ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਦੇਵੀਆਂ ਆਪਣੇ ਚੋਟੀਲੇ ਕਦਮਾਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸੱਦਣ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਇਸ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਨ ਤੇ, ਸਾਡੀ ਯਾਜਨਾ ਲਈ ਘੀ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਯਾਜਨਾ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਪਦਾਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੱਧ ਵਹਿਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਰਸਦਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਰਸਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਿਘਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਪਿਘਲਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਪਦਾਰਥ ਗਰਦਨ ਤੋਂ, ਕੁਝ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ, ਕੁਝ ਜੋੜਾਂ ਤੋਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਖੁਜਲੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਪੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਪਪੜੀ ਜਾਂ ਦਾਗ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਚਮੜੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਕੁੰਬ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ, ਸਾਰੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਕੁਝ ਚਮੜੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਉੱਡਦੀ ਹੋਈ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇਲਾਜ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਬਿਮਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੁਥਰਾ, ਦੋਹਾਂ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਚਮੜੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਮੂਲ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਥੋਂ ਤੂੰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਭੀ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ, ਤੂੰ ਸੋਮ ਪੀ, ਹੇ ਵੀਰ, ਧਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਧਿਆਨ ਸਮੇਂ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਜਾ; ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਧਨ ਦੇ। ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਕਲੇਸ਼ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਹੇ ਪ੍ਰਚੰਡਵਾਨੋ, ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਰਹੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਮਰੁਤੋ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਜਾਂ ਸਾਡੀ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਜਿਸ਼ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਹੇ ਵਾਸੂ, ਝੂਠ ਦੇ ਫੰਦੇ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਛੁਡਾਓ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤੀਖੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੋ। ਮਰੁਤੋ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਾਪ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰੋ; ਹੇ ਦੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਈਰਖਾਲੂ, ਪਰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੋ। ਅਗਨੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਡੋਰੀ, ਤੇਰਾ ਜੁਆ, ਤੇਰਾ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ; ਇੱਥੇ, ਹੁਣੇ, ਤੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕਰ। ਹੇ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ; ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ-ਪ੍ਰਸਾਦ ਨਾਲ ਚਮਕ; ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੋਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ। ਜੋ ਭਾਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ, ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਯਾਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ; ਸਾਨੂੰ ਵਧੀਆ ਧਨ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਦੇ। ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਨਵਾਂ ਚੰਦ ਹਾਂ; ਨੇਕ ਆਤਮਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸਾਧਯਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਰਾਤ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਧਨ-ਸੰਪੱਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਰਾਤ, ਹੇ ਸਭ ਵਿਆਪਕ, ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਬਣਾਏ; ਜੋ ਭੀ ਅਸੀਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ; ਅਸੀਂ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ। ਫਿਰ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਿੱਛੋਂ ਭੀ ਭਰੀ, ਅੱਗੋਂ ਭੀ ਭਰੀ, ਵਿਚਕਾਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੋਈ, ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਨੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ। ਉਸ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਆਸਮਾਨ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਹਵਨ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਬਲਵਾਨ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਅਖੁੱਟ, ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਬਣਾਏ; ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਸੀਂ ਰੱਖੀ, ਉਹ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ; ਅਸੀਂ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ। ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਾਜਨਾ ਯੋਗ ਬਣੀ, ਹੋਰਨਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤਮ; ਜੋ ਭੀ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਯਾਜਨਾ ਯੋਗ, ਆਹੁਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨੇਕ ਆਤਮਾ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਬੱਚੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਗੇੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੇਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵਾਂ, ਤੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਦੂਤ, ਤੂੰ ਉਗਣ ਵੇਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਚੱਲਦਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਚਮਕਦੇ ਚੰਦ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇ। ਤੂੰ ਸੋਮ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈਂ, ਯੁੱਧ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ; ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹੈ 'ਕਦੇ ਘਾਟ ਨਹੀਂ'; ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਘਾਟ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ। ਤੂੰ ਨਵਾਂ ਚੰਦ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਦਿੱਖਣਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪੂਰਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਰਬੰਗਪੂਰਨ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਭੀ ਪੂਰਾ ਹੋਵਾਂ, ਗਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਸੰਤਾਨ, ਪਸ਼ੂ, ਘਰ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ। ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਘਰੜਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਘਰੜਦੇ ਹਾਂ—ਤੂੰ, ਆਪਣੇ ਸਾਹ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇ; ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਗਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਸੰਤਾਨ, ਪਸ਼ੂ, ਘਰ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਸੋਮ ਨਾਲ ਵਿਕਸਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਮਰ ਜੀਵ ਪਾਲਦੇ ਹਨ—ਇੰਦਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ। ਹੁਣ, ਇੱਕ ਵਧੀਆ, ਧਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸਤੁਤੀ ਹਵਨ ਕਰੋ; ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਦੌਲਤ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸਾਡੀ ਯਾਜਨਾ ਚਲਾਓ; ਘੀ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਹਿਣ ਦਿਓ। ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਜ, ਚਮਕ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਸਮੇਤ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸੰਤਾਨ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ—ਸ੍ਵਾਹਾ!—ਅਗਨੀ, ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ। ਇੱਥੇ, ਅਗਨੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਧਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ; ਪੁਰਾਣੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲੇ, ਨਾਸਕ, ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਲੈ ਜਾਣ। ਰਾਜ ਸਮੇਤ, ਅਗਨੀ, ਤੇਰਾ ਵਧੀਆ ਨਿਯੰਤਰਨ ਹੋਵੇ; ਤੇਰਾ ਉਪਾਸਕ, ਅਥਾਹ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਧੇ। ਅਗਨੀ ਸਾਰੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ, ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼-ਪ੍ਰਥਵੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਅਗਨੀ ਸਾਰੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕਿਆ; ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ; ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਅਪਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਘੀ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਅਗਨੀ, ਅਕਾਸ਼ਕ ਆਸਨ ਵਿੱਚ; ਮਨੁ ਨੇ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕੀਤਾ। ਦਿਵਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਘੀ ਲਿਆ ਕੇ ਦੇਣ; ਗਾਂ ਤੈਨੂੰ ਘੀ ਦੇਣ, ਹੇ ਅਗਨੀ। ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ, ਤੇਰਾ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਮਾਪਿਆ ਹੋਇਆ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਉਥੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ। ਇੱਕ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਬੰਧਨ ਤੱਕ, ਹੇ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ, ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਖੀਏ, "ਹੇ ਪਾਣੀ, ਹੇ ਵਰੁਣ," ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਛੁਡਾ ਲੈ। ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵਰੁਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਫੰਦਾ ਚੁੱਕ ਲੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਢੀਲਾ ਕਰ, ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲਾ ਵੀ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ। ਫਿਰ, ਹੇ ਆਦਿਤਿਆ, ਤੇਰੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਹੋ ਜਾਈਏ। ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ, ਵਰੁਣ, ਸਾਰੇ ਫੰਦੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ—ਉਪਰਲੇ, ਹੇਠਲੇ, ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ। ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਦੂਰ ਕਰ; ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਨੇਕ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੀਏ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਅਟੱਲ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਅਮਰ, ਮਹਾਨ, ਰਾਜ ਦਾ ਧਾਰਕ ਹੈ—ਇੱਥੇ ਚਮਕ! ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਬਚਾ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਮੌਰ। ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਅਮਿਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਥਾਂ ਬਣਾਈ। ਇੰਦਰ, ਡਰਾਉਣੇ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ, ਦੂਰੋਂ ਆਵੇ; ਤੀਖੀ ਤੀਰ ਨੂੰ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬਲਵਾਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਧਾਰੀ, ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਟੁੱਟ ਪਹੀਆ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼—ਅਸੀਂ ਤਾਰਕਸ਼ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਤਰਾ, ਹਵਨ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਾਤ-ਚੰਦ, ਅਗਨੀ, ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਤਾਰਕਸ਼ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਧਨਵਾਨ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।