ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਅਰਥਵੈਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਾਦੂ ਅਤੇ ਵਿਘਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੜ ਉਸ ਦੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ। ਜਾਦੂ, ਜਾਲ ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਵਿਆਪਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ। ਹੇ ਜਾਦੂ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਨਾ ਰਹਿ, ਤੂੰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾ। ਜਾਦੂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਤ ਸਵੇਰ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਹਰ ਮੰਦ ਅਤੇ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਝਾਟ ਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਮਿੱਟੀ ਝਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਐੜ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਬਣੀ? ਮਾਸ ਕਿਵੇਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ? ਟਖਣ, ਉਂਗਲਾਂ, ਗਠੜੀਆਂ, ਖੱਡ, ਪੈਰ ਦੀ ਪਿੱਠ—ਇਹ ਸਭ ਕਿਸ ਨੇ ਬਣਾਈਆਂ? ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਅਤੇ ਉਪਰਲੇ ਟਖਣ, ਦੋਹਾਂ 'ਚ ਹੱਡੀਆਂ, ਕਿਵੇਂ ਬਣੇ? ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤੀਆਂ; ਗੁੱਟਾਂ ਦੀ ਗਠੜੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਗੁੱਟਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਢਿੱਲਾ ਧੜ ਹੈ। ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਕਮਰ ਅਤੇ ਰਾਣ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੀਂਹ ਬਣੀ? ਕਿੰਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਉਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਹੜੇ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਛਾਤੀ ਅਤੇ ਗਰਦਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ? ਕਿੰਨੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ, ਕੌਣ ਨੇ ਮੋਢੇ ਬਣਾਏ, ਕਿੰਨੀਆਂ ਪਿੱਠਾਂ ਬਣਾਈਆਂ? ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਬਾਂਹ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ, "ਆਓ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਯੋਗ ਬਣਾਈਏ"? ਕੌਣ ਨੇ ਮੋਢੇ ਰੱਖੇ, ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕਾਇਆ? ਸਿਰ, ਦੋ ਕੰਨ, ਦੋ ਨੱਕ, ਦੋ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਮੂੰਹ—ਇਹ ਸੱਤ ਖੋਹਾਂ ਕੌਣ ਨੇ ਬਣਾਈਆਂ? ਕਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਹਰ ਥਾਂ ਚਲਦੇ ਹਨ? ਜਬੜਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੀਭ ਰੱਖੀ ਗਈ, ਬੋਲੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖੀ। ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਕੌਣ ਇਸ ਨੂੰ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਦਿਮਾਗ, ਮੱਥਾ, ਸਿਰ ਦਾ ਚੋਟੀ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਖੋਪੜੀ ਦੀ ਹੱਡੀ ਬਣਾਈ? ਜਬੜਾ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਆਕਾਸ਼ 'ਚ ਚੜ੍ਹਿਆ? ਮਨੁੱਖ ਆਨੰਦ ਤੇ ਦੁਖ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਪਨੇ, ਭਾਰੀ ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ—ਇਹ ਸਭ ਕਿਉਂ ਝਲਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਕਿਉਂ ਸਹਾਰਦਾ ਹੈ? ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਦੁਖ ਤੇ ਰਾਹਤ, ਨਾਸ ਤੇ ਮੂਰਖਤਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ? ਕਾਮਯਾਬੀ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਪਤਨ, ਬੁੱਧੀ, ਰੋਣ—ਇਹ ਸਭ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ? ਕੌਣ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ, ਕਈ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦਾ, ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ? ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਲਾਲੀ, ਲੂਹੀ, ਤਾਂਬੀ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ, ਉੱਪਰ-ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਪਾਰ ਵਹਿੰਦਾ—ਇਹ ਪਾਣੀ ਕੌਣ ਨੇ ਬਣਾਇਆ? ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ, ਮਹਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ? ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਚਲਣ, ਚਿੰਨ੍ਹ, ਅਤੇ ਆਚਰਨ ਰੱਖੇ? ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਹ, ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਫੈਲਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਰੱਖੀ? ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸਮਤਾਵਾਦੀ ਸਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਰੱਖੀ, ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੈ? ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਚ ਕੀ ਹੈ, ਝੂਠ ਕੀ, ਮੌਤ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ, ਅਮਰਤਾ ਕਿੱਥੋਂ? ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਾਇਆ, ਕੌਣ ਨੇ ਉਮਰ ਦਿੱਤੀ? ਕੌਣ ਨੇ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਕੌਣ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ? ਕਿਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਫੈਲਾਈ, ਕਿਸ ਨੇ ਸਵੇਰ ਚਮਕਾਈ? ਕਿਸ ਨੇ ਸਵੇਰ ਦੀ ਅੱਗ ਜਗਾਈ, ਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਸ਼ਾਮ ਦਿੱਤੀ? ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ, ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, "ਧਾਗਾ ਖਿੱਚੋ"? ਕੌਣ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਵਹਾਇਆ, ਕੌਣ ਨੇ ਤੀਰ ਤੇ ਨਚਣ ਵਾਲਾ ਰੱਖਿਆ? ਕਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਰਿਆ, ਕਿਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ? ਕਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਹਨ, ਤੇ ਕਿਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਬਣਾਏ? ਕਿਸ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਬਦਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਕਿਸ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਕਿਸ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਤੇ ਕਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਮਨ ਹੈ? ਕਿਸ ਨਾਲ ਵਿਦਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਕਿਸ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਅਵਸਥਾ? ਕਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅੱਗ ਮਿਲਦੀ, ਤੇ ਕਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਲ ਮਾਪਦਾ ਹੈ? ਬ੍ਰਹਮਣ ਰਾਹੀਂ ਵਿਦਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਣ ਰਾਹੀਂ ਉੱਚਾ ਅਵਸਥਾ। ਬ੍ਰਹਮਣ ਰਾਹੀਂ ਅੱਗ ਮਿਲਦੀ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਰਾਹੀਂ ਸਾਲ ਮਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸ ਨਾਲ ਦਿਵਯ ਮਨੁੱਖ ਵੱਸਦਾ, ਕਿਸ ਨਾਲ ਦਿਵਯ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ? ਕਿਸ ਨਾਲ ਦੂਜੇ ਤਾਰੇ, ਤੇ ਕਿਸ ਨਾਲ ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ? ਬ੍ਰਹਮਣ ਰਾਹੀਂ ਦਿਵਯ ਮਨੁੱਖ ਵੱਸਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਰਾਹੀਂ ਦਿਵਯ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਮਣ ਰਾਹੀਂ ਦੂਜੇ ਤਾਰੇ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਰਾਹੀਂ ਸੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ। ਕਿਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ, ਕਿਸ ਨਾਲ ਉਪਰਲਾ ਆਕਾਸ਼ ਟਿਕਿਆ? ਕਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਖੇਤਰ, ਉੱਪਰ ਤੇ ਪਾਰ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਬਣਿਆ? ਬ੍ਰਹਮਣ ਰਾਹੀਂ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਰਾਹੀਂ ਉਪਰਲਾ ਆਕਾਸ਼, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਰਾਹੀਂ ਖੇਤਰ, ਉੱਪਰ ਤੇ ਪਾਰ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਬਣਿਆ। ਅਥਰਵਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਤੇ ਦਿਲ ਜੋੜਿਆ; ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਉਪਰੋਂ, ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਵਹਾਇਆ। ਉਹ ਅਥਰਵਨ ਦਾ ਸਿਰ ਹੈ, ਦਿਵਯ ਪਾਤਰ, ਚੰਗਾ ਬਣਿਆ; ਸਾਹ ਉਸ ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਭੋਜਨ ਤੇ ਮਨ। ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਪਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਆਇਆ; ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਸਾਹ, ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦਿੱਤੀ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਖ ਤੇ ਸਾਹ ਬੁਢੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ। ਅੱਠ ਪਹੀਏ, ਨੌ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਸਣ ਲਈ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਸਵਰਗ, ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਸੋਨੇ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ, ਤ੍ਰੈਧਾ, ਤਿੰਨ ਆਧਾਰ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਚਮਕਦਾਰ, ਪੀਲਾ, ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਹੈ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਤਾਬੀਜ਼ ਹੈ, ਰਕਾਬ ਦੀ ਨਾਸ ਲਈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ; ਇਸ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਫੜੋ, ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਢਾਹੋ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰੋ, ਢਾਹੋ, ਫੜੋ; ਤਾਬੀਜ਼ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਾਰਗ-ਦਰਸ਼ਕ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਹਰ ਰੋਜ਼। ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਤਾਬੀਜ਼ ਵਿਸ਼ਵ-ਉਪਚਾਰ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਰਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਕਰੇਗਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਤਾਬੀਜ਼ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਤਾਣਿਆ ਜਾਦੂ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ, ਡਰ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ; ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਮੰਦ ਤੋਂ ਬਚਾਏਗੀ।