ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਉਪਕਰਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, “ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਹਥਿਆਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਸਤਰ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਚਲੋ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਜੁਲ ਕੇ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।” ਉਹ ਫਿਰ ਕਹਿੰਦੇ, “ਤੂੰ ਗੁਲੇਲ ਵਰਗਾ ਹਥਿਆਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਉਲਟੀ ਸ਼ਾਪ ਨੂੰ ਵੀ ਟਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈਂ। ਚਲੋ, ਮਿਲਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਵੱਲ ਵਧੀਏ।” ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਆਉਂਦੇ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, “ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਵੈਰਤਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਜਾ। ਚਲੋ, ਭਲਾਈ ਵਧਾਈਏ, ਇਕੱਠੇ ਅੱਗੇ ਵਧੀਏ।” ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ, “ਤੂੰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈਂ। ਚਲੋ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਭਲਾਈ ਵਧਾਈਏ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਖੇਤ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਏ ਮੱਧ-ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਜਲਦੇ ਹਨ, ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਵੀ ਸੜ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਭਗਤ ਭਰਦਵਾਜਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ, “ਹੇ ਯਜਨਾ-ਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ। ਜੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੰਨ-ਨਿਯਤ ਖਰਾਬ ਹੈ, ਉਹ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਵੇ।” ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਉਂਦੇ, “ਹੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਨੀਅਤ ਸਾਡੀ ਨੁਕਸਾਨੀ ਲਈ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਤੂੰ ਵਜਰ ਨਾਲ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗੁ ਕੱਟ ਦੇ।” ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, “ਅੱਸੀ ਤੇ ਤਿੰਨ ਗਾਇਕਾਂ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੂਆਂ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕੋ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਦਿਓ। ਅੰਗਿਰਸ ਪਿਤਰ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਬੁਰੇ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਨ।” ਉਹ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ, “ਜੇ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝੇ ਜਾਂ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਦਾ ਉਪਹਾਸ ਕਰੇ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਅਪਮਾਨ ਆਵੇ। ਅਸਮਾਨ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦੇਵੇ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, “ਸੱਤ ਸਾਹਾਂ ਅਤੇ ਅੱਠ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਅਰਦਾਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਮ ਦਾ ਦੂਤ ਅੱਗੀ ਮੌਤ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਅਸਰਹੀਣ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।” ਉਹ ਅੱਗ ਵਿਚ ਪੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ, “ਜਾਤਵੇਦਸ ਅੱਗੀ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈ। ਸਾਹ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਚਲੀ ਜਾਵੇ।” ਫਿਰ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ, “ਹੇ ਅੱਗੀ, ਤੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਿੱਠਾ ਘੀ ਪੀ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।” ਉਹ ਪ੍ਰਭਾ, ਤੇਜ ਅਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ, “ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਕਪੜਾ ਤੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਲਈ ਪਹਿਨੇ। ਇਹ ਵਸਤ੍ਰ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਨ, ਘਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ। ਸੌ ਸਾਵਣ ਜੀਉ, ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, “ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਮਜਬੂਤ ਹੋ ਜਾ, ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਪੱਥਰ ਵਰਗਾ ਕਠੋਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇਣ।” ਪਹਿਲਾ ਕਪੜਾ ਉਤਾਰ ਕੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ, “ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਤੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਭਰਾ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਨਮ ਲੈਣ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਵਧਦੇ ਰਹਿਣ।” ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ, “ਅਸੀਂ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਨਿਰਮੂਲ, ਲਾਲਚੀ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਬੱਕਰੀਆਂ, ਬਲਦਾਂ, ਜੁੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਘਰ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਅਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿਣ, ਜਾਦੂਗਰ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਉਣ। ਇੰਦਰ ਘਰ ਦੀ ਨੀਵ ਤੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਪਹਰਾ ਦੇਵੇ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, “ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਾਤ ਜਾਂ ਕਿਰਤੀ ਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਦੈਸਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਏ ਹੋ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਨਾਸ ਹੋਣ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲੈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਨਾਸ ਹੋਣ।” ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਹ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ, “ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਰਾਜਾ, ਸਚ ਤੇ ਝੂਠ, ਭੂਤ ਤੇ ਭਵਿੱਖ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨ ਡਰ ਹੈ ਨ ਨੁਕਸਾਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਸਾਹ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਡਰ ਨਾ ਹੋਵੇ।” ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ, “ਸਾਹ ਆਉਣ ਤੇ ਜਾਣ, ਮੌਤ ਵਿਚ ਨਾ ਪੈਣ। ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸੁਣੋ, ਮੈਨੂੰ ਡਿੱਗਣ ਨਾ ਦਿਓ। ਹੇ ਸੂਰਜ, ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਨਰ ਅੱਗੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਥਾਮਣ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਸਹਾਰਾ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।” ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਤਾਕਤ, ਜੀਵਨ, ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਵੇਖਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ, “ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ। ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਤੂੰ ਜੀਵਨ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ। ਤੂੰ ਸੁਣਨ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਦੇ। ਤੂੰ ਵੇਖਣ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਦੇ। ਸਭ ਕੁਝ ‘ਸਵਾਹਾ’।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤਾਕਤਾਂ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਤਾਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ, ਪਰਿਵਾਰ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਤੇ ਆਤਮਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਰਹੇ।