ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਮੌਤ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ: “ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਇਥੇ ਹੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਅਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।” ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਪੂਰਾ ਭਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਪਸ ਆਉਣ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਦੇ ਵਾਲ ਖੁੱਲੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਦੁਖੀ ਰੋਣ ਵਾਲਾ ਦੂਤ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੇ।” ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ; ਤੂੰ ਨਵੀਂ ਤਾਜਗੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ, ਤੇਰੀ ਅੱਖਾਂ, ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ—ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।” ਉਸ ਵੇਲੇ ਚਾਨਣ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਨੇਰਾ ਤੇਰੇ ਉੱਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੌਤ, ਨਾਸ, ਬਿਮਾਰੀ—ਇਹ ਸਭ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਇਹ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਰਸ ਪੀ ਲੈ; ਚਾਹੇ ਬੁੱਢਾਪਾ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਤਿੱਖਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਡੋਲੇ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਾਹ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾ, ਨਾ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ।” ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਜੀਊਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਚਾਨਣ ਵਲ ਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੌ ਪੱਤਝੜਾਂ ਲਈ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੌਤ ਅਤੇ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਦੇ ਫੰਦੇ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਲੰਮੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।” “ਹਵਾ ਤੋਂ ਤੇਰਾ ਸਾਹ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਮੁੜ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣ, ਜੀਭ ਨਾਲ ਬੋਲ।” “ਤੇਰੇ ਸਾਹ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਭੜਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ। ਹੇ ਮੌਤ, ਸਲਾਮ ਹੈ ਤੇਰੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹ ਨੂੰ ਨੈਵੇਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।” “ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਜਿਊਂਦਾ ਰਹੇ, ਨਾ ਮਰੇ; ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਉਪਚਾਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਹੇ ਮੌਤ, ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ।” “ਮੈਂ ਜੀਊਂਦੇ, ਅਮਰ, ਜੀਊਂਦੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ—ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀਆਂ, ਟਿਕਦੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ—ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।” “ਇਸ ਉੱਤੇ ਬੋਲ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਨਾ ਫੜ; ਇਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੇ। ਹੇ ਭਵ ਅਤੇ ਸ਼ਰਵ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ; ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਦੂਰ ਕਰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਬਖ਼ਸ਼।” “ਹੇ ਮੌਤ, ਇਸ ਉੱਤੇ ਬੋਲ, ਦਇਆ ਕਰ; ਇਹ ਉੱਠ ਜਾਵੇ। ਇਸਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿਣ, ਕੰਨ ਚੰਗੇ ਰਹਿਣ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਸੌ ਸਾਲ ਜਿਊਂਦਾ ਰਹੇ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਜੀਉਣ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣੇ।” “ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਤੈਥੋਂ ਹਟ ਜਾਵੇ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧੂੜ ਤੋਂ ਵੀ ਆਗੇ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਗ ਨਾਲ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤੈਥੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਬੰਧਨ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।” “ਹੇ ਮੌਤ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਰਾਹ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣ ਦੀ ਕਵਚ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।” “ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਾਹ ਲੈਣ ਤੇ ਛੱਡਣ, ਬੁੱਢਾਪਾ, ਮੌਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਯਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੂਤ, ਜੋ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਨੇ ਭੇਜੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।” “ਵੈਰ, ਨਾਸ, ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰੇਤ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ ਜੀਵ—ਇਹ ਸਭ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਬੁਰਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।” “ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਾ ਸਾਹ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ।” “ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਲਿਆਣਮਈ ਹੋਣ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਣ। ਸੂਰਜ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਲਿਆਣਮਈ ਚਮਕੇ; ਹਵਾ ਤੇਰੇ ਮਨ ਲਈ ਚੰਗੀ ਵਗੇ। ਦੈਵੀ, ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤੇਰੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸ਼ੁਭ ਵਗਣ।” “ਉਪਰੀ ਤੋਂ ਹੇਠਲੀ ਧਰਤੀ ਤੱਕ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀਆਂ ਹੋਣ। ਉੱਥੇ, ਦੋ ਆਦਿਤਯ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਦੋਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ।” “ਤੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਕਪੜਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਲੰਗੋਟ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਇਹ ਦਾ ਛੂਹਾ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।” “ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਤਿੱਖੀ ਵਾਟੀ ਨਾਲ ਵਾਲ ਤੇ ਦਾਢੀ ਵੱਢਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣਾ ਹੋਵੇ; ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾ ਲੈ ਲੈ।” “ਧਾਨ ਤੇ ਜੌ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।” “ਤੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਖਾਂਦਾ, ਪੀਂਦਾ ਹੈਂ—ਅਨਾਜ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਜੋ ਕੁਝ ਖਾਧਾ ਜਾਂ ਨਾ ਖਾਧਾ—ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।” “ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਦੋਵੇਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ, ਤੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਭੁੱਖ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।” “ਸੌ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ, ਦੋ ਯੁਗ, ਤਿੰਨ, ਚਾਰ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਉਮਰਾਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਣ।” “ਹੇਮੰਤ, ਸ਼ੀਤ, ਵਸੰਤ, ਗਰਮੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੁੱਤਾਂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੂਟੀਆਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।” “ਮੌਤ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਸ ਮੌਤ, ਜੋ ਰੱਖਿਆਲਾ ਹੈ, ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਤੋਂ ਡਰ ਨਾ ਕਰ।” “ਤੂੰ ਅਣਹਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਨਹੀਂ ਮਰੇਂਗਾ, ਨਹੀਂ ਮਰੇਂਗਾ; ਡਰ ਨਾ ਕਰ। ਉੱਥੇ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਘੋਰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” “ਉੱਥੇ ਸਭ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ—ਚਿੱਟੇ, ਘੋੜੇ, ਮਨੁੱਖ, ਪਸ਼ੂ—ਜਿਥੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਜੀਵਨ-ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਬੰਧਨ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” “ਸਮਾਨ ਉਮਰ ਵਾਲਿਆਂ, ਜਾਦੂਗਰੀ ਤੋਂ, ਸਾਕਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਤੂੰ ਅਮਰ, ਅਜਰ, ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਣ।” “ਮੌਤ ਦੇ ਉਹ ਸੌ ਰੂਪ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਲੰਘ ਜਾਣ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਵੀ।” “ਤੂੰ ਅਗਨੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੈਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੈਤਿਆ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਤੂੰ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਪੂਤੁ-ਦ੍ਰੁ ਹੈ, ਜੋ ਉਪਚਾਰ ਹੈ।” “ਮੈਂ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੈਤਿਆ-ਨਾਸਕ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਮਿੱਤਰ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ; ਹਵਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਅਗਨੀ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ।” “ਜਾਤਵੇਦਸ, ਪ੍ਰਜਲਿਤ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਿਨਾ ਦੰਦ ਵਾਲੀ ਜਵਾਲਾ ਨਾਲ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ; ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਬੁਰੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਫੜ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਮੀਂਹ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ।” “ਦੋਵੇਂ ਜਬੜੇ, ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਨੁਕੀਲੇ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ; ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ, ਅਗਨੀ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।” “ਅਗਨੀ, ਜਾਦੂਗਰ ਦੀ ਖਾਲ ਤੋੜ; ਆਪਣੀ ਤਿੱਖੀ ਜਵਾਲਾ ਨਾਲ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ; ਜਾਤਵੇਦਸ, ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਵੱਖਰੇ ਕਰ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਖੰਡ-ਖੰਡ ਕਰ।” “ਜਿਥੇ ਵੀ ਤੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜਾਦੂਗਰ ਖੜਾ ਜਾਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਰਿਹਾ, ਉੱਥੇ, ਹੇ ਤਿੱਖੇ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ।” “ਅਗਨੀ, ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਮੋੜ, ਬਾਣ ਵਾਂਗ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਢ; ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੋੜ।” “ਉੱਠੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਆਪਣੀਆਂ ਜਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਦੂਰ ਭਜਾ; ਅਗਨੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਣ ਦੇ।” “ਇੱਥੇ, ਦੱਸ ਕਿ ਕੌਣ ਯਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨੀ, ਕਿਹੜਾ ਜਾਦੂਗਰ ਐਸਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਜਵਾਲਾ ਨਾਲ ਫੜ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਵਿਆਂ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦੇ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਅਗਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਫਿਰ ਜੀਊਂਦਾ, ਤੰਦਰੁਸਤ, ਰੋਗ-ਮੁਕਤ ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੌਤ, ਅਪਸ਼ਕੁਨ, ਜਾਦੂਗਰੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ ਤੱਤ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।