ਅਗਨਿ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਥੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਵੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਠਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਹਵਨ ਹੋਮ ਨੂੰ ਖਾਂ ਪੀ ਲੈਂ, ਤਦ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵਰਸਣ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਸਨ ਸੁਖਦਾਇਕ ਬਣਾਏ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਇਸ ਹੋਮ ਦੀ ਗਰਮੀ ਵਾਲੀ ਅਕਾਸ਼ੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੋ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਆਪਣੇ ਸਰੋਤ ਵੱਲ ਪਰਤੋ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਹੇ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਯਜਨ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਇਹ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਿਆਵੇ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰ ਕੇ ਹਵਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ—ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜੋ ਰਾਹ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਚਲੋ। ਹੇ ਮਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਡੀ ਇਹ ਯਜਨਾ ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ—ਸ੍ਵਾਹਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਥਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ। ਕੁਸ਼, ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਘੀ—ਇਹ ਸਭ ਇਕਠੇ ਹੋਣ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਮਰੁਤਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਹ ਹਵਨ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਚੌਕ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਕੁਸ਼ ਵਿਛਾ ਦਿਓ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਜੜ੍ਹੀ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਨਾ ਹਟਾਓ; ਹੋਤ੍ਰ ਦਾ ਆਸਨ, ਹਰਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਇਹ ਸਭ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਹਨ। ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਪਾਪੀ ਸੁਪਨੇ, ਅਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ; ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਰੇਖਾ ਖਿੱਚਦਾ ਹਾਂ—ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਮੁੜ ਜਾਣ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਜੋ ਭੋਜਨ ਮੈਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ। ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਉੱਤੇ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ; ਪ੍ਰਭੂ ਮੇਰਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰਨ। ਕੌਣ ਇਹ ਸਾਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਮੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ? ਕੌਣ, ਯਜਨਾ ਜਾਂ ਪੂਰਨਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇਗਾ? ਕੌਣ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਰਨ ਨੇ ਅਥਰਵਣ ਨੂੰ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੂਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਬਛੜੇ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ, ਆਪਣਾ ਸ਼ਰੀਰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ? ਮੈਂ ਮਨੁੱਖੀ ਬੋਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਬੋਲ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਤੇ ਪਰਤੋ। ਹੇ ਅਗਨਿ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਭੁੱਲ-ਚੁੱਕ ਅਸੀਂ ਜਾਨ-ਅੰਜਾਣ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ; ਤਾਕਿ ਅਮਰਤਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ। ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਕਿਰਣਾਂ ਦਿਨ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਸਮੁੰਦਰੀ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨੇ ਤੀਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਖਿਲਾਫ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਜਾਂ ਛੁਪਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਚਾਹੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣਿਆ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਔਲਾਦ ਨਾ ਰਹੇ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ, ਜਾਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ, ਖੜ੍ਹੇ ਜਾਂ ਤੁਰਦੇ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾ ਕੇ ਸਾੜ ਦੇ। ਜੁਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ੀਲੇ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਂ ਘੀ ਨਾਲ ਹਾਰ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੇ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੁਏ ਦੇ ਚੂਰੇ, ਰੇਤ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਘੀ ਨਾਲ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਲਈ; ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਸਾਂਝੀ ਭੋਜਨ ਤੇ ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੀ ਭੇਟ ਤੇ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਜੋੜਣ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ, ਛਲਕੜ ਜੁਆਰੀ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰਣ। ਨਵੀਆਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਵਰਸਾਓ; ਵੈਰੀ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਨਾਲ ਦਰੱਖਤ ਕੱਟਦੇ ਹਨ, ਢਾਹ ਦਿਓ। ਜੋ ਰੋਜ਼ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਧਨ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਜੁਏ ਦੀ ਜਿੱਤ ਤੇ ਹਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ—ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਇਹ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ। 'ਸੰਵਸਵ' ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਹੇ ਤਿੱਖੇ ਜੁਏ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਰਾਜ ਦੇ ਮਾਲਕ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਭੇਟ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ—ਅਸੀਂ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ। ਜਦ ਮੈਂ ਆਸਰਾ ਲੱਭਣ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਪੀਲੇ ਜੁਏ ਦੇ ਪਾਸੇ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਣ। ਅਗਨਿ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵੈਰੀ ਨਾਸਕ ਹੋ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ—ਮਹਾਨ, ਬਲਵਾਨ, ਵੈਰੀ ਨਾਸਕ, ਅਗਨਿ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਚਮਚਾ ਫੜਾਇਆ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ ਆ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪੇਟ, ਸੋਮਾ ਦਾ ਆਸਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈਂ; ਇਥੇ ਸੰਤਾਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਹਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ। ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਉੱਚੇ ਸੰਕਲਪ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਨਿਯਮ ਵਾਲੇ, ਸੱਤ ਦਿਵ੍ਯ ਜਲਾਂ ਵਹੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ, ਵਰਨ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ, ਯਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ, ਹਰ ਦਿਵ੍ਯ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਹੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਹੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਸਕ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕੱਟ ਦੇ; ਜਿਵੇਂ ਪਾਪੀ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ, ਤਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਦੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਸਕ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਸਕ ਹੈਂ; ਜਿਵੇਂ ਰੱਸਾ ਬਲਦ ਤੋਂ ਖੁਲ ਜਾਂਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਖੁਲ ਦੇ। ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਾਸੋਂ, ਦਿਲੋਂ, ਮੂੰਹ ਦੀ ਰੌਣਕ ਤੋਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਾਰੀ ਚਮਕ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋਣ, ਮੰਦੇ ਬੋਲ ਦੂਰ ਜਾਣ; ਅਗਨਿ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇ, ਸੋਮਾ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇ। ਮੰਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਲੋਹੇ ਦੀ ਮੋਹਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਵੀ ਦੁੱਖ, ਗਰੀਬੀ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਮੰਦੀ ਕਿਸਮਤ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਈ, ਜਿਵੇਂ ਬੇਲ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਝੜ ਜਾਂਦੀ, ਹੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਸਵਿਤਾ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ। ਇੱਕ ਸੌ ਰੂਪ ਦੀਆਂ ਮੰਦੀਆਂ ਕਿਸਮਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਜਨਮ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ, ਨਾਸਕ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਾਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਦਿਉ। ਇਹ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਚੰਗੀਆਂ ਤੇ ਮੰਦੀਆਂ ਕਿਸਮਤਾਂ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚੋਂ ਛਾਂਟਦੇ ਹਨ, ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਇੱਥੇ ਖਿੜੇ, ਮੰਦੀਆਂ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਰੂਰਾਂ ਨੂੰ, ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਉਤਸ਼ਾਹਕ, ਬਹਾਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਠੰਢੇ ਨੂੰ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।