ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਧਨ-ਧਾਨ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਲਿਹਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਨ ਦੇ ਢੇਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੋਦਾਮ ਸਦਾ ਭਰੇ ਰਹਿਣ, ਅਤੇ ਅੰਨ ਲਿਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅਟੁੱਟ ਰਹਿਣ। ਇੱਥੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਬੋਲੀ ਦਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ, ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹੋਏ, ਚੌਥੀ ਵਾਰੀ ਗਾਯ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਏ। ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਪੁੱਤਰ—ਜੋ ਦੁਬਾਰਾ ਦਾਨੀ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼, ਵਾਤਾਵਰਣ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਉਹ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਅਥਰਵਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਗਰਭ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਾਂਸ, ਨੌਜਵਾਨ—ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਗੋ-ਮੈਲ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਵਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਦਾਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਯਜਨ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਪੰਥ ਹੈ, ਉਹ ਲਾਲ ਰੰਗੀ ਮਧੁਰਤਾ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਨਾਲ ਰੂਪ ਰਚਿਆ। ਇੱਕ, ਦਸ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈ ਹੋਈ; ਦੋ ਚਾਹੀਦੇ ਲਈ, ਵੀਹ; ਤਿੰਨ ਤੂੰ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਤੀਹ; ਹੇ ਵਾਯੂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਥਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਛੱਡ। ਯਜਨ ਦੁਆਰਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਕੀਤੀ; ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਨਿਯਮ ਸਨ। ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੇ ਉੱਚਿਆਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਧਿਆ, ਦੇਵਤੇ ਹਨ। ਯਜਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਵਧਿਆ, ਜਨਮ ਲਿਆ, ਮੁੜ ਵਧਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣਿਆ; ਉਹ ਧਨ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਰੱਖੇ। ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਆਹੂਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਮਾਨਵ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਮਾਨਵ-ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ, ਸੂਰਜ ਉੱਗਣ 'ਤੇ ਉਹ ਵੇਖੀਏ। ਵਿਕਤੀ ਤੇ ਆਹੂਤੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ। ਕੀ ਕੋਈ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਹੂਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ? ਦੇਵਤੇ, ਅਣਜਾਣ, ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਵੀ, ਗਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਦੇ। ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੇ, ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰੇ। ਅਦਿਤੀ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਮਾਤਾ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਦਿਤੀ ਹਨ, ਪੰਜ ਲੋਕ ਅਦਿਤੀ ਹਨ, ਅਦਿਤੀ ਜਨਮ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਰਚਨਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਵਿਰਲੇ, ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਤਾ, ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਜਰ, ਵਿਆਪਕ, ਚੰਗੀ ਛਾਂ ਤੇ ਉੱਤਮ ਮਾਰਗ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਅਦਿਤੀ। ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਚੰਗੀ ਛਾਂ ਤੇ ਉੱਤਮ ਮਾਰਗ ਵਾਲੀ, ਇਲਾਹੀ ਜਹਾਜ਼, ਚੰਗੀ ਬਣੀ, ਪਾਪ-ਰਹਿਤ, ਵਹਾਉਂਦੀ, ਸਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ ਪਹੁੰਚੀਏ। ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਜਨਮ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਅਦਿਤੀ, ਮਾਤਾ, ਦਾ ਨਾਮ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਵਾਤਾਵਰਣ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਲ-ਢਾਲੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਮੈਂ ਦਿਤੀ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਲਈ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਗਹਿਰਾ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ繁ਤਾ ਵੱਲ ਜਾਓ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੁਹਾਡਾ ਨੇਤਾ ਹੋਵੇ। ਹੁਣ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੇਤਰ ਤੋਂ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਬਣਾਓ। ਵਿਆਪਕ ਪੰਥ 'ਤੇ, ਪੂਸ਼ਨ ਜਨਮਿਆ; ਸਵਰਗ ਦੇ ਪੰਥ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੰਥ 'ਤੇ। ਦੋਨੋਂ ਪਿਆਰੇ ਨਿਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ, ਜਾਣਦਾ। ਪੂਸ਼ਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਜਾਣੇ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸਭ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਣਥੱਕ, ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਪੂਸ਼ਨ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਵਾਂ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਗਾਇਕ ਹਾਂ। ਪੂਸ਼ਨ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਅੱਗੇ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖੇ। ਜਿਹੜਾ ਗੁਆਚਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮਿਲੇ; ਜੋ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਜਾਈਏ। ਤੇਰੀ ਛਾਤੀ, ਜੋ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਖੁਸ਼ੀ-ਦਾਇਕ, ਦਯਾਲੂ, ਸੱਦਣ ਵਾਲੀ, ਦਾਨੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਪਾਲਦੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਲਈ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਵਿਆਪਕ, ਗੜਗੜਾਉਂਦੀ, ਉੱਚੀ, ਦਿਵਯ ਛਾਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਜਾਉਂਦੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਡੀ ਫਸਲ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਨਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਨਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ। ਸਭਾ ਤੇ ਪੰਚਾਇਤ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਸਹਿਮਤੀ ਵਿੱਚ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਮਿਲਦੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਖਾਏ; ਮੈਂ ਇਕੱਠੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਭਾ; ਤੂੰ ਅਨਹਰਮਦ ਕਹਾਈ ਜਾਂਦੀ। ਤੇਰੇ ਮੈਂਬਰ, ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਮਿਲਣ। ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਚਮਕ ਤੇ ਵਿਵੇਕ ਦਿੰਦਾ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸਭਾ ਦੀ ਭਾਗ-ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਕਰ। ਤੇਰੀ ਸੋਚ, ਜੇ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਗਈ, ਜਾਂ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਮੁੜ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਦੇ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਗ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ, ਮੈਂ ਮਰਦ-ਜ਼ਨਾਨਾ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ। ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਵੈਰੀ ਤੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸੋਏ ਹੋਏ ਉੱਤੇ ਉੱਗਦਾ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਸਾਵਿਤਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ, ਅਜਬ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸਿਆਣੀ ਕਰਮ ਵਾਲਾ, ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ, ਖਜ਼ਾਨਾ-ਧਾਰੀ, ਪਿਆਰੀ ਸੋਚ ਨਾਲ। ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਉੱਪਰ ਉਠਦੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ; ਸੁਧਾਰਕ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਪਹਿਲੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਉਠਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਅਪਕਤਾ ਤੇ ਵੱਡਾਪਨ ਦੇ। ਫਿਰ, ਹੇ ਸਾਵਿਤਰ, ਦਿਨ-ਦਿਨ ਸਾਨੂੰ ਉੱਤਮ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪਸ਼ੂ ਦੇ। ਸਾਵਿਤਰ, ਚੋਣਯੋਗ, ਪਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਤੇ ਆਯੂ ਦੇਂਦਾ; ਉਹ ਸੋਮਾ ਪੀਏ, ਇਸ ਆਹੂਤੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣੇ; ਰਸਤਾ-ਖੋਜੀ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ। ਮੈਂ ਸਾਵਿਤਰ ਦੀ ਉਹ ਸੱਚ-ਚਿੱਤ, ਵਿਆਪਕ, ਦਯਾਲੂ ਕਿਰਪਾ ਚੁਣਦਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਨਵਾ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੁੱਧਿਆ, ਭਾਗ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ-ਧਾਰਾ ਵਾਲਾ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਭਰਪੂਰ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਹੇ ਸਾਵਿਤਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾਓ, ਚਮਕਾਓ, ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ। ਜੇ ਉਹ ਰੋਕਿਆ ਜਾਂ ਰੁਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰੋ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਓ। ਧਾਤ੍ਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਭਰਪੂਰਤਾ ਦੇਵੇ। ਧਾਤ੍ਰ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਅਟੁੱਟ, ਲੰਮੀ ਆਯੂ ਦੇਵੇ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਦਾਨੀ ਹੈ। ਧਾਤ੍ਰ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਸਾਰੇ ਚਾਹੀਦੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਵੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਦਿਤੀ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੇਣ। ਧਾਤ੍ਰ ਤੇ ਸਾਵਿਤਰ ਦੇ ਦਾਨ ਇੱਥੇ ਸਵੀਕਾਰ ਹੋਣ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੇ ਅਗਨੀ ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇਣ। ਹੇ ਆਕਾਸ਼, ਇਹ ਦਿਵਯ ਅੰਤਰਾਲ ਖੋਲ੍ਹ; ਹੇ ਧਰਤੀ, ਉੱਠ। ਹੇ ਧਾਤ੍ਰ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਸਾਧਕਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ, ਯਜਨ ਤੇ ਕਰਮ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੀ ਅਨੁਕੰਪਾ ਨਾਲ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿਧੀ, ਚਮਕ, ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।