ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਅਗਨੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰੇ। ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਪਚਾਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਗਲਪਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ, ਪਾਗਲਪਨ, ਪਾਗਲਾਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਉਪਚਾਰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਪਾਗਲਪਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੰਦੇ ਭੂਤ, ਇੰਦ੍ਰ, ਭਾਗਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਗਲਪਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਯਮ ਦੇ ਵੰਡ ਦੇ ਮੂਲ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਬੰਨ੍ਹਨ ਵਾਲੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਣ। ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੀਹ-ਤਿੰਨ ਰੱਸੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਖੋਲ੍ਹ ਦੇਵੇ; ਪਿਤਾ, ਪੁੱਤਰ, ਮਾਂ—ਸਭ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੇ। ਜਿਸ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਜੁੜਿਆ, ਅਤੇ ਅੰਗ-ਅੰਗ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਰੱਸੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਪੁਸ਼ਨ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੰਮੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਪਾਪ ਤ੍ਰਿਤਾ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ; ਤ੍ਰਿਤਾ ਨੇ ਇਹ ਪਾਪ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ। ਜੇ ਕਬਜ਼ਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਾ ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣ। ਪਾਪ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿ ਕਿਰਣਾਂ, ਧੂੰਆਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਖੇਤਰ ਜਗ੍ਹਾਂ ਜਾਂ ਧੁੰਦ ਵਿੱਚ ਭਜਾ ਦੇਣ; ਦਰਿਆ ਦੇ ਝਾਗ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਵੇ—ਪੁਸ਼ਨ, ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਜੋ ਅਜੰਮੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਦੋਸ਼, ਜੋ ਬਾਰ੍ਹ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤ੍ਰਿਤਾ ਤੋਂ ਧੋਤੀ ਗਈ—ਜੇ ਕਬਜ਼ਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਾ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣ। ਜੋ ਵੀ ਅਪਰਾਧ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਅਸੀਂ—ਦੇਵਤਾ—ਕੀਤੇ ਹਨ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸੱਚ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ। ਆਦਿਤਿਆਂ, ਸੱਚ ਦੇ ਧਰਮ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ; ਜੇ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਘੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਵਾਰੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਜੋ ਪਾਪ ਅਸੀਂ ਜਾਣ-ਅਣਜਾਣ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ। ਜਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ, ਜੇ ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਪ ਕੀਤਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਪੀਸਣ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ ਡੰਡਾ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਪੀਸਣ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਮੈਲ ਹਟ ਜਾਂਦੀ, ਜਾਂ ਛਣਣ ਨਾਲ ਘੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਮੈਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦੇਣ। ਜੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸੀ, ਪਰ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਬੰਨ੍ਹਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰਸ਼ੀਵਣ ਕਰਦੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਰਾਜਾ ਵੈਵਸਵਤ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਫਿਰ, ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਭੋਜਨ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ। ਵੈਵਸਵਤ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਦਾ, ਮਿੱਠਾ ਭਾਗ ਮਿਲਾ ਦਿੰਦਾ; ਮਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਨੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਹਟ ਗਿਆ। ਜੇ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਭਰਾ, ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਆਇਆ, ਜਾਂ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਪੂਰਵਜ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ। ਜੋ ਕਰਜ਼ਾ ਮੈਂ ਲਿਆ, ਅਣਭੁਗਤਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਯਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਚਲਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਅਗਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੇ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੰਨ੍ਹਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ-ਹੁਣ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਵਾਪਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੀਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਿਆਂ ਤੋਂ ਹਟਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ; ਜੋ ਕਰਜ਼ਾ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾ ਕੇ ਲਿਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਅਗਨੀ ਮੈਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੇ। ਇੱਥੇ, ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾਂ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਈਏ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਕਰਜ਼ਾ-ਰਹਿਤ ਵੱਸੀਏ। ਜੋ ਪਾਪ ਅਸੀਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੇ, ਜੂਏ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ, ਉਗ੍ਰਜਿਤਾ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅੱਜ ਕਰਜ਼ੇ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦੇਣ। ਉਗ੍ਰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਰਾਜ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਜੂਏ ਦੇ ਪਾਪ, ਉਹਾਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦੇਣ; ਕਰਜ਼ਾ ਜਾਂ ਕਰਜ਼ਦਾਰ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰਹੇ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕਰਜ਼ਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਕੋਲ ਮੈਂ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ—ਦੇਵਤਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਅਨੁਕੂਲ ਕਰ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਣ। ਜੋ ਕਰਜ਼ਾ ਮੈਂ ਜੂਏ ਜਾਂ ਖਾਣ ਨਾਲ ਲਿਆ, ਅਗਨੀ, ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਸਾਡਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਨੂੰ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਖਦਾ, ਜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਰਜ਼ਾ ਬਣਿਆ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੰਨ੍ਹਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਅਸੀਂ ਪਕਿਆ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਮਿਲੀਏ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ ਜਦ ਮੈਂ ਆਸ ਨਾਲ ਟਕਰਾਅ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ; ਜੋ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਅਣਜਾਣ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਮਨ ਨਾਲ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਵੀ ਹਾਨੀ ਅਸੀਂ ਮੱਧ-ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਆਸਮਾਨ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕੀਤੀ, ਗਾਰਹਪਤਿਆ ਅਗਨੀ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਸਾਡੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਕਰੇ। ਧਰਤੀ ਸਾਡੀ ਮਾਂ, ਅਦਿਤੀ ਜਨਮ-ਦਾਤਾ, ਮੱਧ-ਅਕਾਸ਼ ਭਰਾ—ਕੋਈ ਸ਼ਾਪ ਨਾ ਆਵੇ; ਆਸਮਾਨ ਪਿਤਾ—ਪੂਰਵਜਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ; ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਲੋਕ ਤੋਂ ਨਾ ਡਿੱਗੀਏ। ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਦਿਲ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਦੋਸਤ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ, ਅੰਗ-ਅੰਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਉੱਥੇ ਅਸੀਂ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ। ਵਰੁਣ ਦੇ ਉਪਰਲੇ ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਬੰਨ੍ਹਨ ਸਾਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦੇਣ; ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਅਤੇ ਅਸਫਲਤਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ; ਫਿਰ, ਅਸੀਂ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀਏ। ਜੋ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਕੜ, ਰੱਸੇ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਬਚਨ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦਾ, ਗਾਰਹਪਤਿਆ ਅਗਨੀ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵ ਆਮ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉੱਠੇ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਆਵੇ; ਅਮਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੁਕਤੀ ਦੇਵੇ। ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ, ਰਸਤੇ ਬਣਾਓ, ਬੰਨ੍ਹਨ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਬੰਨ੍ਹੇ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰੋ; ਜਿਵੇਂ ਜਣੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜਣਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲਦੀ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਓ। ਇਹ ਹਿੱਸਾ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਸੱਚ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮ, ਮੈਂ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਅਸੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਅਟੁੱਟ ਤੰਦ ਪਾਰ ਕਰੀਏ। ਕੁਝ ਖਿੱਚੀ ਹੋਈ ਤੰਦ ਪਾਰ ਕਰਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਮਿਲੀ; ਹੋਰ, ਅਣਬੰਨ੍ਹੇ, ਦਿੰਦੇ ਅਤੇ ਦਾਤ ਕਰਦੇ—ਜੋ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਪਾਏ। ਉਹ ਲੈਣ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਲੋਕ ਇਸ ਲੋਕ ਨਾਲ ਜੁੜੇ; ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਪਕਿਆ, ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਜੋੜਾ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ। ਤਪ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਮਹਾ-ਯਜਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹਾਂ, ਮਨ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ; ਅਗਨੀ, ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੀਜੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀ ਭੋਜਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈਏ। ਪਵਿੱਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਯੋਗ ਪਤਨੀਆਂ—ਇਹ ਮੈਂ ਪੂਜਾਰੀ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਬੈਠਾ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਛਾ ਲਈ ਅਨੁਭਾਵ ਕਰਦਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦੇਣ। ਇਹ ਆਸਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੇ ਖਜਾਨਾ ਵਜੋਂ ਲਿਆ; ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੁਖ ਨਾਲ ਪਿਛਲੇ ਪਗ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਆਜ਼ਾਦੀ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੇ ਪਾਪ, ਕਰਜ਼ਾ, ਅਤੇ ਬੰਨ੍ਹਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਅਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।