ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਿਆ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਪ੍ਰਾਣ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆ, ਸਾਡੀ ਆਤਮਾ, ਸਾਡੀ ਨਜ਼ਰ, ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁੜ ਆ ਜਾਵੇ। ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਨ ਵਾਲੇ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੂਰ ਕਰ।" ਉਹ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਸਾਨੂੰ ਚਮਕ, ਤਾਕਤ, ਸਰੀਰਕ ਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦੇ। ਟਵਸ਼ਟਰ ਇਥੇ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧੀਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਵੇ ਤੇ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘਾਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਵਾਸਤੇ ਉਸ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਲਈ ਜੋੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਰਵਸੰਪੰਨਤਾ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਘਾਹ ਵਾਂਗ ਵਧੇ। ਅੱਗੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦਰ ਲਈ ਰਾਜ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਸਥਾਪਤ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੇ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੱਜਣ ਹੋਣ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ। ਫਿਰ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰਸਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮੌਸਮਾਂ—ਗਰਮੀ, ਸਰਦੀ, ਬਸੰਤ, ਪਤਝੜ, ਮੀਂਹ—ਸਭ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਸਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਾਂਝੀ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ। ਉਹ ਆਗਲੇ ਸਾਲ, ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਲਈ, ਵੱਡਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੇ ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੇਵਤੇ, ਸੱਪ ਦੀ ਵੱਧ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ, ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਈ ਰੱਖਣ। ਉਹ ਸੱਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਕਾਲੇ, ਧਾਰੀਦਾਰ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਤੇਰੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਸਮੇਤ ਵਧਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਮੂੰਹ ਆਪਣੇ ਸਾਹ ਨਾਲ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਰੂਦਰ ਦੀ ਦਵਾਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਤੇ ਆਏ ਸੌ ਤੀਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤੇ। ਇਹ ਜਾਲ-ਜ਼ਹਿਰ ਵਾਸਤੇ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾਅ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਮਿਹਰ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸੁਖ ਮਿਲੇ, ਧਰਤੀ ਮਾਫ਼ ਕਰੇ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦਵਾਈ ਬਣੇ। ਉਹ ਇੰਦਰ, ਅਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ, ਤੇ ਸਵੀਤਾ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਮਿਲੇ, ਅਸੀਂ ਇਥੇ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਪਿਆਰੇ ਹੋਈਏ। ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ, ਜਲ, ਤੇ ਪੌਦੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇੰਦਰ, ਅੱਗ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।" ਉਹ ਗਾਂਆਂ ਅਤੇ ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਸਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਬਾਂਝੀਆਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਚੌਪਾਇਆ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੌਦਾ ਅਤੇ ਅਰੁੰਧਤੀ ਮਿਲ ਕੇ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਕਰ ਦੇਣ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰਹਿਣ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੁਭਾਗਾ ਜੀਵਤ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰੂਦਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਗਾਂਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਆਰਯਮਨ ਦੀ ਆਰਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਵਰ ਮਿਲੇ ਤੇ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਵਧੂ ਮਿਲੇ। ਆਰਯਮਨ, ਇਹ ਜੁੜਾਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖਮਈ ਤੇ ਮੇਲਜੋਲ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਨੇ ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਬਣਾਏ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਲਈ ਯੋਗ ਵਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰੇ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਲ ਮਿੱਠਾਸ ਦੇਵੇ, ਸੂਰਜ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਵੇ, ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ, ਤੇ ਸਵੀਤਾ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀਤਾ, ਮੌਸਮਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਝੂਠ ਦੋਵੇਂ ਬੋਲਿਆ, ਦੈਵੀ ਤੇ ਮਾਨਵ ਵਾਣੀ ਉਚਾਰੀ।" ਉਹ ਦੋਹਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ, ਮੌਸਮ, ਤੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਬਣਾਏ; ਉਹ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਰਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ, ਹਵਾ ਸਾਹ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਆਪਣੇ ਖਾਲੀ ਪਾਸਿਆਂ ਨਾਲ; ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਖਵਾਲੀਆਂ, ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਣ। ਉਹ ਸਭਿਆਚਾਰਕ, ਦਯਾਲੂ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਗ ਪੂਰਨ ਹਨ; ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਿਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਾਂਝੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣੀਏ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਜਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਅੰਗੀਕਾਰ ਕਰੀਏ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਵੇਖੀਏ। ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਜੁੰਝਾਲ ਨੂੰ, ਜੋ ਗਲ ਉੱਤੇ ਲੱਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਜੀਵਨ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਸਤੇ; ਉਹ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹ ਹਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਯਮ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਉਹ ਲੋਹੇ, ਲੱਕੜ ਦੇ, ਚੁਭਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਬੰਨ੍ਹ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੌਤਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਕਠੇ ਹੋਵੋ, ਗੱਲ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਮਿਲਾਓ; ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਪੂਜਦੇ ਸਨ।" ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੀਅਤ, ਸਭਾ, ਸੋਚ ਇੱਕ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ, ਦਿਲ, ਤੇ ਮਕਸਦ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹਿ ਸਕਣ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਵੈਰਤਾ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਪਾ ਦੇਵੋ, ਮਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦਿਓ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੁਚਲ ਦਿਓ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲੇ।" ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਕੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਨਿਰਸ਼ਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਇਸ ਹਵਨ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਨਿਰਸ਼ਕਤ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਜਿੱਤਣ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵੈਰੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਅਸਹਾਇ ਹਨ, ਆ ਕੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਣ; ਜਿਹੜੇ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ, ਇੰਦਰ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ। ਜਿਹੜੇ ਵਧਦੇ, ਤਾਣਦੇ, ਤੀਰ ਚਲਾਉਂਦੇ, ਜਾਂ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਅਸਹਾਇ ਹੋ ਜਾਣ; ਅੱਜ ਇੰਦਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ, ਧਨ, ਪਰਿਵਾਰ, ਮਿੱਤਰ, ਪਸ਼ੂ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਭਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਇਕਤਾ ਵਾਸਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।