ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਆਈਆਂ ਬਲਾਵਾਂ, ਸ਼ਾਪਾਂ ਅਤੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਦੈਵੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ, ਯਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦੈਵੀ ਅਪਰਾਧ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਤਰਸ ਨਾਲ ਅਰਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਹੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਇਸ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਵੀ ਬੰਨ੍ਹ ਦੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਜ਼ਹਿਰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਵੱਛੇ ਤੋਂ ਰੱਸੀ ਖੁਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਐਸੇ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਰਿਹਾਈ ਦੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ, ਦਿਲ ਤੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਚਮਕ ਤੱਕ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋਣ, ਮੰਦੇ ਬੋਲ ਦੂਰ ਹੋਣ, ਅੱਗ ਮੰਦ ਬਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਸੋਮ ਮੰਦੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰੇ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੰਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ, ਮਿਟ ਜਾਵੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਇਸਨੂੰ ਜੋੜ ਦੇਵੇ। ਜਿਹੜਾ ਦੁੱਖ, ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਮਨੋਰਥ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਮੰਦੀ ਕਿਸਮਤ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆ ਪਈ ਸੀ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਾਤਾ, ਸੋਨੇ-ਹੱਥ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ ਉਸ ਮੰਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸੌ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ, ਨਾਸ ਕਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੂਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਗਾਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਮੰਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਕਿਸਮਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਰੂਰਾ, ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਠੰਢੇ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਦਿਨ, ਜਾਂ ਦੋਵੇਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਮੰਡਕ (ਮੈਂਡਕ) ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਵ੍ਰਤ-ਰਹਿਤ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, "ਆਓ, ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ, ਮੋਰ ਪੰਖ ਲਾਏ ਹੋਏ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਓ। ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਕ ਨਾ ਸਕੇ, ਕੋਈ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨ ਰੋਕੇ। ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਸਿੱਧੇ ਆਓ, ਇੱਥੇ ਆਓ।" ਉਹ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੇਨੂੰ ਕਵਚ ਪਹਿਨਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਸੋਮ, ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰੇ। ਵਰੁਣ ਤੈਨੂੰ ਚੌੜਾ-ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ ਕਰੇ। ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤੂ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ, ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਉੱਚਾਸ ਇਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ। ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਇਥੇ ਹੀ ਜੀਵਤ ਰਹੇ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ। ਭਾਗਾ, ਸੋਮ ਤੇ ਮਰੁਤ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਉਸਨੂੰ ਉੱਠਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਉਣ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਇਹ ਰਹੀ ਤੇਰੀ ਸਾਹ, ਤੇਰਾ ਜੀਵਨ, ਤੇਰਾ ਮਨ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਜਾਲ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਉੱਠ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ, ਮੌਤ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨ ਜਾ। ਵੱਡੇ ਘਰ (ਪਿਤਰ-ਲੋਕ) ਵੱਲ ਨਾ ਜਾ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋ।" "ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਵਾ ਵਗੇ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ; ਅਮਰ ਜਲ ਵਰ੍ਹਣ; ਸੂਰਜ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਚੰਗਾ ਚਾਨਣ ਦੇਵੇ; ਮੌਤ ਤੈਨੂੰ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਵੇ—ਤੂੰ ਦੂਰੇ ਨਾ ਜਾ।" "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਵਾਪਸੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਨਾਊ ਬਣਾਈ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਦੱਖਲ ਦਿੱਤਾ। ਆ, ਇਸ ਅਮਰ, ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਤੇ ਸਾਫ਼ ਬੋਲ।" "ਤੇਰਾ ਮਨ ਉੱਥੇ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਨਾ ਗੁੰਮ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਜੀਵਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋ, ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਨਾ ਜਾ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇੱਥੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।" "ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਜੋ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੱਲ ਆ—ਆ, ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਦੇ ਹਾਂ।" "ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਦੂਤ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਚਿੱਟੇ, ਜੋ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆ, ਇੱਥੇ ਆ; ਨਾ ਵਿਖੇੜ, ਨਾ ਉਲਟੇ ਮਨ ਨਾਲ ਵੱਖ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ।" "ਉਹ ਰਸਤਾ ਨਾ ਚੁਣ, ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ—ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਮਨੁੱਖ, ਉਹ ਰਸਤਾ ਨਾ ਲੈ; ਉੱਥੇ ਡਰ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੈ।" "ਜੋ ਅੱਗ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਜਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਏ; ਦੇਵੀ ਤਾਕਤ ਤੈਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰੇ।" "ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਏ; ਤੈਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲੇ। ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਅਤੇ ਮੱਧ-ਆਕਾਸ਼ ਦੇਵੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਉਣ।" "ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਤੇ ਸੁਚੇਤਨਾ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਸੁਪਨ-ਰਹਿਤ ਨੀਂਦ ਤੇ ਸੁਖਦਾਈ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਰੱਖਵਾਲੀ ਅਤੇ ਚੌਕਸੀ ਵਾਲਾ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।" "ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੈਨੂੰ ਬਚਾਉਣ, ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ।" "ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ, ਧਾਤਾ ਤੇ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਸਵਿਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ; ਤੇਰੀ ਸਾਹ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾ ਛਡੇ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਜੀਵਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।" "ਨ ਜੰਭ ਦੈਤ, ਨ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ, ਨ ਹਨੇਰਾ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਵੇ; ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਯਜਨ-ਕੁਸ਼ ਤੇ ਨਾ ਭਟਕੇ। ਆਦਿਤਯ ਤੇ ਵਸੁ ਤੇਰਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਨ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਣ।" "ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ; ਬੂਟੇ ਤੇ ਸੋਮ ਰਾਣੀ ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ, ਮੌਤ ਤੋਂ ਦੂਰ।" "ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹੇ; ਉਹ ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।" "ਤੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਭਰ ਜਾ, ਪ੍ਰਾਣ ਵਾਤਾਂ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਗਣ। ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਜੱਟ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਰੋਣ ਵਾਲਾ ਮੰਦਾ ਦੂਤ ਤੈਨੂੰ ਨ ਫੜੇ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ, ਤੈਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ; ਤੂੰ ਨਵਾਂ ਹੋ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ, ਤੇਰਾ ਜੀਵਨ—ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ।" "ਰੌਸ਼ਨੀ ਚੜ੍ਹ ਆਈ ਹੈ, ਹਨੇਰਾ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮੌਤ, ਨਾਸ ਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।" "ਇਹ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਪਾਨ ਪਕੜ; ਬੁੱਢਾਪਾ, ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਕਟੂ ਹੋਵੇ, ਤੈਨੂੰ ਨ ਕੱਟ ਸਕੇ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਾਹ ਤੇ ਤੇਰਾ ਜੀਵਨ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾ, ਗੁੰਮ ਨਾ ਹੋ।" "ਜੀਵਤਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਕੋਲ ਆ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਲਈ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੌਤ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਫੰਦੇ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਹਵਾ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਸਾਹ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਕੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ। ਤੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕਾਇਆ; ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਬੋਲ।" "ਤੇਰੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਹੈ। ਮੌਤ, ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਲਈ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੇਰੀ ਸਾਹ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ।" "ਇਹ ਜੀਵੇ, ਮਰੇ ਨਾ; ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸਾਹ ਨਾਲ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਲਈ ਉਪਚਾਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ—ਮੌਤ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰ।" "ਮੈਂ ਜੀਵਤਾਂ, ਅਮਰ, ਜੀਵਤ ਬੂਟਿਆਂ ਨੂੰ—ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਮਹਾਨ ਹਨ—ਇਥੇ, ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਅਰਦਾਸਾਂ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਅਤੇ ਦੈਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਰਾਹੀਂ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਰੋਗ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਜੀਵਨ ਵੱਲ ਵਧ ਸਕੇ।