ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਮਹਾਨ ਧਰਤੀ ਸਾਰੇ ਵਸੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਥਿਰ ਕਰਕੇ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਤਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅੰਕੁਰ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਥਿਰਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ’ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਲਈ ਸੰਭਾਲਿਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ, ਜਲਨ ਅਤੇ ਈਰਖਾ ਦੀਆਂ ਜੋ ਪਹਿਲੀਆਂ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬੰਧਨੀਆਂ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅੱਗ—ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ—ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਠੰਡੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਮਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਮਿੱਟੀ ਪਾ ਕੇ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਵੀ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ, ਈਰਖਾ ਦੀ ਮਰੀ ਹੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਵੇ। ਜੋ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਬੇਚੈਨੀ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਈ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤਪਦੀ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਗਰਮੀ ਹਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੌਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦੇਣ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦੇਣ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੈ, ਕਲਾ, ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਹੇ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਲਣ ਵਾਲੇ ਦੋਵੇਂ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ। ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਚਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਅਨਿਯਮਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਥਾਂ ਲੱਭਣ ਦਿਉ; ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ, ਚਮਕਦੇ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜੋ ਸਾੜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਾਲ-ਸੋਨੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਜੰਗਲੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਦਵਾਈ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਤੋਂ ਮਿਲੀ। ਤੂੰ ਦਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਜੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰੁਣ। ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਜੇਤ, ਪਾਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ ਅਤੇ ਪਾਲਦੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਉਹ ਵੀ ਹੈਂ ਜੋ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਾਲੀਆਂ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੁਨਹਰੀ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਾਣੀ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਉਹ ਉੱਚੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਰਿਤ ਦੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਈਆਂ ਹਨ; ਪਹਿਲਾਂ, ਘਿਉ ਨਾਲ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲੀਆਂ। ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹੋ, ਬੂਟੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿਉ। ਹੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਰੁਤਾਂ, ਜਿਥੇ ਤੁਸੀਂ ਮਧੂ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਥੇ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਇੱਛਾ ਭਰ ਦਿਉ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਨੇ ਮੀਂਹ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੁੜੀ ਆਪਣੀ ਚਰਖੀ ਨਾਲ ਕੱਤਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਦਿਨ ਰਾਤ ਵਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਉੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਪਾਣੀਆਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਚੁਸਤ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਣ। ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ। ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਹਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦਵਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਐੜੀਆਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਚੰਗਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ। ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਕਣਾਂ, ਧਾਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਰਾਣੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜੋ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਵਾਈ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕੀਏ। ਜੋ ਪੰਜਵੀਂ ਤੇ ਪੰਜ ਵਾਲੀਆਂ (ਪੰਜਾਵੀਂ ਤੇ ਪੰਜ) ਮੇਰੇ ਮਨ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਥੋਂ ਮਿੱਟ ਜਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਅਣਸੁਣੀ ਗੱਲ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਤਵੀਂ ਤੇ ਸੱਤ ਵਾਲੀਆਂ (ਸੱਤਤਰ) ਜੋ ਮੇਰੀ ਗਰਦਨ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਉਹ ਨੌਵੀਂ ਤੇ ਨੌਂ ਵਾਲੀਆਂ (ਨਵੇਂ ਤੇ ਨਵੇ) ਜੋ ਮੇਰੇ ਮੋਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਹੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਦੂਰ ਪਾ ਦੇ। ਜੋ ਸਾਡੀ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਾਂਗੇ। ਬੁਰਾਈ ਹੋਰ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਪਵੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉੱਤੇ ਜਾ ਪਵੇ। ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਅਮਰ ਉਹ ਬੁਰਾਈ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਨਫ਼ਰਤ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਜਾਂ ਪਵੇ, ਜਾਂ ਉਹਦੇ ਉੱਤੇ ਪਵੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇ। ਜੇਕਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਵਲੋਂ, ਕਬੂਤਰ ਨਿਰ੍ਰਤੀ ਦਾ ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ ਤੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰੀਏ; ਸਾਡੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਕਬੂਤਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਾ ਲਿਆਵੇ; ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪੰਛੀ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾ ਨਾ ਲਿਆਵੇ। ਅੱਗ, ਜੋ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰੇ; ਪਰ ਪੰਖੀ ਤੀਰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ। ਪੰਖੀ ਤੀਰ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ; ਪੰਛੀ ਆਪਣਾ ਥਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਚੌਕ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ। ਸਾਡੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ; ਇੱਥੇ ਨਾ ਦੇਵਤੇ, ਨਾ ਕਬੂਤਰ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਵਣ। ਇੱਕ ਭਜਨ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦਾ ਉੱਦਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਦੇ ਪੈਰ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਈਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ ਤਾਕਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚੱਲੀਏ। ਅੱਗੀ ਇਹ ਸਾਡੀ ਮਾਫੀ ਕਰੇ, ਗਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ; ਕੌਣ ਇਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਥੱਲੇ ਉਤਰਿਆ, ਕਈ ਰਸਤੇ ਲੱਭਦਾ, ਜੋ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਯਮ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਉਹ ਪੰਖੀ ਤੀਰ ਹੋਰ ਥਾਂ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ; ਜੇ ਉੱਲੂ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਜਾਂ ਜੇ ਕਬੂਤਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਰਥ ਰਹੇ। ਜੋ ਨਿਰ੍ਰਤੀ ਦੇ ਦੂਤ, ਭੇਜੇ ਜਾਂ ਨਾ ਭੇਜੇ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਆਏ ਹਨ—ਕਬੂਤਰ ਜਾਂ ਉੱਲੂ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾ ਛੱਡਣ। ਇਹ ਇੱਥੇ ਬਿਨਾ ਵੈਰ ਦੇ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ, ਇੱਥੇ ਹੀਰੋਈਕ ਤਾਕਤ ਲਈ ਵੱਸ ਜਾਵੇ। ਬੋਲ ਕੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੋ, ਰਵਾਨਗੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚੱਲੋ। ਜਿਵੇਂ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਜੀਵਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਜੌ, ਮਧੂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ, ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੌਜੂਦ ਸੀ; ਮਾਰੁਤ, ਦਾਨੀ, ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਤੇਰੀ ਉਹ ਨਸ਼ੀਲੀ ਤਾਕਤ, ਜੰਗਲੀ ਤੇ ਉਲਝੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹੱਸਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਦੂਜੇ ਜੰਗਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਤੂੰ, ਸੌ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਮੀ ਰੁੱਖ, ਵਧਦਾ ਰਹੁ। ਵੱਡੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਸੋਹਣਾ ਸ਼ਮੀ, ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਸੱਚ ਦਾ ਰਖਿਆਕਾਰ, ਸਾਡੇ ਵਾਲਾਂ ਉੱਤੇ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਜੀਵਨ, ਸਿਹਤ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਜੜੀਆਂ, ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।