ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਉਚਾਈ ਵੱਲ ਉਠਦੇ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ, ਰੋਸ਼ਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਪਣ ਵਾਲੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੇ ਉਸ ਕਲਾ-ਕੁਸ਼ਲ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਮਾਪਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਕਰੁਣਾਵਾਨ ਸਾਵਿਤਾ੍ਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਯਾਚਨਾ ਸੁਣੀ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਦਿਨ ਸਾਨੂੰ ਉੱਚੇ ਗੁਣ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸੰਪੱਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ੇ। ਸਾਵਿਤਾ੍ਰ, ਜੋ ਚੁਣੇ ਜਾਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨੇ ਤੇ ਆਯੁ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ, ਇਸ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਾਏ। ਸਾਵਿਤਾ੍ਰ ਦੀ ਉਹ ਸੱਚੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਮਿਹਰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਣਵਾ ਨੇ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਨਿਕਾਲਿਆ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਵੱਛੇ ਵਾਂਗ ਭਾਗ-ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤੇ ਸਾਵਿਤਾ੍ਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: "ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵਧੇ, ਚਮਕੇ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਰੁਕਿਆ ਜਾਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।" ਧਾਤਾ੍ਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਧਨ-ਸਮਪੱਤੀ ਤੇ ਪੂਰਨਤਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਪੂਜਕ ਨੂੰ ਲੰਮੀ, ਅਟੁੱਟ ਆਯੁ ਦੇਵੇ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਇਆਲੁ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਪੂਜਕ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਤਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਾਤਾ੍ਰ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇਵੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਦਿਤੀ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਨ। ਧਾਤਾ੍ਰ ਤੇ ਸਾਵਿਤਾ੍ਰ ਦੇ ਦਾਨ ਇਥੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਜੋ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਤੇ ਅਗਨਿ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਤਵਸ਼ਟਾ੍ਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿਣ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਬੇੜੀਆਂ ਤੋੜਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਥਣ ਲਈ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਧਾਤਾ੍ਰ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਨਾ ਤਾਪ, ਨਾ ਠੰਢ ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਲੰਬੀ ਆਯੁ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਖੁੱਲ ਜਾਵੇ। ਜਿਥੇ ਸੋਮਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਓਥੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਘੀ ਵਾਂਗ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਓਥੇ ਸੁਖ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਇਹ ਉਤਪਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਧਾਤਾ੍ਰ, ਜੋ ਚੰਗਾ ਮਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਉਤਪਤੀਆਂ ਬਖ਼ਸ਼ੇ। ਜੋ ਮਨ ਤੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹਨ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਮੈਨੂੰ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇਣ। ਅਨੁਮਤੀ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਵੇ; ਅਗਨਿ, ਹਵਨ ਦਾ ਵਾਹਕ, ਪੂਜਕ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੇ। ਅਨੁਮਤੀ, ਆਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਅਪਣੀ ਮਿਹਰ ਦਿਓ; ਇਹ ਹੋਮ ਸਵੀਕਾਰੋ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਦਿਓ। ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਸਾਨੂੰ ਅਖੁੱਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚੁਰ ਧਨ ਦੇਵੇ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਈਏ, ਸਗੋਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਵਿਚ ਰਹੀਏ। ਅਨੁਮਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਚੰਗਾ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਬਖ਼ਸ਼ੇ। ਅਨੁਮਤੀ ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਫਸਲ, ਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਜਨਮ ਲਈ ਆਈ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ—ਦੇਵਤੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਅਨੁਮਤੀ ਹੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣ ਗਈ ਹੈ—ਜੋ ਕੁਝ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਹਿਲਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅਨੁਮਤੀ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਹੈਂ। ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕੋਲ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਹਿਮਾਨ ਹੈ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਹ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਨਵਾਂ ਦੋਵਾਂ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਣਾ ਹੈ—ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸੋਚ, ਅਤੇ ਰਿਤ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ। ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਗਾਊ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤੀਬਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਅਪਸ਼ਕੁਨ, ਦੈਤ, ਵੈਰ, ਮੰਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਮੰਦੇ ਬੋਲ—ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਤੋੜਿਆ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਵਿਤਾ੍ਰ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਤੇ ਅਨੁਮਤੀ ਦੇਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਟਿਕੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਜੈ ਹੈ—ਉਹ ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੇ ਵਰੁਣ ਹਨ, ਪੁਰਾਣੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸਤੁਤੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਰਤਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਦੇਖਦੇ ਹਨ—ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕਨੂੰਨ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਪੁਰਾਣੀ ਸਤੁਤੀ। ਹੁਣ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਕਿਹੜੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੈਂ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂ? ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਮਾਪੇ, ਉੱਚਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਟਿਕਾਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਇਹ ਵੀਰਤਾ ਭਰੇ ਕੰਮ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਪਰਬਤਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੂਰ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਦਮ ਰੱਖੋ, ਸਾਨੂੰ ਚੌੜਾ ਆਸਰਾ ਦਿਓ; ਘੀ ਪੀਓ, ਹੇ ਘੀ-ਜਨਮੇ, ਯਜਮਾਨ ਕੋਲ ਜਾਓ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਪਾਏ ਹਨ; ਉਸਦਾ ਰਸਤਾ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਣੂ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਜੈ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਪਦਮ ਪਾਏ ਹਨ; ਇਥੋਂ ਹੀ ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਉਹ ਕੰਮ ਵੇਖੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਆਏ ਹਨ; ਉਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਯੋਗ ਸਾਥੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਸਰਾ, ਸਿਆਣੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅੱਖ ਫੈਲੀ ਹੋਵੇ। ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤਰ ਤੋਂ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰੋ, ਸੱਜੇ-ਖੱਬੇ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਦਿਓ। ਵੇਦ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਵੇਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਸਾਨੂੰ ਮੰਗਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਯਜਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਵਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਯਜਨਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ। ਅਗਨਿ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੱਡੀ ਹੈ; ਘੀ ਦਾ ਰਸਤਾ, ਗੁਪਤ ਨਾਮ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸੱਤ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲਿਜਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੀਭ ਸਾਡੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਘੀ ਨਾਲ ਚਲੇ। ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਗੁਪਤ ਘੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੀਭ ਸਾਡੇ ਹਿੱਤ ਲਈ ਘੀ ਉਚਾਰੇ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਸਾਵਿਤਾ੍ਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਚੁਰ ਤੇ ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦੇ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ; ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਾਰ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਵੈਰੀ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਆਯੁ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਪਿਆਰੇ ਨੌਜਵਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਜੋ ਆਵਾਹਨ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਸਤਿਕਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਆਯੁ ਦੇਵੇ। ਮਰੁਤ, ਪੂਸ਼ਣ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ; ਅਗਨਿ ਮੈਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣ, ਲੰਮੀ ਆਯੁ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਮੰਗਲਮਈ ਅਰਦਾਸਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਭਲਾਈ, ਵੰਸ਼, ਧਨ, ਲੰਮੀ ਆਯੁ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਕ ਦਿਲ ਤੇ ਇਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।