ਹਮੇਸ਼ਾ, ਉਹ ਜੋ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਪੀਸਣ ਵਾਲੀ ਪੱਥਰ, ਨਮੀ ਵਾਲੀ ਛਾਣਣੀ, ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਯਜਨ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੇਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਯਜਨਾ ਉਸ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਭੇਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਭੇਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪਗਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਤਿਥੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅੱਗ ਹੈ, ਉਹ ਆਹਵਨੀਯਾ ਅੱਗ ਹੈ; ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੈ, ਉਹ ਗਾਰਹਪਤਿਆ ਅੱਗ ਹੈ; ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਕਸ਼ਿਣਾਗਨੀ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਅਤਿਥੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਤੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਤਿਥੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵਾਧਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਤਿਥੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਤਿਥੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਤਿਥੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਖ-ਸਮਪਦਾ ਅਤੇ ਸਮਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਤਿਥੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਦ ਅਤਿਥੀ ਵੈਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਯਜਨਾ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰਤਾ ਲਈ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤਿਥੀ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਆਪ ਖਾਓ। ਜੋ ਵਧੀਆ, ਸੁਆਦिष्ट ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ—ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਮਾਸ—ਉਹ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੁੱਧ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਜਨਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਲਾਭ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਪਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਘਿਉ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਤਿਰਾਤ੍ਰ ਯਜਨਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਲਾਭ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਪਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸ਼ਹਦ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਤ੍ਰਸਤਯ ਯਜਨਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਲਾਭ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਪਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਾਸ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਵਾਦਸ਼ਾਹ ਯਜਨਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਲਾਭ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਮਪਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਿਵ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸ਼ਾ 'ਹਿਣ' ਧੁਨੀ ਉਚਾਰਦੀ ਹੈ, ਸਵਿਤਾ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ-ਸਥਾਨ ਲਈ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ-ਸਥਾਨ ਸਮਪਦਾ, ਸੰਤਾਨ, ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ 'ਹਿਣ' ਧੁਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੱਧ-ਦਿਨ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਫ਼ਤਰੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਦੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ-ਸਥਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ-ਸਥਾਨ ਸਮਪਦਾ, ਸੰਤਾਨ, ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬੱਦਲ 'ਹਿਣ' ਧੁਨੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਗਰਜਦੇ ਹਨ, ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਵਰਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਪਾ ਕੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ-ਸਥਾਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ-ਸਥਾਨ ਸਮਪਦਾ, ਸੰਤਾਨ, ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਤਿਥੀਆਂ ਵੱਲ ਨਜ਼ਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, 'ਹਿਣ' ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ, ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਭੇਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ-ਸਥਾਨ ਹੈ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ-ਸਥਾਨ ਸਮਪਦਾ, ਸੰਤਾਨ, ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀਨ ਸੀੰਗ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਸਿਰ, ਅਗਨਿ ਮੱਥਾ, ਯਮ ਪਿੱਛਾ। ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਦਿਮਾਗ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਉਪਰਲੀ ਜਬੜੀ, ਧਰਤੀ ਹੇਠਲੀ ਜਬੜੀ। ਬਿਜਲੀ ਜੀਭ ਹੈ, ਮਰੁਤ ਦੰਦ ਹਨ, ਰੇਵਤੀ ਤਾਰੇ ਗਲ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਕੰਧੇ, ਤਾਪ ਪਿੱਠ। ਸਭ-ਵਿਆਪਕ ਵਾਯੂ ਸਰੀਰ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਲੋਕ, ਕਾਲਾ ਟਿਕਾ ਆਧਾਰ। ਬਾਜ ਹੰਢ, ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਸਥਾਨ ਮੱਦ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਮੋਹਰਾ, ਬ੍ਰਿਹਤੀ ਅਤੇ ਕੀਕਸਾ ਛੋਟ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਪਿੱਠ, ਉਪਸਦ ਪਾਸੇ, ਪੰਜੇ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਕੰਧੇ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਅਰਯਮਾਨ ਵੀ, ਦੋਸ਼ਣੀ ਬਾਂਹ, ਮਹਾਦੇਵ ਬਾਂਹ। ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਰਾਖ, ਵਾਯੂ ਪੂੰਛ, ਪਵਮਾਨ ਪਿੰਡਲੀ। ਬ੍ਰਹਮਣ ਅਤੇ ਖਸ਼ਤ੍ਰਾ ਕਮਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਨ। ਧਾਤਾ ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ ਪਿੰਡ, ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਕੁਸ਼ਥਿਕਾ, ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਖੁਰ। ਚੇਤਨਾ ਦਿਲ, ਜਿਗਰ ਬੁੱਧੀ, ਵ੍ਰਤ ਛਾਤੀ। ਭੁੱਖ ਪੇਟ, ਇਰਾ ਆਂਤ, ਪਹਾੜ ਪੰਜੇ। ਗੁੱਸਾ ਗੁਰਦੇ, ਕ੍ਰੋਧ ਅੰਡਕੋਸ਼, ਸੰਤਾਨ ਲਿੰਗ। ਦਰਿਆ ਰਗ, ਵਰਸ਼ਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਛਾਤੀ, ਗਰਜ ਥਣ। ਸਭ-ਵਿਆਪਕ ਚਮੜੀ, ਪੌਦੇ ਵਾਲ, ਤਾਰੇ ਰੂਪ। ਦੇਵੀ ਜੀਵ ਅਨੁਸ, ਮਨੁੱਖ ਆਂਤ, ਇੱਥੇ ਪੇਟ। ਰਾਖਸ਼ਸ ਰਕਤ, ਹੋਰ ਜੀਵ ਚਰਬੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨਾ, ਅਤਿਥੀ, ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ, ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਜੋ ਇਹ ਸਾਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਹਰ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ-ਸਥਾਨ, ਹਰ ਭਾਗ, ਹਰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।