ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜਾ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਕਦੇ ਬਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਕਦੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਦੇ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਗੁੰਮਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਆਸ਼ਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਦੀ ਦੂਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਆਵੇ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਉਸ ਦੀ ਹੋਵੇ। ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਭ ਕੁਝ ਮਾਪਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਮਾਪਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਯਮ, ਮੌਤ, ਅਘਮਾਰਾ, ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ, ਬਭਰੂ, ਸ਼ਰਵਾ, ਅਸਤਾ ਅਤੇ ਨੀਲਸ਼ਿਖੰਡਾ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਜਗੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਅਸੀ ਮਨ, ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਸ਼ਰਵਾ, ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਭਵ ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਨਿਵਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਰੁਤਾਂ, ਅਗਨੀ, ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਸੁਚੱਜੇ ਵਰੁਣ, ਵਾਤਾ ਅਤੇ ਪਰਜਨਯਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ, ਕਤਲ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਤੋਂ ਬਚਾਓ। ਫਿਰ, ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕਤਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ, ਵਚਨ, ਇਰਾਦੇ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਜਿਹੜੇ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਕਤਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਵਿਚਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲੋ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇਵੀ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ—ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੁਮਾਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਸਰਸਵਤੀ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਦੇਵੇ। ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਿੱਪਲ ਦਾ ਦਰੱਖਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਜੋ ਅਸীম ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੀਜੀ ਥਾਂ ਤੇ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਔਖਧੀ ਕੁਸ਼ਠਾ ਲੱਭੀ, ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਇੱਕ ਨੌਕਾ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬੰਨੀ ਹੋਈ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੱਲੀ। ਉੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਫੁੱਲ—ਉਹੀ ਕੁਸ਼ਠਾ—ਲੱਭਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਪੌਦਿਆਂ, ਬਰਫੀਲੇ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਦਵਾਈ ਬਣਾਓ। ਹੇ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ ਹੋ, ਦੂਰ-ਦਰਸ਼ੀ ਹੋ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੋਈਆਂ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ, ਯਮ ਦੇ ਫਾਹੇ ਤੋਂ ਅਤੇ ਹਰ ਇਕ ਦਿਵਿਆ ਉਲੰਘਣਾ ਤੋਂ ਛੁਡਾਓ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਜਾਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ, ਅੱਖ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ, ਸੋਮਾ ਉਸ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਫ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਯਜਨਾ ਜਿੱਤੂ ਹੈ, ਅਗਨੀ ਜਿੱਤੂ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਜਿੱਤੂ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਜਿੱਤੂ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਜੰਗ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਹਰ ਜੰਗ ਜਿੱਤਾਂ। ਆਓ ਅੱਗਿ-ਹੋਤ੍ਰ ਕਰੀਏ, ਇਹ ਹਵਨ ਕਰੀਏ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਤਾਕਤ ਦੇਣ, ਮਿੱਠਾਸ ਵਗਾਉਣ। ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ, ਜੇ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਵੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦੇਣ। ਦੋਸਤੋ, ਇਸ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਓ, ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹੋ। ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਧਨ-ਧਨ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਵਜਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰੌਂਦਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਹੀ ਜਿੱਤੂ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਉਸਦੀ ਸਤਿਕਾਰ, ਆਰਾਧਨਾ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਵਿਆ ਜੱਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਰਾਜਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹੇ। ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਤੂੰ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈਂ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਨਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਹੈ; ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਤੂੰ ਹਵਨ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਪਛਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਹੜਾ ਅੱਜ ਸਾਡਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਬਣ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਠ ਨਾ ਸਕੇ। ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸਾਡੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਸਾਵਿਤਾਰ ਦੇਵਤਾ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਮਨ ਦਿਓ, ਤांकि ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਅਕਾਸ਼ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਦਿੱਤਾ। ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦਿੱਤਾ, ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਜਿਹੜਾ ਪਾਣੀ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਵਗਾਇਆ, ਉਸ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਇਸ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ। ਤੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਧੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈਂ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਤੂੰ ਰਸ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ। ਹੁਣ, ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: ਵਧ, ਸਾਹ ਲੈ, ਵਧ, ਫੈਲ। ਲਿੰਗ ਵਧੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ, ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਤਲਾ ਮੋਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੀਮਾਰ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਇਸਦਾ ਲਿੰਗ ਤਣੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਤੀਰ ਦੀ ਤਣੀ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਲਿੰਗ ਤਣਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣੀ। ਅੱਗੇ ਵਧ, ਲਾਲ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲਾ। ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਕੇ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਐਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚੱਲੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਜ ਘੋੜਾ ਜੋਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਘਾਹ ਬੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਐਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੰਨ ਜਾਵੇ। ਉੱਤਮ ਤੇਲ, ਸ਼ਹਦ, ਕੁਸ਼ਠਾ ਤੇ ਜਟਾਮਾਂਸੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਭਗਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਖਿੱਚਦਾ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸਾਵਿਤਾ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਭਗਾ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ—ਇਹ ਸਭ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨਣ। ਉੱਚੇ, ਹੇਠਲੇ, ਵਿਚਕਾਰਲੇ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ—ਅਗਨੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰ। ਜਿਹੜੇ ਜੰਗ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਝੰਡੇ ਅੱਗੇ ਲੈ ਕੇ—ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ—ਅਗਨੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰ। ਪਕੜ ਕੇ, ਬੰਨ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਂਸਾਂ ਜਾਂ ਜਿੰਦਾਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਣ। ਇਹ ਪਕੜ ਅਸੀਂ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ; ਜਿਹੜੇ ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹਨ, ਅਗਨੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ। ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰਨ; ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਆਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਮਨ, ਸੋਚ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਦੂਰ ਉੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਐਵੇਂ, ਹੇ ਖੰਘ, ਤੂੰ ਵੀ ਮਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਡ ਜਾ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਤੀਰ-ਧਨੁਸ਼ੀ ਤੀਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਐਵੇਂ, ਹੇ ਖੰਘ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਡ ਜਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਮੰਤ੍ਰ, ਅਰਦਾਸਾਂ ਅਤੇ ਆਰਾਧਨਾਵਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ, ਸ਼ਕਤੀ, ਇਕਤਾ ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇ।