ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਚਿੱਟੀ-ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਬੈਠੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਓ ਨੇ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਾਹ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਬਲਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੀਹ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਦਾ ਪੰਛੀ, ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਸੱਦੇ ਉੱਤੇ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਪਾ ਕੇ, ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ, "ਹੇ ਅਗਨਿ! ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਰੁਦ੍ਰਾ ਤੁਹਾਡੀਆਂ گردਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਦੈਤਿਆ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪਿੱਠਾਂ ਦੀ, ਅਤੇ ਯਾਤੁਧਾਨ ਇਹ ਸੁਣ ਲੈਣ। ਹੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ! ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈਆਂ ਹੋ।" ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾ ਨੂੰ ਵੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਥੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ। ਵੈਰੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਕੋਈ ਵੀ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਅਧਾਰ ਸਾਨੂੰ ਨ ਲੱਭੇ, ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਮੌਤ ਵੱਲ ਚਲੀ ਜਾਣ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕ ਉਸ ਧੂੜ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਨਵੀਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਉਗਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਜਹੀ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਜੈਅ ਰਹੀ, ਅੱਜ ਵੀ ਉਹ ਅਪਰਾਜਿਤ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਤੀਖੀ ਲੌ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਰੇਤ ਦੇ ਪਾਰ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਇਸ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਦੇ ਪਾਰ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇ। "ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀਆਂ ਵਰਦਾਨਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੂਰੋਂ ਆਉਣ, ਅਗਨਿ ਸਾਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰਪੂਰ ਸਿਫ਼ਤ ਵੱਲ ਮੁੜੇ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਸਾਡੇ ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਵੇ, ਅਗਨਿ ਸਾਡੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ। ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਨੇ ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਅਤੇ ਭਜਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦਿਵੇ।" ਅਸੀਂ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਰਿਤ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਸੱਚ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਗਰਮੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰੁੱਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਹ ਮਾਲਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ, ਯਜਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉੱਠਦੇ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਦੂਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ; ਇੱਕੋ ਸਰਵਭੌਮ ਇਕੱਲਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਸੌਂਹ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲੱਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਭੇਡੀਆ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਦੀ ਮਾਂਦ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਸੌਂਹ! ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਹਟ ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਤਲਾਬ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਵੱਜ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਵੱਜਦੀ ਹੈ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਜਾਂ ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਸੁੱਟਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੜਿਆ ਹੋਇਆ ਟਾਹਣਾ ਕੁੱਤੇ ਲਈ।" ਜੋ ਚਮਕ ਸਿੰਘ, ਬਾਘ, ਚਿੱਟੇ ਤਿਦ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ, ਪੁਰੋਹਿਤ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਜੋ ਹਾਥੀ, ਦੋ-ਦੰਦ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ, ਚਮਕ, ਪਾਣੀ, ਗਾਂ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਉਹ ਮਿਹਰਬਾਨ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਜੋ ਰਥ, ਪਹੀਏ, ਬਲਦ, ਤਾਕਤ, ਹਵਾ, ਮੀਂਹ, ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਉਹ ਮਿਹਰਬਾਨ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ। ਜੋ ਰਾਜੇ, ਡੰਗ, ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਮਾਪ, ਘੋੜੇ, ਤਾਕਤ, ਮਨੁੱਖ, ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਉਹ ਮਿਹਰਬਾਨ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ। "ਮਹਿਮਾ, ਹਵਨ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਵਧੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਿਰ, ਲੰਮੇ ਵਿਜ਼ਨ ਵਾਲੀ—ਹਵਨ ਵਧੇ, ਪਰ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਨਹੀਂ।" "ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਇੰਦਰ! ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਦਿਵੇ; ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ।" "ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਸੋਮਾ ਜਨਮੇ; ਸਾਰੀਆਂ ਜੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਹਾਂ।" "ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ; ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ; ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋਵੇ; ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।" "ਇਸ ਪਿੰਡ ਲਈ, ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਲਈ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਵੱਧ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇਵੇ; ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਹੋਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ।" "ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੇਠੋਂ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਉੱਤੇ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪਿੱਛੋਂ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਅੱਗੇ।" "ਮਨ ਲਈ, ਸੋਚ ਲਈ, ਸਮਝ ਲਈ, ਨੀਅਤ ਲਈ, ਅਤੇ ਚੇਤਨਾ ਲਈ; ਗਿਆਨ, ਸੁਣਨ, ਵੇਖਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" "ਸਾਹ, ਪ੍ਰਾਣ, ਜੀਵਨ, ਵੱਧ ਖੁਰਾਕ ਲਈ; ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" "ਰਿਸ਼ੀ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡਣ—ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ; ਹੇ ਅਮਰੋ! ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੋ, ਸਾਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਉਮਰ, ਜੀਣ ਦਾ ਪਾਰ ਦਿਉ।" "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਗੁੱਸਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ; ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇੱਕੋ ਮਨ ਹੋ ਕੇ ਦੋਸਤਾਂ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰੀਏ।" "ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ, ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰੀਏ; ਤੇਰਾ ਗੁੱਸਾ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ; ਪੱਥਰ ਹੇਠਾਂ, ਅਸੀਂ ਭਾਰੀ ਗੁੱਸਾ ਰੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਐਡੀ ਅਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਾ ਬੋਲੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆ।" ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੰਗੇ ਵਿਹਾਰ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਰੱਖਿਆ, ਦੌਲਤ, ਦੋਸਤੀ, ਅਤੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਚਾਨਣ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਭਰ ਲਿਆ।