ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇ, ਦਾਤਾਂ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਯੋਗ ਸਾਥੀ ਹਨ। ਗਿਆਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸ ਉੱਚੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਖੇਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੋਣ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ, "ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੱਧ-ਅੰਤਰਾਲ ਤੋਂ ਆ, ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ, ਸੱਜੇ-ਖੱਬੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੋਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।" ਫਿਰ, ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੇ ਹਵਨ-ਕਰਮ ਲਈ ਸੁਭ-ਸੰਕਲਪ ਕਰਦੇ ਹਨ: "ਵੇਦ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਕੁਹਾੜੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਵੇਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਕੁਹਾੜੀ ਸਾਨੂੰ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਹਵਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਯਜਨਾ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰੇ।" ਅੱਗੇ, ਉਹ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਗੁਣਗਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸੱਤ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਧਾਰਕ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਹਮੇਸ਼ਾ ਘਿਉ ਨਾਲ ਚਲੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਲਾਭ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮ-ਪਾਤ੍ਰ ਗ੍ਰਿਹ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਘਿਉ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਰਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਮਿਤ੍ਰ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਾਰ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਆਯੁ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੇ ਮਨ-ਪਸੰਦ ਨੌਜਵਾਨ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੇ ਸਤਤ ਜਪ ਨਾਲ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਾਰੁਤ, ਪੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਜੋੜਨ, ਅਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਣ ਦੀ ਦਾਤ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਥਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਹਾਨੀਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਣ। ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਵੈਰੀ ਉਠਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦਬਾ ਦੇ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਇਸ ਯਤਨ ਵਿੱਚ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੌਆਂ ਨਸਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਹਾਂ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਰੋਕ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਨਾ ਫਲ ਫੂਲ ਸਕਣ, ਨਾ ਸੰਤਾਨ ਹੋ ਸਕਣ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਚਿਹਰੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋਣ, ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ, ਅਤੇ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ-ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਨਹੀਂ। ਇੱਕ ਔਸ਼ਧੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚੋਂ ਖੋਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਜ਼ਰ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਦੂਰ ਗਏ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਅਤੇ ਆਏ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਸੁਰੀ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਔਸ਼ਧੀ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਔਸ਼ਧੀ ਸੋਮਾ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਇਹ ਔਸ਼ਧੀ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸਮਾਨੀ ਗਰੁੜ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਜਲਾਂ ਦਾ ਭਾਰੀ ਅੰਕੁਰ, ਬੂਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧਣ ਵਾਲਾ, ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ। ਜਿਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ, ਜਲ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਸਰਸਵੰਤ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਪਾਸਕ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਧਨ, ਸਮਪੰਨਤਾ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ ਬਾਜ਼, ਜੋ ਰਹਿਣ ਦੀ ਥਾਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਰੇਤਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇਠਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਜ਼, ਜਿਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੁੰਦਰ ਪਰ ਹਨ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਖੋਇਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ। ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਫੈਲ ਰਹੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਸਾਰੀ ਚੰਗੀ ਦਵਾਈਆਂ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹਾਨੀ ਜਾਂ ਪਾਪ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ। ਉਹਦੇ ਕਈ ਬੋਲ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ, ਕੁਝ ਅਮੰਗਲ, ਪਰ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਦਇਆ ਨਾਲ ਧਾਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਧੁਨੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਦੋਵੇਂ ਨਾ ਹਾਰਦੇ ਹੋ, ਨਾ ਜਿੱਤਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰਾ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਥਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਵੀ, "ਇਰਖਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ" ਉੱਥੇ ਉਗਦੀ ਹੈ। ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਚੌੜੇ ਨਿਤੰਬਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੈਣ, ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਉਂਗਲਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ, ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਹੈ, ਵਿਭਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੁਹੂ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਭਲੇ ਦੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਧਨ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਸੁਣੇ। ਰਾਕਾ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਦਇਆਵਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਸੂਈ ਨਾਲ ਕਪੜਾ ਜੋੜੇ ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਕੱਟੇ, ਅਤੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁੰਦਰ ਉਪਕਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਧਨ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵੀਆਂ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿਣ; ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਜਲਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਰਪਾਲੂ ਦੇਵੀਆਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਇੰਦਰਾਣੀ, ਅਗਨਾਈ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਰਾਟ, ਦੁਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਵਰੁਣਾਣੀ, ਮੌਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਕਰਤਬਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਸੰਤਾਨ, ਧਨ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੀਵਨ ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਸੰਪੰਨ ਬਣੇ।