ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਤਰਸ ਅਤੇ ਤਪਤ ਅੰਦਰੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭੜਕਾਉਣ ਲਈ ਛਿੜਕਿਆ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਪੀੜ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਰੁਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਤਰਸ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਭੜਕਾਇਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵਰੁਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੰਦਰਾਣੀ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਤੇ ਤਰਸ ਛਿੜਕਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਪ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵਰੁਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਤਰਸ ਛਿੜਕਿਆ, ਉਹ ਭੀ ਅੰਦਰੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਾਲ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵਰੁਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੇ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰਸ ਛਿੜਕਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਰੁਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਸੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਬੰਨ੍ਹ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਦੇਵ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਜੋੜਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਖਾਤਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ—ਜਿਸ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਅਸੀਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਉਹ, ਦੂਜੇ ਪਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਇਹ ਬੰਨ੍ਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਇੱਕ ਹਥਿਆਰ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਤਣ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਆਸਵਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ—ਇਹੀ ਗਰਦਨਬੰਨ੍ਹ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਯਮ ਲਈ ਜੀਵ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਬ੍ਰਹਮ, ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਗਰਦਨਬੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਗਰਦਨਬੰਨ੍ਹ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਧੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਭੈਣ, ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਗਈ—ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ, ਬੁੱਧੀ, ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਤਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਨਿਆ, ਓ ਗਰਦਨਬੰਨ੍ਹ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਜਕੜ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਥਿਆਰ ਹੈ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਹੱਡੀ ਤੋੜ ਦੇਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਬਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ। ਹੇ ਬਿਜਲੀ, ਨੀਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਉੱਪਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਹੇਠਾਂ ਛੁਪਾ ਦੇ, ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾ ਦੇ, ਉਹ ਥੱਲੇ ਪਿਆ ਰਹੇ, ਮਾਰੇ ਹੋਏ। ਜੋ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਹੇ ਬਿਜਲੀ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਿਰ ਨੀਵਾਂ ਕਰ, ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਵੇ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤਾਕਤ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਇਉਂ ਮੈਂ ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਨੂੰ ਚੱਕਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਬਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਮੈਂ ਪੀਂਦਾ ਹਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਪੂਰਾ ਪੀਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਕੱਢ ਲਵੋ, ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਪੀ ਲਵਾਂ। ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਮੈਂ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਪੂਰਾ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਬੋਲ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਬੋਲ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਔਸ਼ਧੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਹੇ ਜੜੀਬੂਟੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਲਈ ਖੋਦਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਜੰਮੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਵਧਾ, ਅਤੇ ਜੰਮੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤਾਕਤਵਰ ਕਰ। ਜੇ ਤੇਰੇ ਵਾਲ ਜੜ ਸਮੇਤ ਜਾਂ ਉਖੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਰਵ-ਰੋਗ-ਨਾਸਕ ਔਸ਼ਧ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਔਸ਼ਧ, ਜੋ ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਵਾਲ ਵਧਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਖੋਦੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੀਤਹਵਯ ਨੇ ਅਸੀਤ ਦੇ ਘਰੋਂ ਲਿਆਈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ, ਮਾਪੀਆਂ ਜਾਣ; ਤੇਰੇ ਕਾਲੇ ਵਾਲ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਕਣਕ ਦੀਆਂ ਛੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧਣ। ਜੜ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਨੁੱਕ ਨੂੰ ਫੜ, ਵਿਚਕਾਰ ਨੂੰ ਵਧਾ, ਹੇ ਔਸ਼ਧ, ਤੇਰੇ ਕਾਲੇ ਵਾਲ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਕਣਕ ਦੀਆਂ ਛੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵਧਣ। ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਔਸ਼ਧੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਜੜੀਬੂਟੀ, ਅੱਜ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਰ-ਸੱਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਰ-ਸੱਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨਰ-ਪੁੰਗੁ ਕਰ ਦੇ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੋ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਦੋਵੇਂ ਵੰਸ਼ਨੁਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦੇ। ਨਰ-ਸੱਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਰ-ਸੱਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਨਰ-ਪੁੰਗੁ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਰ-ਪੁੰਗੁ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਰਸ-ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਸ-ਰਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਨਰ-ਸੱਤਾ-ਹੀਨਤਾ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਘੜਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਉਹ ਦੋ ਨਲੀਆਂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੁਰਖਤਾ ਖੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡੰਡੇ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਵੰਸ਼ਨੁਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਤੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਜੁਲਾਹੇ ਲਈ ਕਣਕ ਦੀ ਛੜ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਤੋੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਲਿੰਗ ਉਸਦੇ ਵੰਸ਼ਨੁਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਤੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਨਿਆਸਤਿਕਾ ਜੜੀਬੂਟੀ, ਤੂੰ ਵਧ, ਮੈਨੂੰ ਭਾਗ ਦਿੱਲਾ, ਤੇਰੇ ਸੌ ਟਾਹਣੀਆਂ ਤੇ ਤੇਤੀ ਜੜਾਂ ਹਨ। ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਸੁੱਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਵੀ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ; ਹੁਣ, ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਸੁੱਕੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਮਿਲਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ, ਪੀਲੀ, ਮੰਗਲਮਈ, ਮਿਲਾ ਦੇ; ਮੈਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਾ, ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਇਕ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੇ ਮੂੰਹ ਨਹੀਂ ਸੁੱਕਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਉਸਦੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਹ ਸੁੱਕੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਨੇਵਲਾ ਸੱਪ ਨੂੰ ਫਾੜ ਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਵੱਖ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜੋੜ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਬੱਘ, ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਲਲਚਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰ। ਚੌਲ, ਜੌ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਤਿਲ—ਇਹ ਤੇਰੀ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਲਈ ਨਿਯਤ ਭਾਗ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਦੰਦ ਪਿਓ-ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਸੱਦੀ ਹੋਈਆਂ, ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਨਰਮ, ਤੇਰੇ ਦੰਦ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ; ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਕੋਈ ਭੀ ਤੀਖ਼ਣਤਾ ਹੋਰ ਥਾਂ ਚਲੀ ਜਾਵੇ; ਤੇਰੇ ਦੰਦ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ। ਹਵਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਲਈ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਰੁਦ੍ਰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲਾਲ ਕੁਹਾੜੀ ਨਾਲ, ਕੰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਜੋੜਾ ਬਣਾਓ; ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਾਇਆ—ਇਹ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਊ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਤੂੰ ਇਹ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਵਾਧੇ ਲਈ ਬਣਾ। ਹੇ ਜੌ, ਉੱਠ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਵਧ, ਸਾਰੇ ਵਾਘਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ, ਕੋਈ ਅਸਮਾਨੀ ਬਿਜਲੀ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਲੱਗੇ। ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੌ, ਇੱਕ ਸੁਣਨਯੋਗ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ, ਉੱਥੇ ਉੱਠ, ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਅਡੋਲ ਰਹਿ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ, ਇੱਛਾ, ਰੋਗ-ਮੁਕਤੀ, ਮਿਲਾਪ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਵਾਧੇ ਲਈ ਵਰਤੇ ਗਏ—ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸੰਵਾਰਨ ਲਈ।