ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਪੀਣ 'ਤੇ ਮੂੰਹ ਸੁੱਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੋਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਤੇਰੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਸੁੱਕੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।" ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਨੇਵਲਾ ਸੱਪ ਨੂੰ ਫਾੜ ਕੇ ਮੁੜ ਜੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਰਲੇ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੋੜ। ਫਿਰ, ਦੋ ਬਾਘ, ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਝੁਕ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰ। ਚੌਲ, ਜੌ, ਰਾਜਮਾ, ਤੇ ਤਿਲ—ਇਹ ਤੇਰੇ ਖਜਾਨੇ ਲਈ ਰਾਖਵੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਦੰਦ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ, ਨਰਮ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਕੋਈ ਤੀਖਣਤਾ ਹੋਰ ਚੱਲ ਜਾਵੇ; ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਹਵਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਪਾਲਣ ਲਈ ਰੱਖਿਆ; ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਬੋਲਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ। ਲਾਲ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ ਕਨਾਂ 'ਤੇ ਜੋੜ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਇਆ—ਇਹ ਵੰਸ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਵੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਾਧੇ ਲਈ ਬਣਾਓ। ਜੌ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਠ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇਪਣ ਨਾਲ ਵਾਧਾ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ, ਕੋਈ ਅਸਮਾਨੀ ਚੋਟ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਲੱਗੇ। ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਜੌ, ਇਕ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ, ਉਥੇ ਉੱਚਾ ਹੋ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਅਡੋਲ। ਥਰੈਸ਼ਿੰਗ ਫਲੋਰਾਂ, ਢੇਰ, ਗੋਦਾਮ, ਤੇ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲੇ—ਸਾਰੇ ਅਟੁੱਟ ਰਹਿਣ; ਗੋਦਾਮ ਭਰੇ ਰਹਿਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਚਲਾਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੱਚ ਬੋਲਿਆ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਉਹ ਚੌਥੀ ਵਾਰੀ ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇ। ਉਹ ਪਿਤਾ, ਮਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਹੈ, ਜੋ ਮੁੜ ਦਾਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਅਸਮਾਨ, ਵਾਤਾਵਰਣ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਉਹ ਇਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਬਣ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਅਥਰਵਣ, ਪਿਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਮਾਂ ਦੀ ਗਰਭ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਾਂਸ, ਨੌਜਵਾਨ—ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਇਹ ਯਜਨਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਗੋਭ ਨਾਲ ਉਹ ਕੇਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ, ਚਮਕਦਾਰ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਮਾਰਗ 'ਤੇ; ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਸ਼ਹਿਦ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ, ਦਸ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ; ਦੋ, ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਲਈ, ਵੀਹ; ਤਿੰਨ, ਤੂੰ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਤੀਹ; ਹੇ ਵਾਇੂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ ਕਰ। ਯਜਨਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ; ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਨਿਯਮ ਸਨ। ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਾਧਿਆ, ਦੇਵਤਾ ਹਨ। ਯਜਨਾ ਆਈ, ਵਧੀ, ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਮੁੜ ਵਧੀ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣੀ; ਉਹ ਸਾਡੀ ਵਿਚ ਦੌਲਤ ਰਖੇ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਆਹੂਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਮਾਨਵ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖੀ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ—ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ, ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ, ਸੂਰਜ ਉਗਣ 'ਤੇ ਵੇਖੀਏ। ਵਿਅਕਤੀ ਤੇ ਆਹੂਤੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ। ਕੀ ਉਹ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਕੁਝ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਹੂਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ? ਦੇਵਤਾ, ਅਣਜਾਣੇ, ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਇਹ ਯਜਨਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੇ, ਇੱਥੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰੇ। ਅਦਿਤੀ ਅਸਮਾਨ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਅਦਿਤੀ ਹਨ, ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਅਦਿਤੀ ਹਨ, ਅਦਿਤੀ ਜਨਮ, ਅਦਿਤੀ ਰਚਨਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਧਰਮਵਾਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਮਾਂ, ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ, ਨਾ ਮਿਟਣ ਵਾਲੀ, ਚੌੜੀ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਆਸਰਾ ਤੇ ਰਹਿਤੀ, ਅਦਿਤੀ, ਚੰਗੀ ਰਹਿਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ। ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਦਿਤੀ, ਚੰਗੀ ਰਹਿਤੀ ਤੇ ਰਹਿਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਦਿਵਯ ਜਹਾਜ਼, ਚੰਗੀ ਬਣੀ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪਹੁੰਚੀਏ। ਤਾਕਤ ਦੇ ਜਨਮ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਮਹਾਨ ਅਦਿਤੀ, ਮਾਂ, ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਵਾਤਾਵਰਣ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਪਰਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਮੈਂ ਦਿਤੀ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਸੇਰਾ ਡੂੰਘਾ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਉੱਤਮ ਨਹੀਂ। ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ繁ਸਾਰ ਵੱਲ ਜਾ; ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਤੇਰਾ ਆਗੂ ਹੋਵੇ। ਹੁਣ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਬਣਾਓ। ਵਿਆਪਕ ਮਾਰਗ 'ਤੇ, ਪੁਸ਼ਨ ਜਨਮਿਆ; ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਪਥ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਥ 'ਤੇ। ਦੋ ਪਿਆਰੇ ਵਸੇਰੇ ਵਿਚ, ਉਹ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ, ਜਾਣਦਾ। ਪੁਸ਼ਨ ਸਾਰੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਜਾਣੇ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਆਗੂ ਕਰੇ। ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸਰਵ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী, ਅਣਥੱਕ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਜਾਵੇ, ਜਾਣਦਾ। ਪੁਸ਼ਨ, ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਹੇਠ, ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਵਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਗਾਇਕ ਹਾਂ। ਪੁਸ਼ਨ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਪਾਏ; ਜੋ ਗੁਆਚ ਗਿਆ, ਮੁੜ ਆਵੇ; ਜੋ ਮਿਲਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲੀਏ। ਤੇਰਾ ਛਾਤੀ, ਜੋ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀਦਾਇਕ, ਦਯਾਲੂ, ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦਾਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਖਜਾਨੇ ਪਾਲਦੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਲਾਭ ਲਈ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੀ ਵਿਆਪਕ, ਗੜਗੜਾਉਂਦੀ ਛਾਤੀ, ਜੋ ਉੱਚੀ, ਦਿਵਯ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਸਜਾਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਡੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ, ਨਾ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ। ਸਭਾ ਤੇ ਪੰਚਾਇਤ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਮਿਲ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾਏ; ਮੈਂ ਇਕੱਠੇ ਵਡੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ ਬੋਲਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਭਾ; ਤੂੰ "ਅਣਹਾਨ" ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਮੈਂਬਰ, ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਬੋਲਣ। ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਚਮਕ ਤੇ ਤਫ਼ਰੀਕ ਦੇਣੀ; ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸਭਾ ਦੀ ਭਾਗ-ਦੌਲਤ ਮਿਲੇ। ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰ, ਜੋ ਹੋਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ, ਜਾਂ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਬੰਨ੍ਹੇ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਮੁੜ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਦੇ; ਤੇਰਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਗ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਚਮਕ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮਹਿਲਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਹੈ। ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਵਿਰੋਧੀ ਤੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸੌਣਿਆਂ 'ਤੇ ਉਗਦਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਚਮਕ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਅਸਚਰਜ ਤਾਕਤ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ, ਖਜਾਨਾ-ਧਾਰੀ, ਪਿਆਰੇ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ।