ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਸਿੱਧਾ ਤੇ ਆੜਾ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਉਹ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸਾਹ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦਿੱਤੀ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਂ ਤਾਂ ਅੱਖ ਛੱਡਦੀ ਹੈ, ਨਾਂ ਸਾਹ, ਜਦ ਤੱਕ ਵਧੀ ਉਮਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਅੱਠ ਪਹੀਏ ਹਨ, ਨੌਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਹਨ, ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਸਮਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰੈ-ਰੂਪ, ਤਿੰਨ ਸਹਾਰੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਅੰਦਰ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਚਮਕਦਾ, ਪੀਲਾ, ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਅਜੈ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇੱਕ ਤਲਿਸਮ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਰਤਨ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী। ਇਸ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਫੜੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹੋ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿਓ, ਢਾਹੋ, ਫੜੋ; ਇਹ ਰਤਨ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਆਗੂ ਬਣੇ। ਇਸ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਿਨ-ਬ-दਿਨ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਇਹ ਰਤਨ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਰਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਸਰਵ-ਰੋਗ ਨਾਸਕ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਕਰੇਗਾ, ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਰਤਨ ਉਹ ਜਾਦੂ ਰੋਕੇਗਾ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਤਣਿਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਡਰ ਰੋਕੇਗਾ; ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਏਗੀ। ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਇਹ ਰੱਬ, ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਜੋ ਵੀ ਰੋਗ ਇੱਥੇ ਆਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੱਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਜੇ ਸੌਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਜਾਨਵਰ ਮਾੜੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਿਆ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪੰਛੀ ਦੀ ਮਾੜੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਇਹ ਰਤਨ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ। ਵਰਨਾ ਤਲਿਸਮ ਤੈਨੂੰ ਵੈਰ, ਨਾਸ, ਜਾਦੂ ਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਤਕ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭਰਾ ਜਾਂ ਮੈਂ ਖੁਦ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਰੱਬ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਜੋ ਵੈਰੀ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਨ, ਉਹ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਜੋ ਵਰਨਾ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਅਸਥਿਰ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਣ। ਮੈਂ ਅਖੁੰਨ, ਅਖੁੰਨ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹਾਂ; ਵਰਨਾ ਰਤਨ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਇਹ ਵਰਨਾ, ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਰੱਬ, ਮੇਰੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਹੈ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਾਸ੍ਯੂਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਵਰਨਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹਾਂ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਲਈ, ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ ਤੱਕ; ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜ, ਸ਼ਕਤੀ, ਧਨ-ਧਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਰੁੱਖ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਨਾ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਬਾਅਦ ਜਨਮੇ, ਢਾਹੇ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਤੇ ਅੱਗ ਰੁੱਖ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਨਾ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜੇ; ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਹਵਾ ਨਾਲ ਢਾਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਨਾ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਢਾਹੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਬਾਅਦ ਜਨਮੇ; ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਵਰਨਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਪੂਰਵ ਕismet ਜਾਂ ਜੀਵਨ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਨਣ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਨਾ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ; ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਨਾ ਲਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਯਸ਼ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਨਾ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ; ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਨਾ ਲਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਲਾਏ ਹੋਏ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਯਸ਼ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਨਾ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ; ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਨਾ ਲਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਜਿਵੇਂ ਕੁਆਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਤਿਆਰ ਰਥ ਵਿੱਚ ਯਸ਼ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਨਾ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ; ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਨਾ ਲਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਜਿਵੇਂ ਸੋਮਾ-ਪ੍ਰੈਸ ਤੇ ਮਧੂ-ਅਰਪਣ ਵਿੱਚ ਯਸ਼ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਨਾ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ; ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਨਾ ਲਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਜਿਵੇਂ ਅਗਿਨ ਹੋਤ੍ਰ ਤੇ ਵਸ਼ਟ-ਪੁਕਾਰ ਵਿੱਚ ਯਸ਼ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਨਾ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ; ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਨਾ ਲਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਜਿਵੇਂ ਯਜਮਾਨ ਤੇ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਯਸ਼ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਨਾ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ; ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਨਾ ਲਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਰਾਜਾ ਵਿੱਚ ਯਸ਼ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਵਰਨਾ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ; ਮੇਰੀ ਚਮਕ ਨਾ ਲਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਯਸ਼ ਤੇ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ; ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ ਦੇਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਾਲ ਜੋੜੇ। ਹੁਣ, ਰਥਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ: ਪਹਿਲਾ ਰਥ ਇੰਦਰ ਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ, ਤੀਜਾ ਵਰੁਣ ਦਾ; ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਰਥ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਰਾਦਥਾ ਦਾ ਹੈ। ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਅੱਗ ਹੈ, ਰੁੱਖ ਢੱਕਣ ਹੈ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਵਾਲ ਢੱਕਣ ਹਨ, ਰੁੱਖੀ ਚੀਜ਼ ਢੱਕਣ ਹੈ, ਰਥ ਦੀ ਬਾਂਧਾਈ ਹੈ। ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਨਵਾਂ, ਦੋਵੇਂ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉੱਠਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਫੈਦ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਢਾਹੋ; ਜ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਲੱਕੜ ਵਾਂਗ, ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਏ। ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉੱਠਦਾ ਤੇ ਡੁੱਬਦਾ, ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ; ਜ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਲੱਕੜ ਵਾਂਗ, ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਏ। ਪੈਦਵਾ ਕਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਪੈਦਵਾ ਸਫੈਦ ਤੇ ਸਲੇਟੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ; ਪੈਦਵਾ ਰਥ ਦੇ ਯੂਕ ਦਾ ਸਿਰ ਫਾੜਦਾ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ। ਪੈਦਵਾ, ਤੂੰ ਪਹਿਲਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਅਸੀਂ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਪੈਦਵਾ ਜਨਮਿਆ, ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਇਹ ਘੋੜੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਟੁੱਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਅਣ-ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲਦਾ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸੱਪ ਹਨ, ਮਾਦਾ ਤੇ ਨਰ, ਦੋਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ। ਇੱਥੇ ਨੇੜੇ ਤੇ ਦੂਰ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਹਨ; ਮੈਂ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਬਿਛੂ, ਸੱਪ, ਤੇ ਜੋ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਰਾਸਤਾਂ, ਰੱਖਿਆ, ਮਹਿਮਾ, ਤੇ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਪਾਵਨ ਕਥਾਵਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਚਮਕਦਾਰ, ਤੇ ਅਮਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕਹੀ ਗਈਆਂ।