ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੀ—ਉਹ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਕਰਜ਼ਾ-ਮੁਕਤ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਜੂਏ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਗਰਜਿਤਾ ਅਤੇ ਤਿੱਖੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿਵਣ। ਜੂਏ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੀ ਉਗਰ ਅਪਸਰਾ, ਕਰਜ਼ਾ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰਹਿਣ ਦੇਵੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕਰਜ਼ਾ ਲਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਬੇਨਤੀ ਲਈ ਪਹੁੰਚਿਆ—ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਉਸਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹੋਣ। ਜੇ ਮੈਂ ਜੂਏ ਜਾਂ ਖਾਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਕਰਜ਼ਾ ਲਿਆ, ਉਹ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਜ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਮੀਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੱਕੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਸ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਅਣਜਾਣੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰੇ। ਮਨੁੱਖ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼-ਮਧਯ, ਮਾਤਾ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਗਾਰਹਪਤਿਆ ਅਗਨੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਅਦਿਤੀ ਜਨਮ ਦਾਤਾ, ਆਕਾਸ਼-ਮਧਯ ਭਰਾ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਪਿਤਾ—ਕੋਈ ਸ਼ਾਪ ਨਾ ਆਵੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਮੌਤ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਕੇ, ਲੋਕ ਤੋਂ ਨਾ ਡਿੱਗੇ। ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ, ਸਚੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਦੋਸਤ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਅਣਹੋਤੇ, ਅਣਚੋਟੇ, ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਬੰਧਨ, ਉਪਰਲੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ, ਖੁਲਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋਣ, ਤੇ ਸੱਚਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਲਕੜੀ, ਰੱਸੀ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਗਾਰਹਪਤਿਆ ਅਗਨੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਵਿਅਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਧਨਵੰਤ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਭਰੇ, ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬੰਧਨ ਤੋੜੇ। ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਸਤਾ ਖੁੱਲੇ, ਬੰਧਨ ਛੁੱਟੇ, ਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਮੁਕਤ ਹੋਣ; ਜਿਵੇਂ ਜਣੇਰਾ ਜਣਨੀ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਸਭ ਰਸਤੇ ਤੇ ਪਾਰ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਭਾਗ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਚ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਕਰੇ। ਕੁਝ ਲੰਮੇ ਧਾਗੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਮਿਲਿਆ; ਹੋਰ, ਅਣਬੰਨ੍ਹੇ, ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਤੇ ਦਿੰਦੇ—ਜੋ ਦਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ। ਉਹ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਇਸ ਭਾਗ ਨੂੰ ਲੈਣ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇਸ ਲੋਕ ਨਾਲ ਜੁੜਨ; ਜੋ ਕੁਝ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਕਾ ਕੇ ਭੇਟ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜੋੜਾ ਮਿਲ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲਵੇ। ਤਪ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਮਨ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ, ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਾਰ, ਤੀਜੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਭਾਗ-ਵੰਡ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਏ। ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਯੋਗ ਪਤਨੀਆਂ, ਉਹ ਪੰਡਤਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਬਠਾ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਲਈ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਾ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ ਸੀਟ ਦਿੰਦਾ, ਜੋ ਖਜਾਨਾ ਹੈ; ਯਜਮਾਨ ਸੁਖ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਪਵੇ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣੋ। ਦੇਵਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ; ਯਜਮਾਨ ਸੁਖ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਪਵੇ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਕਰਮ ਤੇ ਦਾਨ ਪੂਰੇ ਹੋਣ। ਉਹ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਹੀ ਪਿਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਪਿਤਰ ਹੀ ਦੇਵਤੇ; ਜੋ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਉਹੀ ਮੈਂ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪਕਾਉਂਦਾ, ਦਿੰਦਾ, ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਦਿੰਦਾ—ਮੈਨੂੰ ਨਕਾਰੋ ਨਾ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਉਥੇ ਟਿਕੇ ਰਹੇ; ਰਾਜਾ, ਸਾਡੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਜਾਣ, ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਕਰਪਾ ਕਰ। ਵੱਡੇ ਅਸਮਾਨ, ਆਕਾਸ਼-ਮਧਯ ਤੋਂ, ਇਕ ਛੋਟਾ ਜਲ ਦਾ ਬੂੰਦ ਉਸ ਤੇ ਡਿੱਗਾ। ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ, ਮੰਤਰ, ਯਜਨਾ, ਤੇ ਸੱਚਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ। ਜੇ ਉਹ ਬੂੰਦ ਲਕੜੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਫਲ ਹੈ; ਜੇ ਆਕਾਸ਼-ਮਧਯ ਤੋਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਵਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਵਸਤ੍ਰ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਜਲ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਅਨੁਲੇਪਨ, ਸੁਗੰਧ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਸੋਨਾ, ਤੇ ਚਮਕ—ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਯੋਗ ਪੁੱਤਰ ਵੀ। ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਫੈਲਣ, ਤੇ ਦੁੱਖ, ਕਲੇਸ਼, ਵੈਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਵੇ। ਉਹ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਦੋਸਤ, ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਉਸਦੀ ਜਿੱਤ ਜਿੱਤਵੇ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਤੋਂ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ, ਜਲ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ, ਗਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ—ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੀ ਵਜਰ, ਰਥ, ਭੇਟ ਦੇਵੋ। ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਜਣੇਰਾ, ਵਾਰੁਣ ਦਾ ਨਾਭੀ—ਉਹ, ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਥ ਲਿਆਵੇ ਤੇ ਭੇਟ ਫੜੇ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਸਾਹ ਲੈਣ, ਬਹੁਤ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਢੋਲ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਦੂਰ ਕਰ। ਤੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜੇ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਆਵੇ; ਮੰਦੇ ਹਟਾਓ। ਢੋਲ, ਤੂੰ ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੀ ਮੁੱਕੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ। ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਲਈ ਕਹੀਏ, ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਜਿੱਤੇ, ਢੋਲ, ਚਿਨ੍ਹਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਗੂੰਜੇ; ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਵਾਲੇ ਮਰਦ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੌੜ ਪਏ; ਇੰਦ੍ਰਾ, ਸਾਡੇ ਰਥਵਾਨ ਜਿੱਤਵੇ। ਸੂਜੀ ਹੋਈ, ਲਾਲ, ਰੱਤ ਵਾਲੀ ਬੂਟੀ, ਰੁੱਖ, ਤੇ ਫੈਲਦੀ ਜੜੀ, ਮੈਂ ਮਾਸ ਵੀ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ। ਤੇਰੀਆਂ ਦੋ ਸੂਜੀਆਂ, ਬਲਾਸਾ, ਜੋ ਬਾਂਹ ਦੇ ਨੀਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਜਾਂ ਗੋਡ ਵਿੱਚ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਇਲਾਜ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਚੀਪੁਦਰੂ, ਸਭ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਅੰਗ ਵਿੱਚ, ਕੰਨ, ਅੱਖਾਂ, ਫੈਲਣ ਵਾਲਾ—ਅਸੀਂ ਫੈਲਣ, ਸੂਜਣ, ਦਿਲ ਦੀ ਬੀਮਾਰੀ, ਤੇ ਅਣਜਾਣ ਰੋਗ, ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਯਕਸਮਾ, ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤਾਰਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ਕਧੂਮਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਭੇਜੀ—ਇਹ ਰਾਜ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ। ਦਿਨ ਦੇ ਮੱਧ, ਸ਼ਾਮ, ਸਵੇਰੇ, ਰਾਤ—ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਤਾਰੇ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ—ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ ਸ਼ਕਧੂਮਾ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੇ। ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਾਮ, ਰਾਤ ਜਾਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਬਣਾਈ, ਉਸ ਨੂੰ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਕਧੂਮਾ, ਸਦਾ ਸਾਡਾ ਨਮਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਕਰਜ਼ਿਆਂ, ਪਾਪਾਂ, ਰੋਗਾਂ, ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੱਚਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਅਸਮਾਨ, ਤੇ ਸੁਖੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।