ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਵਿਅੰਜਨ, ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲੈ ਰਹੇ ਸੀ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਕੁਝ ਵੱਖਰੀਆਂ ਜੜੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਲੀਆਂ ਵੱਲਾਂ ਸਰਕਦੇ ਕਣਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਿਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਫੈਲ ਜਾਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਮਾਪ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਦੇ, "ਜੜੀ, ਆਪਣਾ ਰੂੜਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਟਿੱਪ ਨੂੰ ਫੜ, ਵਿਚਕਾਰ ਨੂੰ ਫੈਲਾਅ, ਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕਾਲੀਆਂ ਵੱਲਾਂ ਰੀਡਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, "ਅੱਜ, ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਪੁੰਸਕ ਤੇ ਅਸਮਰਥ ਕਰ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਕਰ।" ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨਪੁੰਸਕ, ਅਸਮਰਥ, ਤੇ ਹਜਾਮ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਹੋਈ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਦੋ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਵਿਦਿ-ਕੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦੇਵੇ। "ਨਪੁੰਸਕ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਪੁੰਸਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਹਜਾਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹਜਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਰਸ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਸ ਰਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਨਪੁੰਸਕਤਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੇ ਮਟਕਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।" ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਕਿ "ਤੇਰੇ ਦੋ ਨਲੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੁਰੁਸ਼ਤਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਠੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਵਿਦਿ-ਕੋਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਤੋੜਦਾ ਹਾਂ।" ਜਿਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਜਣੇ ਦੀ ਰੀਡ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਤੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਲਿੰਗ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਵਿਦਿ-ਕੋਸ਼ਾਂ 'ਤੇ, ਤੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਨਿਆਸਤਿਕਾ ਜੜੀ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ, "ਵਧ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ, ਤੇਰੇ ਸੌ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੇ ਤੈਤੀ ਜੜਾਂ ਹਨ। ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਸੁਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਕਿ "ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਵੀ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ; ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਸੁੱਕੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ।" ਫਿਰ, "ਹੇ ਮਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ, ਪੀਲੀ, ਸ਼ੁਭ ਜੜੀ, ਮਿਲਾ, ਇਕੱਠਾ ਕਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਾ, ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਇੱਕ ਕਰ।" ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਪੀਣ 'ਤੇ ਮੂੰਹ ਨਹੀਂ ਸੁੱਕਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ ਤੇ ਤੂੰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ। ਜਿਵੇਂ ਨੇਵਲਾ ਸੱਪ ਨੂੰ ਫਾੜ ਕੇ ਫਿਰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋਏ ਨੂੰ ਫਿਰ ਜੋੜ। ਇਕ ਹੋਰ ਮੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਬਾਘ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਭੁੱਖੇ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠੇ ਹਨ। "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਬਣਾਓ।" ਚੌਲ, ਜੌ, ਮਾਸ਼, ਤੇ ਤਿਲ—ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ; "ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।" "ਬੁਲਾਏ, ਜੋੜੇ, ਨਰਮ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤੀਬਰਤਾ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਜਾਵੇ; ਦੰਦ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।" ਹਵਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਪਾਲਣ ਲਈ ਰੱਖਿਆ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਬੋਲੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਤਾਕਤ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ। "ਲਾਲ ਕਲ੍ਹਾ ਨਾਲ, ਕੰਨਾਂ 'ਤੇ ਜੋੜਾ ਬਣਾਓ; ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾਇਆ—ਇਹ ਵੰਸ਼ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ।" "ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਇਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਾਧਾ ਦੇਵੇ।" "ਉਠ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਵਾਧੂ ਹੋ, ਹੇ ਜੌ; ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ, ਕੋਈ ਆਕਾਸ਼ੀ ਚੋਟ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਲੱਗੇ।" "ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੌ, ਇਕ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ, ਉੱਥੇ ਉੱਠ, ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਅਡੋਲ ਹੋ।" "ਕੁੱਟਣ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਟੁੱਟੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਢੇਰ ਟੁੱਟੇ ਨਾ, ਗੋਦਾਮ ਭਰੇ ਹੋਣ, ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਟੁੱਟੇ ਨਾ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਸੋਚ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੱਚ ਬੋਲੇ, ਤੀਜੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਚੌਥੀ ਵਾਰੀ ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ। "ਉਹ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਨੂੰ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਬਾਰਾ ਦਾਨੀ ਬਣਦਾ; ਉਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼, ਵਾਤਾਵਰਣ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਢੱਕਿਆ; ਉਹ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਬਣ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ।" ਅਥਰਵਨ, ਪਿਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਮਾਂ ਦੀ ਗਰਭ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਾਹ, ਨੌਜਵਾਨ—ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਉਚਾਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। "ਇਸ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਉਹ ਕੈਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਲਈ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਰਾਹ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਸ਼ਹਿਦ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਨਾਲ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ।" "ਇੱਕ ਨਾਲ, ਦਸ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ; ਦੋ ਨਾਲ ਚਾਹੀਦੇ ਲਈ, ਵੀਹ ਨਾਲ; ਤਿੰਨ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ, ਤੀਹ ਨਾਲ; ਹੇ ਹਵਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡ।" "ਯਜਨਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ; ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਨਿਯਮ ਸਨ। ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਉਚਾਈਆਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਧਿਆ, ਦੇਵਤਾ ਹਨ।" "ਯਜਨਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਵਧੀ, ਜਨਮੀ, ਫਿਰ ਵਧੀ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣੀ; ਇਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਧਨ ਰੱਖੇ।" "ਜਦੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਮਰਤ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਮਰਤ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ—ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ, ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ, ਖੁਸ਼ ਹੋਈਏ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ।" "ਵਿਅਕਤੀ ਤੇ ਹਵਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ। ਕੀ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਕੁਝ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ?" "ਦੇਵਤੇ, ਅਣਜਾਣ, ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਵੀ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਵੀ, ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੇ, ਇੱਥੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰੇ।" "ਅਦਿਤੀ ਆਕਾਸ਼ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਦਿਤੀ ਹਨ, ਪੰਜ ਲੋਕ ਅਦਿਤੀ ਹਨ, ਅਦਿਤੀ ਜਨਮ, ਅਦਿਤੀ ਉਤਪੱਤੀ ਹੈ।" "ਅਸੀਂ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਤਾ, ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਟੱਲ, ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ, ਅਦਿਤੀ, ਚੰਗੀ ਆਸਰੇ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਾਰਗ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।" "ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਅਦਿਤੀ, ਚੰਗੀ ਆਸਰੇ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਾਰਗ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਦਿਵਯ ਜਹਾਜ਼, ਚੰਗੀ ਬਣੀ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਵਹਿੰਦੀ, ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਲਈ ਪਹੁੰਚੀਏ।" "ਤਾਕਤ ਦੇ ਜਨਮ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਵੱਡੀ ਅਦਿਤੀ, ਮਾਤਾ, ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦੀ ਗੋਦ 'ਚ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਵਾਤਾਵਰਣ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤ੍ਰੈ-ਕਵਚੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ।" "ਮੈਂ ਦਿਤੀ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਡੋਲ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਆਵਾਸ ਹੈ; ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਆਦਰਯੋਗ ਨਹੀਂ।" "ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਤਰੱਕੀ ਵੱਲ ਚਲੋ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੁਹਾਡਾ ਆਗੂ ਹੋਵੇ। ਹੁਣ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਇਸ ਚੰਗੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਬਣਾਓ।" "ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਰਾਹ 'ਤੇ, ਪੂਸ਼ਨ ਜਨਮਿਆ; ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ। ਦੋ ਪਿਆਰੇ ਆਵਾਸਾਂ 'ਚ, ਉਹ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ, ਜਾਣਦਾ।" "ਪੂਸ਼ਨ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਜਾਣੇ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਚੰਗੀ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸਰਵ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਟੱਲ, ਉਹ ਜਾਣ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।" "ਪੂਸ਼ਨ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ 'ਚ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਵਾਂ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਗਾਇਕ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ, ਜੜੀਆਂ, ਰਸਮਾਂ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ, ਤਾਕਤ, ਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਾਰਥਕ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।