ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ, ਅਗਨਿ ਪਹਿਲਾ ਤੇਜਸਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਉषਾ ਦੇ ਆਗੇ ਪ੍ਰਕਟ ਹੋਇਆ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ। ਉਸਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਇਆ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਪਰਸਾਰ ਕੀਤਾ। ਅਗਨਿ, ਤੇਰਾ ਆਸਨ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਘੀ ਹੈ। ਮਨੁ ਨੇ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ। ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਦਿਵ੍ਯ ਕੁੜੀਆਂ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ, ਅਗਨਿ ਲਈ ਘੀ ਲਿਆਉਣ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਲਾਭ ਵਾਸਤੇ ਘੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਮਾਪਿਆ ਹੋਇਆ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਉਥੋਂ, ਇਹ ਪਕੱਕ ਨਿਯਮਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ ਦੇਵੇ। ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਬੰਧਨ, ਵਰੁਣ ਇਥੇ ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹਾਂ, "ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਹੇ ਵਰੁਣ," ਤਦ ਵਰੁਣ ਸਾਨੂੰ ਛੁਡਾਓ। ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਫੰਦਾ ਉਤਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਢਿੱਲਾ ਕਰ, ਤੇ ਵਿਚਲਾ ਖੋਲ। ਫਿਰ, ਆਦਿਤਿਆ, ਤੇਰੇ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਹੋ ਜਾਈਏ। ਵਰੁਣ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਫੰਦੇ—ਉਪਰਲੇ, ਹੇਠਲੇ, ਤੇ ਤੇਰੇ—ਚੁੱਕ ਲੈ। ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੇ ਅਸੁਭ ਭਾਗ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ; ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕੀਏ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅਗਨਿ, ਅਟੱਲ, ਅਮਰ, ਤੇ ਮਹਾਨ—ਇਥੇ ਚਮਕ! ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਰੱਖ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ। ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਤੇ ਅਮਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਖੁਲ੍ਹਾ ਅਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ। ਜਿਵੇਂ ਭਿਆਨਕ ਜਾਨਵਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਉਹ ਦੂਰ ਤੋਂ ਆਵੇ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਤੀਖੀ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਲਗਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ। ਉਹ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋੜਿਆ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸਦਾ ਚੱਕਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦਾ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼—ਅਸੀਂ ਤਾਰਕਸ਼ ਦਾ ਸਦਾ ਭਲਾ ਚਾਹਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਪੁਕਾਰਿਆ, ਮਹਾਂਵੀਰ—ਹਰ ਸੰਕਟ ਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਪੂਕਾਰਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਦਾਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਭਲਾ ਦੇਵੇ। ਜੋ ਅਗਨਿ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਪੌਦਿਆਂ ਤੇ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬਣਾਏ—ਉਸ ਰੁਦ੍ਰ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਹੇ ਵੈਰੀ, ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਹੀ ਰਹਿ; ਜ਼ਹਿਰ, ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਨਾ ਮਿਲ, ਨਾ ਮਿਲਾਪ ਕਰ। ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ, ਉਸਨੂੰ ਸੱਟ। ਅਸੀਂ ਸਵਰਗ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ; ਉਸਦੇ ਸਰ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਮਿਲੇ। ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਅਗਨਿ ਆਵੇ; ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਤੇਜ ਦਿੱਲੋ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਜ, ਸੰਤਾਨ, ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇ। ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮੇਰੀ ਬਿਜਲੀ ਨੂੰ ਜਾਣਣ। ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਰਾ ਅਸੁਭ ਤੇ ਅਪਵਿੱਤ੍ਰਤਾ, ਜੋ ਠੱਗੀ, ਝੂਠ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ ਹੋਏ, ਉਹ ਲੈ ਜਾਵਣ। ਤੂੰ ਇंधਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਜਗਾਣਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਚਮਕ ਹੈਂ। ਉਹ ਚਮਕ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਜੋ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵਚਨ ਵਾਂਗ ਕੱਟ; ਸੇਵਕ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਜੋ ਉਸਨੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਵੰਡਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਅਸੁਭ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੰਕੁਰਾ ਦੀ ਗੂੰਝੀ ਜੜ ਖੁਲ ਜਾਂਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਜੋ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖੋਲੋ, ਤੇ ਜੋ ਉਠਿਆ ਹੋਇਆ ਰੱਖ ਦੋ। ਇੰਦਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸਵੈ-ਪੂਰਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਭਲਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇਵੇ; ਅਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋਈਏ। ਇੰਦਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸਵੈ-ਪੂਰਨ, ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਪਸੰਦ ਤੇ ਸੁਖੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰੀਏ; ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟ ਬਿਨਾਂ ਮਾਰ ਦਈਏ। ਅਸੀਂ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਇੰਦਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕਤਾ ਵਿੱਚ ਜੋੜੇ। ਉਸਦੇ ਦੋ ਸਲੇਟੀ, ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਲਾਲਚੀ, ਅਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਉੱਡੇ; ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਉਜਲੇ, ਉਹ ਦਿਲ ਤੋਂ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਆਪ ਉਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਥੱਕੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਆਰਾਮ ਕਰਦੀਆਂ; ਦੋ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪੁਕਾਰਦੇ, ਦੋ ਭੇੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋਂਕਾਰਦੇ। ਚੀਰਦੇ, ਸੱਟਦੇ, ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਵੀ ਕਰਦੇ; ਪਰ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੁੰਦਾ—ਜੋ ਵੀ ਇਥੇ, ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ, ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈਆਂ; ਪੰਛੀਆਂ ਆਪਣੇ ਘੋਸਲੇ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਈਆਂ। ਪਹਾੜ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ; ਮੈਂ ਭੇੜੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹਾਂ। ਅੱਜ, ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋਤਰ, ਚੁਣਿਆ। ਆ, ਯਜਨ ਤੇ ਸੋਮਾ ਵੱਲ, ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਮਨ, ਗਾਂਵਾਂ, ਉੱਤਮ, ਪੀਲੇ, ਤੇ ਭਲੇ ਨਾਲ ਲੈ ਚਲ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਦਿਵ੍ਯਤਾ, ਤੇ ਉਪਾਸਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਸੰਦ ਨਾਲ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਲਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ; ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਭੇਟ ਖਾ-ਪੀ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਆਸਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਪੀਸਣ ਤੇ ਆਏ ਹੋ; ਆਪਣਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੈ ਕੇ, ਧਰਮਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹੋ। ਯਜਨ ਤੇ ਜਾਓ, ਯਜਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੱਲ ਜਾਓ; ਆਪਣੇ ਸਰੋਤ ਵੱਲ ਜਾਓ—ਸਵਾਹਾ। ਇਹ ਤੇਰਾ ਯਜਨ ਹੈ, ਹੇ ਯਜਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ; ਇਹ ਭਲਾ ਲਿਆਵੇ—ਸਵਾਹਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ਟ ਨਾਲ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ; ਹੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਾਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਹ ਲੱਭ ਕੇ, ਰਾਹ ਤੇ ਚਲੋ। ਹੇ ਮਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ—ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਵਾਹਾ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਵਾਹਾ, ਮਧ੍ਯ-ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਵਾਹਾ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸਵਾਹਾ। ਇਕੱਠਾ ਹੋਵੇ ਪਾਤੀ, ਭੇਟ, ਤੇ ਘੀ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ, ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ; ਭੇਟ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ—ਸਵਾਹਾ। ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਤੇ ਫੈਲਾਓ, ਵਿਛਾਓ; ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਨਾ ਹਟਾਓ, ਨਾ ਜੜ ਵਾਲੇ ਨੂੰ; ਹੋਤਰ ਦਾ ਆਸਨ, ਹਰਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਇਹ ਯਜਨਕਾਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਿੰਗਾਰ ਹਨ। ਮੈਂ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਪਾਪੀ ਸੁਪਨੇ, ਅਸੁਭ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰ ਨਾਲ ਰੋਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੂਰ ਹੋਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ। ਜੋ ਭੋਜਨ ਮੈਂ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਖਾਂਦਾ, ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਗਨਿ, ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ, ਰੁਦ੍ਰ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਸਾਡਾ ਜੀਵਨ, ਭਾਗ, ਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਭਲਾ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਤੇ ਇਕਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੰਦੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।