ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜਿਸਦੀ ਤੇਜ਼ ਲੌ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਅਗਨਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ। ਉਹ ਅਗਨਿ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰ ਤੱਕ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਰੇਤਲੇ ਮੈਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ, ਉਹੀ ਅਗਨਿ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਅਗਨਿ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਨਿਹਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ। ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਇਸ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਤੋਂ ਪਾਰ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨਿ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵਨਾ ਵੱਲ ਮੁੜੇ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਗਨਿ ਸਾਡੇ ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇ। ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਅਤੇ ਭਜਨ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਰਾਜਪੁੱਤਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ। ਅਸੀਂ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਰਿਤ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੀ ਜੋਤ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਤਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਲਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਾਂ, ਉੱਠਦੇ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ ਦੂਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ; ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਰਾਜਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਸਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਭੇਡੀਆ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਦੀ ਘਾਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਸਮ, ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਤਲਾਬ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਥੇ ਹੀ ਵਿੱਖੇ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਵੱਜਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਜਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸ਼ਾਪ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਮੈ ਮੌਤ ਵੱਲ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ ਡਾਹਣ ਕੁੱਤੇ ਵਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜੋ ਚਮਕ ਸ਼ੇਰ, ਬੱਘ, ਚਿੱਤਰੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਅੱਗ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਉਹੀ ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਉਹ ਜੋ ਹਾਥੀ, ਦੋ-ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ, ਚਮਕ, ਪਾਣੀ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਮਿਹਰਬਾਨ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਉਹ ਜੋ ਰਥ, ਪਹੀਏ, ਬਲਦ, ਤਾਕਤ, ਹਵਾ, ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਉਹ ਮਿਹਰਬਾਨ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਉਹ ਜੋ ਰਾਜਾ, ਡਰਾਮ, ਮਾਪ, ਘੋੜਾ, ਤਾਕਤ, ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਲ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਉਹ ਮਿਹਰਬਾਨ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਹੋਮ ਵਧੇ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਅਤੇ ਸਫਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਦੀ ਲਾਲਚ ਲਈ ਹੋਮ ਨਾ ਵਧਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਇੰਦਰ! ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਦਿਲਾ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਮਹਾਨ ਹੋਈਏ। ਮਹਿਮਾ ਰਾਹੀਂ ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਸੋਮ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ; ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ, ਸੋਮ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ; ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹੋਮ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਪਿੰਡ ਲਈ, ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਲਈ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸੁਖ-ਚੈਨ ਦੇਵੇ; ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵੈਰੀ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾ ਚਲਾ ਜਾਵੇ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਉੱਤੇ ਤੋਂ; ਇੰਦਰ! ਪਿੱਛੋਂ ਤੇ ਅੱਗੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ ਮਨ, ਸੋਚ, ਸਮਝ, ਇਰਾਦੇ ਅਤੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਲਈ, ਗਿਆਨ, ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਵੇਖਣ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਹ ਲੈਣ, ਛੱਡਣ, ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਰਿਸ਼ੀ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਣ, ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਏ; ਹੇ ਅਮਰੋ! ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪਾਰ ਉਤਾਰਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦਿਓ। ਜਿਵੇਂ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਢਿੱਲੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਗੁੱਸਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਗ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰੀਏ। ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰੀਏ; ਤੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਪੱਥਰ ਹੇਠਾਂ, ਅਸੀਂ ਭਾਰੀ ਗੁੱਸਾ ਰੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਦੀ ਅੱਡੀ ਅਤੇ ਤਲਵੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹਾਂ; ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਾ ਬੋਲੇਂ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈ। ਇਹ ਕੁਸ਼ (ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ) ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਚੰਗੇ ਵਿਹਾਰ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਸ਼, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕ ਜੜਾਂ ਹਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਗਿਆ ਇਹ ਕੁਸ਼ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਨਾਸ਼ਕ ਹਥਿਆਰ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਮੁੱਖ ਹਥਿਆਰ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਾ ਬੋਲੇਂ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈ। ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਰੁੱਖ ਸਿੱਧੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਰੋਗ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌ ਇਲਾਜ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਰੋਗ ਨਾਸ਼ਕ ਇਲਾਜ ਵਗੇ। ਤੂੰ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ, ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਨਾਭੀ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਨਾਂ ਵਿਸ਼ਾਣਕਾ ਹੈ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀਆਂ ਜੜਾਂ ਤੋਂ ਉੱਗੀ, ਵਾਤ ਰੋਗ ਨਾਸ਼ਕ। ਹੇ ਮਾੜੇ ਮਨ! ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਨੁਕਸਾਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਜਾਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ, ਸਭ ਦੂਰ ਕਰ; ਅਗਨਿ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮ, ਜੋ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਵਾਕ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਵੀ, ਵੈਦ Āṅgiras ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈਣ। ਸੁਪਨਾ, ਤੂੰ ਨਾ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਨਾ ਮਰਿਆ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਬੀਜ ਹੈਂ; ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਵਰੁਣਾਨੀ, ਪਿਓ ਯਮ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਨਾਂ ਅਰਾਰੁ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਮੂਲ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਪਨੇ, ਤੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਵਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਯਮ ਦਾ ਦੂਤ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਅੰਤਕ, ਤੂੰ ਮੌਤ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਪਨੇ; ਸਾਨੂੰ ਮਾੜੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਅਰਦਾਸਾਂ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ।