ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮੌਤ ਦੇ ਸਾਏ ਹੇਠ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਜੋ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲ ਲਾਲਚ ਨਾ ਕਰ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੱਲ ਚੱਲ, ਆ, ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਦੇ ਹਾਂ।” ਉਹ ਦੋ ਕੁੱਤੇ—ਇੱਕ ਕਾਲਾ, ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ—ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਹਨ, ਜੋ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਇਹ ਪਾਸੇ ਆ, ਵਿਖਰ ਨਾ, ਮਨ ਵਟਾ ਕੇ ਖੜਾ ਨਾ ਹੋ।” ਫਿਰ ਉਹ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, “ਉਸ ਰਾਹੇ ਨਾ ਜਾ, ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਰਾਹੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਲੱਗ। ਉੱਥੇ ਡਰ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਤੇਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੈ।” ਉਹ ਅੱਗਣਾਂ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਜਗਾਈ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਅਤੇ ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਸਮੇਤ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰੇ। ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਤੇਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲੇ। ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਅਤੇ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਦੇਵੀ ਅਸਤਰਾਂ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਜਾਗਣ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਸੁੱਤਾ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਖਲਲ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਜਾਗਣ ਵਾਲਾ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਤੇਰੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮਾਰਾ ਨਿਵੇਦਨ ਹੈ। ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ, ਧਾਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ; ਤੇਰੀ ਸਾਸ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾ ਛੱਡਣ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਾਣ-ਵਾਯੁ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਜੰਭਾ ਨਾਮਕ ਦੈਤ, ਕੁਚਲਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਂ ਹਨੇਰਾ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ; ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਯਜੁਸ਼ਮਾਨ ਕੁਸ਼ ਵੱਲ ਨਾ ਭਟਕੇ। ਆਦਿਤਿਆ ਅਤੇ ਵਸੁ ਤੈਨੂੰ ਉਠਾ ਲੈਣ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਿਆਈ ਦੇਣ। ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰੱਖਣ; ਬੂਟੇ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਰਾਣੀ ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖਣ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਵੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ; ਉਹ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਾਣ ਵਾਯੁ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮਿਲੇ। ਜਟਾਧਾਰੀ ਜਾਂ ਦੁਖਦਾਈ ਦੂਤ ਤੈਨੂੰ ਕਬੂਲ ਨਾ ਕਰਨ। “ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ, ਤੈਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ; ਤੂੰ ਨਵੀਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ, ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਜੀਵਨ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ।” ਹੁਣ ਰੋਸ਼ਨੀ ਚੜ੍ਹ ਗਈ, ਹਨੇਰਾ ਤੈਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮੌਤ, ਨਾਸ ਅਤੇ ਰੋਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। “ਇਹ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਰਸ ਪੀ ਲੈ; ਜੇਕਰ ਬੁੱਢਾਪਾ ਤੈਨੂੰ ਕਟਕਟਾਵੇ ਵੀ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਕੱਟ ਨਾ ਸਕੇ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਾਸ ਤੇ ਤੇਰਾ ਜੀਵਨ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾ, ਗਾਇਬ ਨਾ ਹੋ।” “ਜੀਵਿਆਂ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਲ ਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਸੋ ਸਾਲਾਂ ਲਈ। ਮੌਤ ਤੇ ਵਿਪਤਾ ਦੇ ਫੰਦੇ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਹਵਾ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਾਸ ਵਾਪਸ ਲਿਆ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ; ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਨਾਲ ਜਾਣ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਬੋਲ।” “ਤੇਰੀ ਸਾਸ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਜਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ। ਮੌਤ, ਤੇਰੇ ਵਿਸ਼ਨ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਾਸ ਨੂੰ ਹੋਮ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਬੰਦਾ ਜੀਵੇ, ਨਾ ਮਰੇ; ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸਾਸ ਦੇ ਕੇ ਵਾਪਸ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਉਪਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਹੇ ਮੌਤ, ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ।” “ਮੈਂ ਜੀਵਿਆਂ, ਅਮਰਾਂ, ਜੀਵਤ ਬੂਟਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ—ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਸਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਹਨ—ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਬੋਲ, ਇਸਨੂੰ ਨਾ ਫੜ; ਛੱਡ ਦੇ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੇ। ਭਵ ਤੇ ਸ਼ਰਵ, ਦਇਆ ਕਰ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ; ਵਿਪਤਾ ਦੂਰ ਕਰ, ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਦੇ।” “ਹੇ ਮੌਤ, ਇਸ ਉੱਤੇ ਬੋਲ, ਦਇਆ ਕਰ; ਇਹ ਉੱਠ ਜਾਵੇ। ਹਰ ਅੰਗ ਸਹੀ, ਚੰਗੀ ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੌ ਸਾਲ ਜੀਵੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਸਤਰ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਜਾਣ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧੂੜ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਪਾਰ। ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਲਈ; ਤੇਰੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਬੰਧਨ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।” “ਉਹ ਰਾਹ, ਹੇ ਮੌਤ, ਜੋ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਅਟਕਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਕਵਚ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਾਸ, ਨਿਕਾਸ, ਬੁੱਢਾਪਾ, ਮੌਤ, ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ, ਤੇ ਸੁਖ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਰੇ ਯਮ ਕੇ ਦੂਤ, ਜੋ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਨੇ ਭੇਜੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।” “ਵੈਰ, ਨਾਸ, ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਟ ਜੀਵ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਬੁਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਅੱਗ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਉਥੋਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਾਸ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਰਦੇ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇ।” “ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਣ। ਸੂਰਜ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੰਗਾ ਚਮਕੇ; ਹਵਾ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਲਈ ਚੰਗੀ ਵਹੇ। ਦੁਵਧਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਤੇਰੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਮੰਗਲਮਈ ਵਹਣ।” “ਉਪਰੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਹੇਠਲੀ ਧਰਤੀ ਤੱਕ, ਸਾਰੇ ਔਸ਼ਧੀ ਬੂਟੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ। ਉੱਥੇ, ਦੋ ਆਦਿਤਿਆ—ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ—ਦੋਵੇਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਜੋ ਵੀ ਕਪੜਾ ਤੂੰ ਪਾਂਹਦਾ, ਜੋ ਵੀ ਲੰਗੋਟ ਤੂੰ ਲਾਉਂਦਾ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਸ ਦਾ ਛੂਹਾ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ।” “ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਤੇਜ਼ ਉਸਤਰੇ ਨਾਲ ਵਾਲ ਤੇ ਦਾੜ੍ਹੀ ਵੱਟਦਾ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਸੁੰਦਰ ਹੋਵੇ; ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾ ਲੈ ਜਾਈ। ਚਾਵਲ ਤੇ ਜੌ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ। ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।” “ਤੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਖਾਂਦਾ, ਪੀਂਦਾ—ਅਨਾਜ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਜੋ ਵੀ ਖਾਧਾ ਜਾਂ ਨਾ ਖਾਧਾ—ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਦੋਵੇਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਤੇ ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।” “ਸੌ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ, ਦੋ ਯੁੱਗ, ਤਿੰਨ, ਚਾਰ—ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਅੱਗ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਪਤਝੜ, ਸਰਦੀ, ਬਸੰਤ, ਗਰਮੀ—ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਲ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੂਟੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।” “ਮੌਤ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਉਸ ਮੌਤ, ਗੱਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ; ਉਸ ਤੋਂ ਨਾ ਡਰ। ਤੂੰ ਅਘਾਤ ਰਹਿਤ ਰਹੇਂ, ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਮਰੇਂਗਾ; ਡਰ ਨਾ ਕਰ। ਉੱਥੇ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ, ਨਾ ਘੋਰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” “ਸਭ ਉੱਥੇ ਹੀ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ—ਚਿੱਟੇ, ਘੋੜਾ, ਮਨੁੱਖ, ਜਾਨਵਰ—ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਲਈ ਬੰਧਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮਕਾਲੀ, ਜਾਦੂਗਰੀ, ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲੇ। ਤੂੰ ਅਮਰ ਰਹੇਂ, ਮਰਣ ਰਹਿਤ, ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੇ; ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣ-ਵਾਯੁ ਸਰੀਰ ਨਾ ਛੱਡਣ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜੀਵਨ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ ਅੰਗ, ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ, ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਦੁਬਾਰਾ ਸਥਿਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋਇਆ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਚੜ੍ਹੀ, ਅਤੇ ਮੌਤ, ਵਿਪਤਾ ਤੇ ਰੋਗ—all were cast away. ਜੀਵਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬੂਟਿਆਂ, ਧਰਤੀ-ਅਕਾਸ਼, ਰਾਤ-ਦਿਨ, ਰੁੱਤਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਲੰਬਾ, ਸੁਖੀ ਤੇ ਨਿਰਭੈ ਜੀਵਨ ਜੀਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।