ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਤਨ—ਸ੍ਰਾਕਤਿਆ ਰਤਨ—ਜਿਸਦੀ ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗਿਆਨ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਮੈਂ ਸਾਰੇ لشਕਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਮੈਂ ਰाक्षਸਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਂਗਿਰਸਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਕਰਤਬ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਕਰਤਬ, ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਏ ਵੈਰੀ ਕਰਤਬ—ਇਹ ਸਭ ਨਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ, ਦੂਰ ਚਲੇ ਜਾਣ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਰਤਨ ਨੂੰ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਕਵਚ ਵਜੋਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ—ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਸਵਿਤਾ, ਰੁਦ੍ਰ, ਅੱਗਨੀ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ, ਵਿਰਾਟ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ। ਉਹ ਰਤਨ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਅਡੋਲ, ਜਿਵੇਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਘ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਰਤਨ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ, ਜੋ ਅੰਤਮ ਰਖਿਆਕਾਰ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਰਤਨ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਬਾਘ, ਸਿੰਘ, ਬਲਦ, ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਨਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਨਾਂ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਨਾਂ ਮਾਨਵਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ; ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਇਸ ਰਤਨ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ; ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰ ਹੈ, ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਤਨ ਕਵਚ ਬਣਾਇਆ। ਜੇ ਕੋਈ ਵੈਰੀ, ਯਜਨਾ ਜਾਂ ਤੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ, ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਸੌ-ਪਸਲੀ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮਾਰ। ਇਹ ਰਤਨ ਵਾਕਈ ਮੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ, ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਨਤਾਨ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਪਰੋਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇੰਦਰ, ਪਿੱਛੋਂ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਸਾਹਮਣੇ ਚਾਨਣ ਰੱਖ। ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਮੇਰਾ ਕਵਚ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਮੇਰਾ ਕਵਚ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ ਮੇਰਾ ਕਵਚ ਹਨ; ਧਾਤ੍ਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਵਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ-ਅੱਗਨੀ ਦਾ ਉਹ ਕਵਚ, ਜੋ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਤੀਖਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਵੀ ਚੀਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰਖਿਆ ਕਰੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੇਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਤਨ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਰਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਇਸ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਤ੍ਰੈ-ਕਵਚੀ ਰਖਿਆ ਨਾਲ। ਇੰਦਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਨਗੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਸ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ; ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਜੀਵੇ, ਸੌ ਪਤਝੜ, ਪੂਰੇ ਵਰ੍ਹੇ, ਦੰਦਾਂ ਸਮੇਤ ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਤੱਕ ਜੀਵੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਨਵਜਨਮ ਬੱਚਾ ਹੋਇਆ, ਮਾਂ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਤੋਂ ਪੋਛਿਆ—ਜਨਮ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ—ਉਹ ਉਤੇ ਕੋਈ ਮੰਦੀ ਉਪਮਾ, ਨਾ ਝਿੱਲੀ ਤੋਂ, ਨਾ ਜਨਮ-ਪ੍ਰਸਵ ਤੋਂ, ਨਾ ਲੱਗੇ। ਤਿਨਕਾ, ਚੂੜ, ਛਿਲਕਾ, ਝਿੱਲੀ, ਚਿਕਣਤਾ, ਢਕਣ, ਸੁਰਖੀ ਚਮੜੀ, ਪਲਾਸੇਂਟਾ ਦੀ ਗਰਦਨ, ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਦਾ—ਇਹ ਸਭ ਨਾ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰਣ, ਨਾ ਨੇੜੇ ਆਉਣ, ਨਾ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ, ਨਾ ਵਿਚ ਆਉਣ; ਮੈਂ ਇਸ ਲਈ ਉਪਚਾਰ, ਮੰਤਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੰਦੀ ਉਪਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ। ਚੰਗੀ ਉਪਮਾ ਜਾਂ ਮੰਦੀ, ਜੋ ਉਹ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਅਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ; ਚੰਗੀ ਉਪਮਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਜੋ ਪਤੀ ਚਾਹੁੰਦੇ। ਜੋ ਕਾਲਾ, ਵਾਲੀ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਢੇਰ-ਵਾਸੀ, ਨੱਕ-ਵਾਲਾ—ਉਹ ਵੈਰੀ, ਉਸਦੇ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ, ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ। ਜੋ ਸੂੰਘਦਾ, ਛੂਹਦਾ, ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ, ਚਟਦਾ—ਉਹ ਵੈਰੀ, ਭੋਂਕਣ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ, ਬਿਨਾ-ਦੰਦ, ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ। ਜੋ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਭਰਾ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਵਜੋਂ ਨਾਲ ਲੈਂਦਾ, ਮੰਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਲਾਗੂ ਰਹੇ—ਬਿਨਾ-ਸ਼ਕਤੀ, ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ। ਜੋ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੇ, ਜਾਂ ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ—ਸੂਰਜ, ਚੱਲਦਿਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛਾਂ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਜੋ ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਵਾਲੀ ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਵਾਂਗ ਬਣਾਉਂਦੇ—ਹੇ ਜੜੀ, ਉਹ ਹਨੇਰਾ, ਸੁੱਕਾ ਅਵਸਥਾ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਰ ਕਰ। ਜੋ ਘਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਨੱਚਦੇ, ਗਧਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰੰਘਦੇ; ਜੋ ਕੁਬੜ, ਪਟ-ਪੇਟ, ਟਿੜਾ, ਕਾਲਾ ਜਾਂ ਪਤਲਾ—ਹੇ ਜੜੀ, ਤੇਰੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ, ਰੋਗ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਕੁਬੜ, ਟਿੜਾ, ਫਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਬਿਨਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਮਰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਰ ਕਰਦੇ—ਅਸੀਂ ਇਥੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ। ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਵੈਰੀ, ਬੱਕਰੀ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਗੰਦੇ, ਲਾਲ-ਮੂੰਹ, ਮੱਖੀ-ਵਾਂਗ—ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ। ਜੋ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਸ ਲੈ ਕੇ ਚਲਦੇ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਉਤੇ ਵਾਰ ਕਰਦੇ—ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਸਿੰਗ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਗੰਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਕਰਦੇ, ਢੇਰ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਕਰਦੇ—ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਪਿੱਛੇ, ਐੜੀਆਂ ਸਾਹਮਣੇ, ਚਿਹਰੇ ਸਾਹਮਣੇ; ਗੰਜੇ, ਧੂੰਏਂ-ਵਾਂਗ ਜਨਮੇ, ਸੁਜੇ, ਗੁੱਟ-ਗੁੱਟ, ਪਟ-ਪੇਟ, ਲੋਹੇ-ਲਿੰਗ, ਲਾਲਚੀ—ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨਸਪਤੀ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਚੇਤਨਾ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਲਟਕਦੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਲੰਗੜੇ, ਬਿਨਾ-ਸ਼ਕਤੀ, ਬੇਅਸਰ ਹੋਣ; ਹੇ ਉਪਚਾਰ, ਜੋ ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਪਾ। ਉਠਣ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲੀ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਤਪਸਵੀ, ਉੱਘਾ, ਗੰਦ ਛੂਹਣ ਵਾਲਾ, ਅੰਜੀਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਪੰਛੀ-ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਪੰਛੀ-ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ; ਪਤਿਲਾ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਐੜੀ ਨਾਲ ਵੱਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲੇ ਪਤਿਲੇ ਨੂੰ ਵੱਜਦੀ। ਜੋ ਤੇਰੇ ਭ੍ਰੂਣ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ, ਚਾਹੇ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਜਾਂ ਨਵਾਂ ਬਣ ਰਿਹਾ, ਸਲੇਟੀ, ਤੀਖੀ ਕਮਾਨ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ। ਜੋ ਅਣ-ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ, ਜਨਮ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੇ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਲੈ ਲੈਂਦੇ, ਸਲੇਟੀ ਗੰਧਰਵ—ਹਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਜੋ ਵਿੱਖਰੇ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ; ਜੋ ਲਾਭਦਾਇਕ, ਉਹ ਨਾ ਝੜੇ; ਤੀਖੇ ਜੁੜਵਾਂ-ਵੈਦ ਤੇਰੇ ਭ੍ਰੂਣ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਨ। ਟੁੱਟੇ ਲਿੰਗ, ਕੱਟੇ ਸਿਰ, ਨੰਗੇ—ਹੇ ਸਲੇਟੀ ਕਿਮੀਦਿਨ, ਤੇਰੀ ਸਨਤਾਨ ਅਤੇ ਪਤੀ ਲਈ ਰਖਿਆ ਕਰ। ਦੋ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਪੰਜ ਪੈਰ, ਬਿਨਾ ਉਂਗਲੀਆਂ, ਡੰਡੇ ਤੋਂ ਰੇੰਗਦੇ—ਚੱਕਰ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਰਖਿਆ ਕਰ। ਕੱਚਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਨਵ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਵਾਲੀ, ਭ੍ਰੂਣ ਖਾਣ ਵਾਲੇ—ਅਸੀਂ ਇਥੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ। ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਰੇੰਗਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਅਾਹੀ ਕੁੜੀ ਸਸੁਰਾਲ ਜਾਂਦੀ—ਫੰਨ੍ਹੀ ਅਤੇ ਸਲੇਟੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਭੇਦ ਦੇ। ਹੇ ਸਲੇਟੀ, ਜਨਮ ਲੈ ਰਹੀ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰ; ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਰਦ ਨਾ ਬਣਾਓ; ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਭ੍ਰੂਣ ਨਾ ਕੁਚਲੋ; ਇਹ ਕਿਮੀਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕੋ। ਬਾਂਝਪਨ, ਵਸੰਤ ਦਾ ਅਸ਼ੁਭ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਲਾਨਤ, ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਫੜੇ; ਜਿਵੇਂ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਹਾਰ ਉਤਾਰਦੇ, ਅਜੋਖਾ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਤਨ, ਦੇਵਤਾ, ਜੜੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਪਚਾਰਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ, ਵੈਰੀਆਂ, ਰੋਗਾਂ, ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਤੋਂ ਸਨਤਾਨ, ਧਨ, ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਸਭ ਪਾਸੇ ਚੰਗੀ ਉਮਰ, ਸੁਖ, ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਲਈ।