ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਦੇ ਸੌ ਰੂਪ ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਾਲੇ ਤੱਤ ਆਗੇ ਆ ਰਹੇ ਸਨ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਤੋਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ, ਮੁਕਤੀ ਦਿਵਾਉਣ। ਉਹ ਅੱਗ, ਜੋ ਅਗਨਿ ਦਾ ਹੀ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਬੜੀ ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੀ ਨਾਸਕ ਹੈ। ਇਹ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪੂਤੁ-ਦ੍ਰੁ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਰੋਗ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹੈ। ਇਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਦਾ ਸਿਮਰਿਆ। ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਮਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਚੰਡ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜਿਸ ਦੀ ਅੱਗ ਨਿਸ਼ਕ ਦੰਦ ਹੈ, ਉਹ ਤੰਤ੍ਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਦੀ ਹੈ; ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਹ ਬੁਰੀ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਅਗਨਿ ਆਪਣੇ ਦੋਵੇਂ ਨੁਕੀਲੇ ਅਤੇ ਤੀਖੇ ਜਬੜੇ ਉਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਜਦੀ ਹੋਈ ਤੰਤ੍ਰਿਕਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਜ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਦੀ ਚਮੜੀ ਚੀਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਲਪਟ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਵੱਖਰੇ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਤਵੇਦਸ ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਨੂੰ ਖੜ੍ਹਾ, ਚਲਦਾ ਜਾਂ ਉਡਦਾ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੀ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਦੀ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਹੋਮਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਤਣ ਕੇ, ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਬਾਣ ਅਤੇ ਪਥਰਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਕੇ, ਤੰਤ੍ਰਿਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਚੀਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੋੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਾਤਵੇਦਸ ਆਪਣੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਠ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਜਾਂ ਉੱਠਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਕਰਵਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਅਗਨਿ, ਦੱਸ ਕਿ ਕੌਣ ਤੰਤ੍ਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਫੜ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਾ ਦੇ। ਅਗਨਿ ਆਪਣੀ ਤੀਖੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਜ਼ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੰਤ੍ਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਨੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਣ ਦਿੰਦੀ। ਅਗਨਿ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਅੰਗ ਵੱਖਰੇ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਚੀਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਝੂਠ ਨਾਲ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਆਪਣੀ ਲਪਟ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਅੱਜ ਜੋ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਜੁੜੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੀ ਬਗਾਵਤੀ ਬੋਲ ਬੋਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਮਨ ਦੇ ਤੀਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੰਤ੍ਰਿਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਜਣ। ਅਗਨਿ ਆਪਣੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਤੰਤ੍ਰਿਕਾਂ ਨੂੰ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ, ਲਪਟ ਨਾਲ ਬੁਰੀ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲਾਲਚੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਦੇ ਦਿਨ, ਦੇਵਤੇ ਵਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ, ਸ਼ਾਪ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣ, ਬੋਲ ਤੇ ਤੀਰ ਉਸ ਦੇ ਜਾਨੀ ਅੰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਜਣ, ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਹਰ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਘੋੜੇ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਪੇਟਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੰਤ੍ਰਿਕ—ਅਗਨਿ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਖਰੇ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਗਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ ਲੈ ਜਾਣ, ਵਿਕਾਰੀ ਅਦਿਤੀ ਲਈ ਕੱਟੇ ਜਾਣ, ਦੇਵਤਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਜੜੀਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵਧੇ। ਹਰ ਸਾਲ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਖਾਏ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲਾਲਚੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਾਪਸੀ ਲਪਟ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਜਾਨੀ ਅੰਗ ਉੱਤੇ ਵੱਜ। ਅਗਨਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾਇਆ। ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਵਿਫਲ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਉੱਠਦੀ ਹੈਂ, ਪਿੱਛੇ ਤੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਸਦੀਵੀ ਤੇ ਤੀਖੀ ਲਪਟ ਹਾਨੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੇ, ਅੱਗੇ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਤੇ, ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਦੋਸਤ ਲਈ, ਬੁਢੇ ਲਈ ਅਜਰ, ਤੂੰ ਮੌਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਹੈਂ। ਅਗਨਿ, ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈਂ। ਅਥਰਵਣ ਦੀ ਜੋਤ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਝੂਠੇ ਤੇ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ। ਅਗਨਿ, ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਤੂੰ ਸਤਤ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ ਬਣ, ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲਪਟ ਨਾਲ ਸਾੜ। ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ, ਫੜਨ ਵਾਲੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਅਗਨਿ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕੁਕਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੇਰੇ ਉਹ ਸਿੰਗ, ਜੋ ਅਜਰ ਹਨ, ਤੇ ਤੀਖੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀ, ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰ। ਆਪਣੀ ਵਾਪਸੀ ਲਪਟ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਅਮਰ ਹੈ, ਤੇਜ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਣ, ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਣ, ਉਹ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਝੂਠੇ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਥੱਲੇ ਸੁੱਟੋ, ਮਾਰੋ, ਦੂਰ ਭਜਾਓ ਅਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਮ੍ਹਾ ਦਿਓ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਤੀਖੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜੋ, ਜੋ ਭੇੜੀਏ ਵਾਂਗ ਅੱਗ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਨਫ਼ਰਤ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਾਸ-ਖਾਣੇ, ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਵੈਰੀ ਲਈ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਅਸਹਾਇ ਦੂਤਾਂ ਲਈ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਬੁਰਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੋ, ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜਿਥੇ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਮੁੜ ਨਾ ਉੱਠੇ। ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਪਵੇ। ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵੱਜਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਨਾਸਕਤਾ ਉਤਾਰੋ, ਤੇ ਪਰਬਤਾਂ ਤੋਂ ਸੂਰਜੀ ਚਮਕ ਲੈ ਕੇ, ਉੱਭਰਦੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੋ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਤਪਤ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨੀ ਵੱਜਾ ਉਤਾਰੋ। ਆਪਣੇ ਤੀਖੇ ਤੇ ਅਜਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿਓ, ਉਹ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ। ਜੋ ਭੇਟ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਾਂਗ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਇਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਜਿੱਤੋ। ਵਿਜੈਸ਼ੀਲ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਛਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਅਸੁਰਾਂ, ਤੇ ਤੋੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਦੇ ਵੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਰਾਹ ਨਾ ਲੱਭੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਡੀ ਥਾਂ ਨਾ ਆਵੇ। ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਭੈੜੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਝੂਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ, ਵਗਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ, ਝੂਠਿਆਂ ਵਿਚ ਖੋ ਜਾਵੇ ਤੇ ਬੋਲਣ ਜੋਗਾ ਨਾ ਰਹੇ। ਜੋ ਪੱਕਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਖ਼ਰਾਬ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਪ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰੇ ਜਾਂ ਨਾਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਵੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਡੀ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ, ਘੋੜਿਆਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਜਾਂ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਦੀ, ਲੋਭ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਚੋਰ, ਚੁਰਾਣ ਵਾਲਾ ਭਟਕਦਾ ਫਿਰੇ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਸਰੀਰ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਚਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਸਾਫ਼ ਸਮਝ ਹੈ; ਬੋਲ ਵਿਚ ਸੱਚ ਤੇ ਝੂਠ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਵੀ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸੋਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਝੂਠਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਗਨਿ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੰਤਤ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ।