ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਚੰਡ ਅਗਨੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀ ਤੀਖੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਚੰਗੇ ਪੱਖ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੰਤ੍ਰਿਕਾਂ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਮੰਤ੍ਰ-ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਗਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਅੰਗ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ। ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਝੂਠ ਨਾਲ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਅਗਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਹੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਅੱਗੇ ਬਾਂਧ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਜੋ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਜਾਂ ਖ਼ਰਾਬ ਬਚਨ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਮਨ ਦੇ ਤੀਰ ਉਠਦੇ ਹਨ, ਅਗਨੀ ਉਹਨਾਂ ਤੰਤ੍ਰਿਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੰਤ੍ਰਿਕਾਂ ਨੂੰ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ, ਮਲਿਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਲਾਲਚੀ, ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਦਿਨ, ਦੇਵਤੇ ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਭੇਜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੰਦ ਬਚਨ ਤੇ ਤੀਰ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਧਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਹਰ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਏ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ, ਘੋੜੇ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਗਨੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਗਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਹਿਰ ਲੈ ਜਾਣ, ਮੰਦੇ ਲੋਕ ਅਦਿਤੀ ਲਈ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇਣ। ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਵਧੇ। ਸਾਲਾਨਾ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ—ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਮਨੁੱਖ-ਰੂਪੀ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਇਸਨੂੰ ਨਾ ਭੋਗੇ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਲਾਲਚੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਵਾਪਸੀ ਜਵਾਲਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਧੋ। ਅਗਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਕਦੇ ਵੀ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕੇ। ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਅਸਤਰ ਕਦੇ ਵਿਫਲ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਗਨੀ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਉੱਠਦਾ ਹੈਂ, ਪਿੱਛੇ ਤੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਅਜਰ, ਤੀਖੀ ਜਵਾਲਾ ਮੰਦੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ। ਅਗਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਪਿੱਛੇ, ਅੱਗੇ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ, ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ। ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਦੋਸਤ ਲਈ, ਅਜਰ ਜਿਵੇਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਲਈ, ਤੂੰ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਅਮਰ ਹੈਂ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਖੁਰ-ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕੇਂ। ਅਥਰਵਣ ਦੀ ਜੋਤ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਝੂਠੇ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨ ਨੂੰ ਡਾਹ ਦਿਓ। ਅਗਨੀ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਰਾਖੀ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਆਪਣੀ ਅਟੱਲ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਜ਼ਹਿਰ ਬਣ, ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤੀਖੀ ਜਵਾਲਾ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇ। ਅਗਨੀ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਉਜਾਲੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਡਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੇ ਉਹ ਸਿੰਗ, ਅਜਰ ਅਤੇ ਤੀਖੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀ, ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਵੱਧੋ। ਆਪਣੀ ਵਾਪਸੀ ਜਵਾਲਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਾਹ ਦਿਓ। ਅਗਨੀ, ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਜਵਾਲਾ ਨਾਲ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਸਾੜੋ, ਦੂਰ ਭਜਾਓ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾਓ, ਜੋ ਹਨੇਰਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਝੂਠੇ ਨੂੰ ਸੁਣੋ, ਡਾਹ ਦਿਓ, ਮਾਰੋ, ਦੂਰ ਭਜਾਓ, ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਮਾਓ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮ, ਜੋ ਮੰਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਭਿਆਨਕ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਾੜੋ। ਨਫ਼ਰਤ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਨਿਗਾਹ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਅਤੇ ਅਸਹਾਇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲਈ ਭੜਕਾਓ। ਮੰਦ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੋ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਮੁੜ ਨਾ ਉੱਠੇ; ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਧੇ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵੱਜਾ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸੰਘਾਰ, ਮੰਦ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਭੇਜੋ। ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਚਾਨਣ ਭਰਿਆ ਉਜਾਲਾ ਕੱਢੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਫੂਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ। ਅਸਮਾਨੀ ਵੱਜਾ, ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਗਰਮ ਕੀਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਭੇਜੋ। ਤੀਖੇ, ਅਜਰ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਧੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਪਚਾਪ ਸੰਘਾਰ ਵੱਲ ਭੇਜੋ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮ, ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ। ਮੈਂ ਜੋ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਜਿੱਤੋ। ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਝੂਠੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤੇ ਤੋੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮ, ਮੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਰਸਤਾ ਨਾ ਮਿਲੇ; ਵੈਰੀ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਨਾ ਘੇਰੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਹੈ, ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਖੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਕਦੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਨਾ ਬਣੇ। ਜੋ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦੇ ਹਨ, ਸੋਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਜਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਵੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਡੀ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਲਲਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਵਾਂ ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦੀ, ਵੈਰੀ, ਚੋਰ ਜਾਂ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਭੁੱਲਾ-ਭਟਕਾ ਫਿਰੇ, ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਘਟੇ। ਉਹ ਸਰੀਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮੁਰਝਾ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸਹੀ ਸਮਝ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਲੱਭਦਾ ਹੈ; ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਅਤੇ ਝੂਠ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਧਰਮਿਕ ਹੈ, ਸੋਮ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਝੂਠ ਨੂੰ ਉਹ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋਮ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਧਰਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ; ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਤੇ ਝੂਠੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ—ਦੋਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਮੈਂ ਝੂਠਾ ਦੇਵਤਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਰੋਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਜੋ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਣ। ਅੱਜ ਜੇ ਮੈਂ ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵਾਂ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਝੂਠਾ ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਸ ਨਾਇਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ "ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਾਂ", ਇੰਦਰ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇ। ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੇਵਲੇ ਵਾਂਗ ਰੇਂਗਦੀ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਰੂਪ ਲੁਕਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਬੋਤਲ-ਰਹਿਤ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਵੇ; ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਵੱਜੇ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸ ਪਿਸ ਜਾਵੇ। ਮਾਰੁਤੋ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰੋ, ਫੜੋ ਅਤੇ ਪਿਸ ਦਿਓ; ਜੋ ਪੰਛੀਆਂ ਬਣ ਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਵੈਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ 'ਤੇ ਆ ਬੈਠਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸੋਮ-ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਦਾਤਾਰ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪੱਥਰ ਲੁੜਕਾਓ, ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਹੇਠਾਂ, ਉੱਤੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਵੱਧੋ। ਇਹ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਉੱਡਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਿਰਦੋਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹੁਣ, ਸ਼ਕ੍ਰ, ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਅਸਤਰ ਛੱਡੋ, ਤੰਤ੍ਰਿਕਾਂ ਉੱਤੇ ਵਜਰ ਪਾ ਦਿਓ। ਇੰਦਰ ਤੰਤ੍ਰਿਕਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਬਣ ਗਿਆ, ਹਵਨ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਿਕਾਲਕ; ਸ਼ਕ੍ਰ, ਜਿਵੇਂ ਕੱਟੀ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਉੱਤੇ ਆਉਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਟੁੱਟੇ ਬਰਤਨ ਵਾਂਗ ਤੋੜ ਦੇਵੇ। ਉੱਲੂ-ਰਾਕਸ਼ਸ, ਚੀਕਣ-ਉੱਲੂ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਕੋਇਲ-ਰਾਕਸ਼ਸ, ਗਿੱਧ-ਰਾਕਸ਼ਸ, ਅਤੇ ਬਾਜ-ਰਾਕਸ਼ਸ—ਇੰਦਰ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਪਿਸ ਦਿਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨੀ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਹੇਠ, ਯਜਨਾ, ਸੱਚ, ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਤੰਤ੍ਰਿਕ, ਅਤੇ ਮੰਦ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ।