤੇ ਪਰਜਨਯਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੱਪ ਨੂੰ ਨਿਰਬਲ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੱਪ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਸੀ, ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਲੇ, ਕਾਲੇ, ਦਸ-ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਿਰਬਲ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਮਹਾਨ ਜਨਨਹਾਰ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ; ਪਿਆਸੇ ਵਿਚੋਂ, ਕਿਹੜੇ ਕੋਲ ਰਸ ਸੀ, ਕਿਹੜਾ ਬਿਨਾ ਰਸ? ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਇਕੱਠੇ ਫੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਬੇਰੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ; ਦਰਿਆ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸੱਪ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਵਰਣਾ, ਇੰਦਰ, ਪੈਦਵਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੋਗ, ਵੈਰੀ, ਜ਼ਹਿਰ, ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ, ਚਮਕ, ਤੇ ਉਮਰ ਦੇ ਦਾਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।