ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ, ਪਸ਼ੂ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਵਡੀਆਂ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਬੂਟੀਆਂ ਆਪਣੇ ਮਿੱਠੜੇ ਜੜਾਂ, ਮਿੱਠੜੀਆਂ ਟਿੱਪਾਂ, ਮਿੱਠੜੇ ਮੱਧ-ਭਾਗ ਅਤੇ ਮਿੱਠੜੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਮਾਨੋ ਮਧੁਰਤਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਮਧੁ ਤੋਂ ਜੰਮੀਆਂ, ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਅਤੇ ਗਾਉਂ-ਬਲਦਾਂ ਲਈ ਘੀ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਬੂਟੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਅਤੇ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੇਰ-ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਸਾਰੀਆਂ ਲਾਨਤਾਂ, ਰੋਗਾਂ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਦਹਾੜ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਚਿੰਗਾਰੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਐਸੇ ਹੀ ਇਹ ਬੂਟੀਆਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਦੀ ਵੱਲ ਵਗਾ ਦੇਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਬੂਟੀਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਵਿਸ਼ਵ-ਅੱਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲੀਆਂ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਵਧਦੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਦੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਸਮਤਲ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਉਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮੰਗਲਮਈ ਅਤੇ ਸਾਡੀਆਂ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਅਣਜਾਣੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਸਕੀਏ। ਅਸਵੱਥ, ਦਰਭਾ ਘਾਸ, ਹੋਰ ਬੂਟੀਆਂ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਅਮਰ ਹਵਨ, ਚੌਲ ਅਤੇ ਜੌ, ਇਲਾਜਾਂ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਬੱਦਲ, ਜੋ ਬੂਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਰੰਗ-ਬਰੰਗੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਹਨ, ਵਰ੍ਹਾ ਪਾਉਂਦੀਆਂ, ਤਾਂ ਬੂਟੀਆਂ ਉੱਠ ਕੇ ਗੱਜਦੀਆਂ ਅਤੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਉਪਚਾਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸੌ ਵਾਰ ਪਤਝੜ ਵੇਖ ਸਕੇ। ਸੂਰ, ਨਿਊਲ, ਸੱਪ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ, ਜਿਹੜੇ ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪੰਛੀ, ਹੰਸ, ਰਘਟਾ ਵੱਲੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ—ਜਿਹੜੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਦਦ ਲਈ ਆਉਣ। ਜਿੰਨੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਗਾਂਆਂ ਜਾਂ ਬੱਕਰੀਆਂ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ। ਜਿੰਨੇ ਇਲਾਜ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਵੈਦ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵਿਸ਼ਵ-ਉਪਚਾਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲਿਆਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਫੁੱਲਦੀਆਂ, ਫਲ ਲਦਦੀਆਂ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੰਜ ਗੁਣੀ ਅਤੇ ਦਸ ਗੁਣੀ ਬੇੜੀਆਂ, ਯਮ ਦੇ ਜਾਲ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੈਵੀ ਪਾਪ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵੀਰ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਕ੍ਰ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦੇਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਾਂ। ਮਾੜੀ ਰੱਸੀ, ਸੋਜ ਅਤੇ ਉਭਾਰ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਫੌਜ ਮਾੜੀ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪੈ ਜਾਵੇ। ਅਸ਼ਵੱਥ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਢ ਦੇ; ਖਦੀਰ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾ; ਉਹ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਟੁੱਟ ਜਾਣ; ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ। ਜਿਹੜੇ ਕਰੜੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਰੜਾ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਕਰੜਾ ਕਰ ਦੇਣ; ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਚੁੱਕੜੀ ਚੁੱਕੜੀ ਹੋ ਜਾਣ, ਵੱਡੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਣ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾਲ ਲੱਗਾ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਾਲ ਦੇ ਸੂਤ; ਉਸ ਨਾਲ, ਸ਼ਕ੍ਰ ਨੇ ਦਾਸ੍ਯੂਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਜਾਲ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ ਲਵੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਨਾ ਬਚ ਸਕੇ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਜਾਲ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੌ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਾਲਾ; ਉਸ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸੈਂਕੜੇ, ਹਜ਼ਾਰ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ, ਲੱਖਾਂ ਦਾਸ੍ਯੂਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕ੍ਰ ਦਾ ਜਾਲ ਬਣ ਗਿਆ; ਇੰਦਰ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਤਪ, ਉਭਾਰ, ਪੀੜਾ, ਨਿਕਾਲ, ਥਕਾਵਟ, ਉਬਾਸੀ ਅਤੇ ਭਟਕਣ—ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਹੱਥ ਸੌਂਪਦਾ ਹਾਂ, ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ; ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਦੂਤ ਹਨ, ਨਾਸ ਦੇ ਕਰਤਾ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਇਹ ਵੈਰੀ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੌਤ ਦੇ ਦੂਤ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਘਾਹ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਣ। ਸਾਧਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੁ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜਾਲ-ਸੂਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚੁੱਕਿਆ। ਸਾਰੇ ਉੱਤੇ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਲਾਇਆ; ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਰਿਆ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਜੀਵ, ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਘਾਹ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੈਂ ਵੈਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ। ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਸੱਪ, ਦੇਵਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵ ਅਤੇ ਪਿਤਰ, ਦਿਖਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਦਿੱਖ, ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਮੌਤ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਫੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀਆਂ; ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ-ਗੁਣੀ ਖੱਡ ਉਸ ਫੌਜ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇ। ਤਪਤ ਹਵਨ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਇਹ ਹਵਨ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਭਵ, ਪ੍ਰਸ਼ਨਿਬਾਹੁ ਅਤੇ ਸ਼ਰਵ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣ। ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਹੱਥ ਚ ਚਲੇ ਜਾਣ, ਭੁੱਖ, ਸੜਨ, ਹੱਤਿਆ ਅਤੇ ਡਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਣ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਵਜਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਵ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣ। ਵੈਰੀ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਭਗਾਉਣ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਰੋਕਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਨਾਹ ਫੜੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਡਿੱਗ ਜਾਣ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾ ਮਾਰ ਸਕਣ; ਜਦ ਉਹ ਵੱਡਾ ਕੰਬਣ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਲੱਗਣ। ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਣ; ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਦੇਵਤੇ, ਸਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋ ਜਾਣ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਜਣ ਜਾਂ ਥਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਪਛਾਣ ਸਕਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅੜਚਣਾਂ ਆ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਹ ਮੌਤ ਵੱਲ ਵਧਣ। ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਇਹ ਯੁੱਧ-ਰਥ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਰਥ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ, ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਅਕਾਸ਼ ਹਨ, ਉਪਰਲਾ ਅਕਾਸ਼ ਜੋੜ ਹੈ। ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਪੱਖ ਹਨ, ਰੁੱਤਾਂ ਲਗਾਮ ਹਨ, ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਖੇਤਰ ਸੇਵਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਰਥ ਦਾ ਚੱਕਰ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਬੂਟੀਆਂ, ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ, ਰੋਗ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸੁਖ, ਆਰੋਗਤਾ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।