ਜਦੋਂ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਆਪਣੇ ਸੰਤਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਨੇਊ ਸੱਜੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਹ ਸੋਚੇ—"ਮੈਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨਾਲ ਜਾਗਦਾ ਹਾਂ।" ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਸਮੇਤ ਜਾਗਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਬਲਵਾਨ ਬਲਦ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਘੀ ਅਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ। ਹੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਬਲ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਰਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ—ਉਹ ਮੰਦਾ ਸੁਪਨਾ ਮੈਂ ਛੱਡ ਦਿਆਂ। ਮੇਰਾ ਵੈਰੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇ। ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਇੱਛਾ, ਦੁੱਖ, ਬਾਂਝਪਨ, ਹਨੇਰਾ ਤੇ ਭਟਕਾਵ—ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਅਸੀਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇ। ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਹਟਾ ਦੇ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ, ਥੱਲੇ ਘਰ ਸਾੜ ਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਧੀ, ਇੱਛਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਚਮਕਦਾਰ ਬੋਲੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਹ, ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਆਉਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨਹੀਂ। ਕਾਮ ਦੇ ਬਲ, ਇੰਦਰ, ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਐਸੇ ਦੂਰ ਕਰ ਜਿਵੇਂ ਨਿਪੁੰਨ ਜਹਾਜ਼ੀ ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪਾਣੀ ਤੇ ਧੱਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਮ, ਜੋ ਮਹਾਨ, ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਹੋਣ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਨ। ਹੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਗੂ, ਇਸ ਘੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਮੈਨੂੰ ਇੱਕਲਾ, ਵੈਰੀ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਓ; ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਦਬਾ ਦਿਉ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ, ਥੱਲੇ ਘਰ ਸਾੜ ਦੇ। ਹੇ ਇੱਛਾ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇ, ਥੱਲੇ ਗਿਰਾ ਦੇ। ਉਹ ਸਭ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਸਾਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇਕ ਦਿਨ ਵੀ ਨਾ ਬਚੇ। ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਿਅਪਕ ਜਗਤ ਬਣਾਏ, ਗਿਆਨਯੋਗ। ਚਾਰੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਨ ਕਰਨ, ਛੇ ਚੌੜੀਆਂ ਘੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵਹਿਣ। ਉਹ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਜਹਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਹਲਕੇ ਹੋ ਕੇ ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਖੁਲਿਆ ਜਹਾਜ਼ ਵਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਅਗਨੀ ਜੌ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਜੌ ਹੈ, ਸੋਮ ਜੌ ਹੈ। ਜੌ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ। ਓਹ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਬਿਨਾ ਸੰਤਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਫ਼ਰਤਯੋਗ ਤੇ ਮਿੱਤਰ-ਕੁਟੰਬ ਵਲੋਂ ਤਿਆਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਡੁੱਬ ਜਾਵੇ; ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਥੱਲੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਤੇ ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦੀ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੜਗੜਾਹਟਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਧਨ-ਪ੍ਰਭਾ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰੇ। ਤੇਰੀ ਤਿੰਨ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲੀ ਰੱਖਿਆ, ਹੇ ਇੱਛਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੇ ਪਾਈ ਹੈ, ਉਸ ਅਟੱਲ ਕਵਚ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਹ, ਪਸ਼ੂ, ਜੀਵਨ ਮੇਰੇ ਪਾਸ ਆਉਣ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਾਸਯੂਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਇੱਛਾ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਾਸਯੂਆਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਇੱਛਾ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ। ਇੱਛਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਮੀ; ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਨਾ ਪਿਤਰਾਂ, ਨਾ ਮਾਨਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਬਲੀ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਕਾਮ, ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੰਨੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜਿੰਨੀ ਦੂਰ ਤੱਕ ਪਾਣੀਆਂ ਫੈਲੀਆਂ, ਜਿੰਨਾ ਅਗਨੀ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਬਲੀ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ। ਜਿੰਨੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਉਪ-ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਰਾਹ ਹਨ, ਜਿੰਨੀਆਂ ਚਮਕਦਾਰ ਜਗ੍ਹਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦੀਆਂ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਬਲੀ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ। ਜਿੰਨੇ ਕੀੜੇ, ਕੀਟ, ਕੁਰੂਰ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਸੱਪ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤੂੰ, ਹੇ ਕਾਮ, ਸਭ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਬਲੀ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ। ਤੂੰ ਪਲਕ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਡੋਲ ਖੜ੍ਹੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਕਾਮ, ਹੇ ਰੋਸ; ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ, ਸਭ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਬਲੀ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ। ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਵੀ ਕਾਮ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ; ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ, ਸਭ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਬਲੀ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ। ਤੇਰੇ ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ, ਦਇਆਲੂ ਰੂਪ, ਹੇ ਕਾਮ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸੱਚ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਰੂਪ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ; ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਕੁਝ ਪਾਬੰਦ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਨ ਵਾਲੀ ਹਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਜਾਲ, ਗੰਢ ਬਣੀ—ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਬਲ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਆ ਗਏ, ਅਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀਆਂ ਗੰਢਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤੀਆਂ; ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਉਹ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੀਆਂ ਬਾਂਸੀਆਂ, ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਾਹ, ਘਾਹ; ਪਰਾਂ, ਹੇ ਹਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਅਸੀਂ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਚਿਮਟੇ, ਪਲੇਟਾਂ, ਜਾਫੀ ਦੀ ਗੰਢ—ਇਹ ਮਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀਆਂ ਗੰਢਾਂ, ਅਸੀਂ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਟੋਕਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਖ ਲਈ ਛੀਦਾ ਗਿਆ, ਇਹ ਸਭ ਅਸੀਂ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਮਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿਰੁੱਧ ਨਾ ਉਠੇ। ਹਵਨ ਸਥਾਨ, ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਹਾਲ, ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਬੈਠਕ, ਸਭਾ—ਹੇ ਹਾਲ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਸਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਦਿਵਯ ਹਾਲ। ਧੁਰਾ, ਜੋਆ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਪਾੜਾ—ਜੋ ਕੁਝ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੇ ਉਚਾਰਿਆ, ਅਸੀਂ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ, ਹਾਲ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਾਪਿਆ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਮਨ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਪਾਵਣ, ਇਕੱਠੇ ਬੁੱਢੇ ਹੋਣ। ਉਹ ਪਰਲੋਕ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਜੋ ਸਜਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਹਰੇਕ ਅੰਗ, ਜੋੜ ਅਸੀਂ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਹਾਲ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਰੱਖਤ ਜੋੜੇ—ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੈਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਵਾਸਤੇ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਨਮਨ, ਹਾਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਗਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਲਦਾ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ, ਸਾਡਾ ਸਤਿਕਾਰ। ਗਾਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਨ; ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੇ, ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੂੰ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਸਮੇਤ, ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ; ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੇ, ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਾਂ।