ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਿਹੜੀ ਵਸਤੂ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕੂਚ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਇਹ ਆਸਰਾ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਹੜਾ ਹਵਾ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਧੂੜ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਗਰਭ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਆਸਰਾ ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਆਸਰਾ ਪੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਾਪਿਆ ਤੇ ਸੀਮਾ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੀ ਖੁਰਾਕ ਨੂੰ ਝਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਹੇ ਆਸਰੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਈਂ। ਘਾਹ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਫਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਤ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਆਸਰਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਰਾਮਗਾਹ ਹੈ। ਤੂੰ ਮਾਪਿਆ ਹੋਇਆ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈਂ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ। ਹੇ ਇਟਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਬੰਨ੍ਹਨ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਰਦਾ ਹਾਂ। ਮਿਤ੍ਰਾ ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਵਰੁਣ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਿਮਾ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਆਸਰਾ ਟਿਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ ਤੇ ਮਾਪਿਆ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨਿ ਇਸ ਆਸਰੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਜੋ ਅਮਰ ਹੈ, ਸੋਮ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈ। ਇੱਕ ਆਲ੍ਹਣਾ ਦੂਜੇ ਆਲ੍ਹਣੇ ਵਿੱਚ, ਪਾਤਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਾਤਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਨਾਸ਼ਵੰਤ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਦੋ ਪੰਖ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ ਪੰਖ ਵਾਲੇ, ਛੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ, ਮਾਪੇ ਹੋਏ, ਅੱਠ ਪੰਖ, ਦੱਸ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਹੇ ਆਸਰੇ, ਮਨ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੂੰ ਅੱਗ ਦੇ ਗਰਭ ਵਾਂਗ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈਂ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਆਸਰੇ, ਬਿਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਪਾਏ। ਅੱਗ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਜਲ ਸੱਚ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਬੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਬੀਮਾਰੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦੇ ਨਾਲ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਭਾਰੀ ਬੋਝ ਨਾਲ ਨਾ ਬੰਨ੍ਹ; ਇਹ ਹਲਕਾ ਹੋਵੇ। ਵਿਆਹਤਾ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਆਸਰੇ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੀਏ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਆਸਰੇ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਦਿਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਦਿਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਦਿਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਦਿਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਸਥਿਰ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਦਿਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਉੱਤੇ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਦਿਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ, ਦਿਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਹਾ। ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵੱਛਰ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਿਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਆਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਹਨ; ਦਾਤਾ ਲਈ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਧਾਗਾ ਬੁਣਨ ਵਾਲਾ। ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ, ਮਹਾਨ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਪ੍ਰਤੀਕ ਬਣਿਆ, ਦਿਵ੍ਯ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ—ਉਹ, ਵੱਛਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਾਧੂਤਾ ਦੇਵੇ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਵੱਛਰ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਝਲਦਾ ਹੈ; ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਯੋਗ ਰਸਤੇ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਲਿਜਾਵੇ। ਉਹ ਵੱਛਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਗੂੰਜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਪਿਤਾ ਹੈ; ਝਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਵੱਛਾ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਹੀ ਮੱਖਣ, ਖਜ਼ਾਨੇ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ। ਇਹ ਵਸਤੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਿੱਸਾ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਲ, ਬੂਟਿਆਂ ਅਤੇ ਮੱਖਣ ਦਾ ਸਾਰ; ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਸੋਮ ਦਾ ਭੋਜਨ ਚੁਣਿਆ, ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਣਿਆ। ਤੂੰ ਸੋਮ ਭਰਿਆ ਪਾਤਰ ਝਲਦਾ ਹੈਂ; ਤਵਸ਼ਟਰ ਰੂਪਾਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰਚਿਯਤਾ ਹੈ; ਜਿਹੜੇ ਇੱਥੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ—ਸਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਤੇ ਉੱਥੇ ਵਾਲੇ ਸਭ ਮਿਲਣ। ਉਹ ਘਿਉ ਝਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਬੀਜ ਘਿਉ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਵਾਧੂਤਾ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਵੱਛਰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ—ਦੇਵਤਾ ਕਿਰਪਾਲ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੈ, ਬਾਂਹਾਂ ਵਰੁਣ ਦੀਆਂ, ਮੋਢੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ, ਕੁਬੜ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ; ਗਿਆਨੀ, ਕਵੀ, ਸੋਚਣ ਵਾਲੇ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਇਕੱਠਿਆ ਰੂਪ ਹੈ। ਤੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਸੰਘਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧੀਏ ਸਾਰ ਨਾਲ ਆਪ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਵੀ ਆਖਦੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ; ਜੋ ਵੱਛਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਇੱਕ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪੰਖ ਦਿੱਤੇ; ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ ਵਾਯੁ ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਨ ਨਾਲ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ। ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਬੋਲਦਾ ਹੈ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਵੱਛਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕਰੇ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਾਸਲੀਆਂ ਅਨੁਮਤੀ ਦੀਆਂ, رانਾਂ ਭਾਗਾ ਦੀਆਂ; ਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਦੋ, ਹੱਡੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਿਰਫ ਮੇਰੀਆਂ ਹਨ।" ਪਿੱਠ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ, ਕਮਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ, ਪੁੱਛ ਵਾਤ ਦੇਵਤਾ ਦੀ—ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਬੂਟਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਤੜੀਆਂ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਦੀਆਂ, ਚਮੜੀ ਸੂਰਿਆ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਛਰ ਨੂੰ ਉਭਾਰਿਆ, ਉਹ ਆਖਦੇ, "ਉਹਨੂੰ ਇਕ ਕਦਮ ਹੋਵੇ।" ਕਮਰ ਜਾਮਿਸ਼ੰਸਾ ਦੀ, ਮੂਤ੍ਰਾਸ਼ਯ ਸੋਮ ਲਈ ਰੱਖਿਆ; ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਛਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਖੁਰ ਸਾਰਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ, ਨਖ਼ ਕਛੂਆਂ ਨੂੰ; ਵਾਲ ਕੀੜਿਆਂ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਸੀੰਗਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਪੁੱਛ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦਾ; ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਸੁਣਦਾ—ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਅਣਜੁਤੇਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਜੋ ਸੌ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸਦਾ ਪੱਖ ਕਰਦੇ ਜੋ ਵੱਛਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਛਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਹੋਰ ਉੱਤਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਗਾਵਾਂ ਹੋਣ, ਉਤਪੱਤੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਰੀਰਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਹੋਵੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ, ਜਿਹੜਾ ਵੱਛਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ, ਪੀ ਕੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਰਵਾਇਤ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਦੇਵੇ। ਇਹ ਇਕ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਬੱਚੇ ਵਾਲੀ, ਚਾਹਵਤ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੀ ਹੋਵੇ। ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਉਤਪੱਤੀ, ਤੇ ਵਾਧੂ ਧਨ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਨਜ਼ਦੀਕ ਆ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦੇ ਆਹਲੇ ਵਿੱਚ ਆ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਵੱਛਰ ਦੇ ਬੀਜ ਨੂੰ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਸਰੇ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਵੱਛਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।